Сяргей Гоўша, Баранавічы

Баранавіцкі гарвыканкам паабяцаў перагледзець сваё рашэньне ад 12.02.2010 № 379 аб колькасьці месцаў для агітацыі. Так сьцвярджаецца ў лісьце ад 04.03.2010г. № 01-15/824 за подпісам намесьніка старшыні гарвыканкаму Лазіцкага В.А., які атрымаў назіральнік ад ТБМ Сяргей Гоўша. Ліст стаў рэакцыяй на заяву назіральніка Сяргея Гоўшы пракурору горада Баранавічы Палыку І.Л. і старшыні Цэнтральнай камісыі Лідзіі Ярмошынай. (далей - правапіс першакрыніцы)

Сяргей Гоўша ў сваіх заявах звяртаў увагу, што згодна з рашэннем Баранавіцкага гарвыканкама ад 12.02.2010 № 379, “месцам для агітацыі” падчас выбараў у мясцовыя Саветы дэпутатаў быў вызначаны стары парк гораду, зусім непрыдатны для гэтага.

“Праваабаронцы за свабодныя выбары” ўжо паведамлялі, што Цэнтральная выбарчая камісія (ліст за подпісам Лідзіі Ярмошынай № 01-12/Я-26 ад 23.02.2010г.) прызнала, што рашэнне Баранавіцкага гарадскога выканаўчага камітэта аб вызначэнні месца для правядзення перадвыбарчай агітацыі падчас выбараў дэпутатаў у мясцовыя Саветы ня ў поўнай меры адпавядае выбарчаму заканадаўству. ЦВК прапанавала Баранавіцкаму гарвыканкаму перагледзець сваё рашэнне і ўнесці ў яго адпаведныя змены. І зараз Баранавіцкі гарвыканкам даслаў ліст Сяргею Гоўшы і паабяцаў перагледзець сваё рашэнне аб колькасці месцаў для агітацыі.

*
*
(Паведамленьне, рас.)

Барановичский горисполком пообещал пересмотреть свое решение о количестве мест для агитации

Барановичский горисполком пообещал пересмотреть свое решение от 12.02.2010 № 379 о количестве мест для агитации. Так утверждается в письме от 04.03.2010г. № 01-15/824 за подписью заместителя председателя горисполкома Лазицкого В.А., которое получил наблюдатель от ТБМ Сергей Говша. Письмо стало реакцией на заявление наблюдателя Сергея Говшы прокурору г. Барановичи Палыко И.Л. и председателю Центральной комиссии Лидии Ермошиной.

Сергей Говша в своих заявлениях обращал внимание, что согласно решению Барановичского горисполкома от 12.02.2010 № 379, «местом для агитации» во время выборов в местные Советы депутатов был определен старый парк города, совершенно непригодный для этого.

«Правозащитники за свободные выборы» уже сообщали, что Центральная избирательная комиссия (письмо за подписью Лидии Ермошиной № 01-12/Я-26 от 23.02.2010г.) признала, что решение Барановичского городского исполнительного комитета об определении мест для проведения предвыборной агитации во время выборов депутатов в местные Советы не в полной мере соответствует избирательному законодательству. ЦИК предложил Барановичскому горисполкому пересмотреть свое решение и внести в него соответствующие изменения. И сейчас Барановичский горисполком прислал письмо Сергею Говше и пообещал пересмотреть свое решение о количестве мест для агитации.

“Праваабаронцы за свабодныя выбары”

Фота, Алеся Лапіцкага (Жодзіна)

Казімір Фарына, Мінадукацыі Беларусі

05.03.2010 бацькі Янкі Лапікага з Жодзіна зноў зьвярнуліся да Міністра адукацыі Рэспублікі Беларусь. Папярэдні зварот, скіраваны на імя міністра Аляксандра Радзькова, зноў не дайшоў да адрэсату. На яго на гэты раз, фактычна, не адважыўся адказаць па сутнасьці нават намесьнік міністра, Казімір Фарына. Які толькі паведаміў заяўнікам аб пераадрасацыі заявы да начальніцы Галоўнага ўпраўленьня адукацыі Менаблвыканкаму, Таісы Данілевіч.

Такім чынам, міністэрства адмовілася нават “камэнтаваць” той факт, што па тэлефонным указаньні з ГУА Менаблвыканкаму ў другі раз з пачатку 2009 году беларускамоўнаму вучню, Янке Лапіцкаму, забаранілі беларускамоўнае навучаньне на базе ягонай Гімназыі №1 у Жодзіне. У выніку, зноў абсалютна безпадстаўна й незаконна спынілася рэалізацыя Пастановы №417 Камісыі па справах непаўнагадовых Жодзінскага выканкаму па аднаўленьні навучаньня беларускамоўнага падлетка ў памяшканьні гэтае адукацыйнае ўстановы.

Пры гэтым, рэагаваньне па сустрэчных неправамерных дзеяньнях: тэлефанаваньню зь Менску з патрабаваньнем аб спыненьня рэалізацыі Пастановы №417  і адпаведны загад №510 дырэктара Гімназыі №1, Генадзя Каршуна, аб забароне беларускамоўных заняткаў на базе ўстановы адукацыі, як бачна, - вельмі ўжо “дыпляматычна” перададзена ў рукі тых, хто (як бы, сам перад сабою) і нясе ўсю (сваю ўласную) “адказнасьць” за зьдзяйсьненьне гэтага чарговага правапарушэньня, ні больш за тое (!?).

Высокапастаўленыя правапарушальнікі, уганараваныя павагаю на самых розных узроўнях, могуць зараз у чарговы раз парадавацца сваёй прывілеяванасьці й магчымасьці абсалютна безпакарана парушаць любое права - будзь то права на выбар тыпу й мовы навучаньня альбо на любы іншы асэнсаваны й свабодны выбар.

У сувязі з пераадрасацыяй заявы ў ГУА Менаблвыканкаму, бацькі Янкі Лапікага, якога дагэтуль у Жодзіне не пускаюць у Гімназыю №1 вучыцца па-беларуску, адправілі ў Мінадукацыі Беларусі заяву, дзе канкрэтызавалі свае патрабаваньні. Што стала магчымым пасьля азнаямленьня ў Жодзінскім судзе (пры азнаямленьні з пачатковым варыянтам справы №2-200-2010 за 12.02.2010, да факту зьнікненьня зь яе адзначаемага працэсуальнага дакумэнту) з дакумэнтальным сьведчаньнем таго, што дэструктыўная й асэнсаваная актыўнасьць менавіта кіраўніцтва ГУА Менаблвыканкаму й фактычнае запатрабаваньне Т.Данілевіч (Менск) ад В.Грышчанкі (Жодзіна) прыняць меры па ліквідацыі беларускамоўнай праграмы ў Гімназыі №1 у Жодзіне, прывялі тут да грубага парушэньня той раўнавагі, якая была дасягнута ў 2004-2005 гадах, а таксама да шэрагу нэгатыўных наступстваў, неправамерных дзеяньняў дыскрымінацыйнага характару з боку кіраўніцтва мясцовае вэртыкалі й службоўцаў сыстэмы адукацыі.

У заяве ад 05.03.2010 бацькі спыняюць лібэральнічаць. Яны ставяць перад Міністэрствам адукацыі Беларусі канкрэтныя пытаньні, датычныя дэструктыўнай і неправамернай пазыцыі кіраўніцтва ГУА Менаблвыканкаму, якое зьяўляецца ініцыятарам і рухавіком парушаючага Канстытуцыйнае права канфлікту ў Жодзіне.

Аляксей Лапіцкі:

- Замоўцу альбо архітэктара дазенага дыскрымінацыйнага пляну, не задавальняла сытуацыя з кампрамісным рашэньнем па хатняй форме адукацыі, якая па адмысловай заяве бацькоў павінна была рэалізоўвацца ў спэцыяльна прыстасаваным памяшканьні гімназыі да канца 2009 года - там, дзе раней і вучыўся Янка. Таму, для зрыву дадзенай міравой дамоўленасьці былі выкарыстаны адпрацаваныя намэнклятурныя мэтады й банальнае тэлефоннае права. Тут проста залішні раз праявіўся наўмысны характар усіх назіраемых намі правапарушэньняў - наўмысны, нахабны й безпакарана самаўпэўнены … да сапраўднага злачыннага цынізму. Бо той, хто кіруе “працягам зьдзеку над Канстытуцыяй, правам і нацыянальнай годнасьцю беларусаў у Жодзіне” цалкам асэнсавана й прагматычна прыкрывае ўласную зламыснасьць і пасьлядоўную неправамернасьць у дзеяньнях - сыстэмаю суцэльнай карпаратыўнай безадказнасьці, якая трымаецца на традыцыйным для службоўцаў страхе згубіць крэсла, якая пануе паўсюдна й падаўляе любыя грамадзянскія правы й свабоды …

*

*

(Паведамленьне, рас.)

05.03.2010 родители Янки Лапицкого из Жодино опять обратились к Министру образования Республики Беларусь. Предыдущее обращение, направленное на имя министра Александра Радькова, снова не дошло до адресата. На него на этот раз, фактически, не решился ответить по существу даже заместитель министра, Казимир Фарино. Который только сообщил заявителям о переадресации заявления начальнику Главного упраўления образования Миноблисполкома, Таисе Данилевич.

Таким образом, министерство отказалось даже “комментировать” тот факт, что по телефонному указанию из ГУО Миноблисполкома во второй раз с начала 2009 года беларускоязычному ученику, Янке Лапицкому, запретили беларускоязычное обучение на базе его Гимназии №1 в Жодино. В результате, опять абсолютно безосновательно и незаконно прекратилась реализация Постановления №417 Комиссии по делам неполнолетних Жодинского исполкома по обновлению обучения беларускоязычного подростка в помещении этого образовательного учреждения.

При этом, реагирование по встречным неправомерным действиям: звонку по телефону из Минска с требоаванием о прекращении реализации Постановления №417  и соответствующий приказ №510 директора Гимназии №1, Геннадия Коршуна, о запрете беларускоязычного обучения на базе учреждения образования, как видно, - очень уж “дипломатично” передано в руки тех, кто (как бы, сам перед собой) и несет всю (свою собственную) “ответственность” за осуществление этого очередного правапарушения, ни более того (!?).

Высокопоставленные правонарушители, удостоенные уважением на самых разных уровнях, могут сейчас в очередной раз порадоваться своей привилегированности и возможности абсолютно безнаказанно нарушать любое право - будь то право на выбор типа и языка обучения либо на любой другой осмысленный и свободный выбор.

В связи с пераадресацией заявления в ГУО Миноблисполкома, родители Янки Лапицкого, которого до сих пор в Жодино не пускают в Гимназию №1 учиться по-беларуски, отправили в Минобразования Беларуси заявление, где конкретизировали свои требования. Что столо возможным после ознакомления в Жодинском суде (при ознакомлении с начальным вариантом дела №2-200-2010 за 12.02.2010, до факта исчезновения из него указанного процессуального документа) с документальным свидетельством того, что деструктивная и осмысленная активность именно руководства ГУО Меноблисполкома и фактическое требование Т.Данилевич (Минск) от В.Грищенки (Жодино) принять меры по ликвидации беларускоязычной программы в Гимназии №1 в Жодино, привели здесь к грубому нарушению того равновесия, которое было достигнуто в 2004-2005 годах, а также к ряду негативных последствий, неправомерных действий дискриминационного характера со стороны руководства местной вертикали и чиновников системы образования.

В заявлении от 05.03.2010 родители прекращают либеральничать. Они ставят перед Министерством образования Беларуси конкретные вопросы, которые касаются деструктивной и неправомерной позиции руководства ГУО Миноблисполкома, которое является инициатором и двигателем нарушающего Конституционное право конфликта в Жодино.

Алексей Лапицкий:

- Заказчика или архитектора данного дискриминационного плана, не удовлетворяла ситуация с компромиссным решением по домашней форме образования, которая по специальному заявлению родителей должна была реализовываться в специально приспособленном помещении гимназии до конца 2009 года - там, где раньше и учился Янка. Поэтому, для срыва данной мировой договорённости были использованы отработанные номенклатурные методы и банальное телефонное право. Здесь просто излишний раз проявился умышленный характер всех наблюдаемых нами праванарушений - умышленный, наглый и безнаказанно самоуверенный … до настояўего преступного цинизма. Ведь тот, кто управляет “продолжениям издевательств над Конституцией, правом и национальным достоинством беларусов в Жодино” полностью осмысленно и прагматично прикрывает собственную злонамеренность и последовательную неправомерность в действиях - системой сплошной корпоративной безответственности, которая держится на традиционном для чиновников страхе потярять кресло, которая господствует повсюду и падавляет любые гражданские права и свободы …

ДАДАТКІ:

1) Копія адказу намесьніка Мінадукацыі К.Фарыны ад 17.02.2010 і

2) Копія заявы ў Мінадукацыі Беларусі ад 05.03.2010;

Алесь Вольны,

Беларускі ПРАЎНЫ ПАРТАЛ,

www.prava-by.info

Залаты Леў, сьцяг г.Слонім

Вярхоўны суд падтрымаў рашэнне Гродненскага абласнога суда адносна нерэгістрацыі слонімскай арганізацыі “Залаты леў”. Касацыйную скаргу культурна-асветніцкага аб’яднання 4 сакавіка разглядзела калегія па грамадзянскіх справах Вярхоўнага суда пад старшынствам суддзі Валерыя Самалюка. Касацыйная інстанцыя прызнала рашэнне Гродненскага абласнога суда абгрунтаваным, а адмову – законнай.

Нагадаем, у лістападзе галоўнае ўпраўленне юстыцыі Гродненскага аблвыканкама адмовіла ў рэгістрацыі слонімскаму аб’яднанню “Залаты леў” у рэгістрацыі. Падстава для адмовы – неадпаведнасць заканадаўству асобных палажэнняў статута аб’яднання, у тым ліку датычных парадку ўнясення зменаў у статут і парадку абскарджвання рашэнняў органаў аб’яднання. Самая дзіўная прэтэнзія супрацоўнікаў упраўлення юстыцыі з’явілася да адсутнасці расшыфроўкі назвы “Залаты леў” у статуце. Гродненскі абласны суд прэтэнзіі ўпраўлення юстыцыі адносна назвы і абскарджання рашэнняў органаў аб’яднання прызнаў незаконнымі, але высунуў іншыя абгрунтаванні для нерэгістрацыі. У прыватнасці, суд заўважыў, што непасрэдна ў тэксце статута няма згадкі пра тое, што абірацца ў кіруючы орган “Залатога льва” могуць толькі сябры аб’яднання. Арганізацыі так і не ўдалося ў судовым парадку аспрэчыць падставы нерэгістрацыі. Сваім рашэннем абласны суд падтрымаў Мінюст.

Вярхоўны суд ў супярэчнасцях справы разбірацца ня стаў, пакінуўшы рашэнне суда першай інстанцыі ў сіле.

Сітуацыю каментуе юрыст Юры Чавусаў: “Мы не мелі ілюзіяў адносна таго, што Вярхоўны суд перагледзіць рашэнене аб адмове ў рэгістрацыі. На жаль, на практыцы такія выпадкі не здараюцца, і суды заўжды пацвярджаюць абмежаванні на стварэнне аб’яднанняў. Аднак у гэтым выпадку быў цікавы момант: упраўленне юстыцыі адмовіла ў рэгістрацыі аб’яднання па шэрагу падставаў, якія суд першай інстанцыі прызнаў незаконнымі. Суд высунуў іншыя абгрунтаванні для нерэгістрацыі, адначасова пакінуўшы рашэнне упраўлення юстыцыі ў сіле. Такім чынам, назіраецца супярэчанне. Але Вярхоўны суд, на жаль, адмовіўся ад разгляду справы па-сутнасці, абмежаваўшыся простай канстатацыяй законнасці і абгрунтаванасці рашэння суда першай інстанцыі”.

Дарэчы, у канцы 2009 года Гродненскае ўпраўленне юстыцыі атрымала жартаўлівы дыплом ад Асамблеі НДА ў намінацыі “Нерэгістрацыя году”. “Прыз” быў прысуджаны на цырымоніі “Грамадзянская супольнасць — 2009” за найбольш абсурдную адмову ў
рэгістрацыі грамадскага аб’яднання.

*
*
(Паведамленьне, рас.)

Верховный суд поддержал решение Гродненского областного суда относительно нерегистрации слонимской организации “Золотой лев”. Кассационную жалобу культурно-просветительского объединения 4 марта рассмотрела коллегия по гражданским делам Верховного суда под председательством судьи Валерия Самолюка. Кассационная инстанция признала решение Гродненского областного суда обоснованным, а отказ – законным.

Напомним, в ноябре главное управление юстиции Гродненского облисполкома отказало в регистрации слонимскому объединению “Золотой лев” в регистрации. Основание для отказа – несоответствие законодательству отдельных положений статута объединения, в том числе относительно порядка внесения изменений в статут и порядка обжалования решений органов объединения. Самой удивительной претензией сотрудников управления юстиции явилась претензия к отсутствию расшифровки названия “Золотой лев” в статуте. Гродненский областной суд претензии управления юстиции относительно названия и обжалования решений органов объединения признал незаконными, но выдвинул другие обснования для нерегистрации. В частности, суд заметил, что непосредственно в тексте статута нет упоминания про то, что избираться в руководящий орган “Золотого льва” могут только члены объединения. Организации так и не удалося в судебном порядке оспорить основания нерегистрации. Своим решением областной суд поддержал Минюст.

Верховный суд в противоречиях дела разбираться не стал, оставив решение суда первой инстанции в силе.

Ситуацию комментирует юрист Юрий Чаус: “Мы не питали иллюзий относительно того, что Верховный суд пересмотрит решение об отказе в регистрации. К с ожалению, на практике таких случаев нет, и суды всегда подтверждают ограничения на создание объединений. Однако, в этом случае был интересный момент: управление юстиции отказало в регистрации объединения по ряду оснований, которые суд первой инстанции признал незаконными. Суд выдвинул другие основания для нерегистрации, одновременно оставив решение управления юстиции в силе. Таким образом, наблюдается противоречие. Но Верховный суд, к сожалению, отказался от рассмотрения дела по-существу, ограничившись простой констатацией законности и обоснованности решения суда первой инстанции”.

Кстати, в конце 2009 года Гродненское управление юстиции получило шутливый диплом от Ассамблеи НДА в номинации “Нерегистрация года”. “Приз” был присужден на церемонии “Гражданское сообщество — 2009” за наиболее абсурдный отказ в регистрации общественного объединения.

Паводле Радыё “Рацыя”,
Падрыхтаваў, Алесь ЛЕТА,
Беларускі ПРАЎНЫ ПАРТАЛ,
www.prava-by.info

Справа №2-10-2010 (12.02.2010 - да зьнікненьня зь яе дакумэнту)

Інфармацыя па справе аб абароне права на адукацыю беларускамоўнага вучня,  Янкі Лапіцкага, не прадстаўляецца кіраўніцтвам Гімназыі №1, але … Але, сэнсацыйнае зьнікненьне важнага працэсуальнага дакумэнту з судовае справы па гэтым пытаньні - таксама інфармацыя!

12.02.2010, пасьля азнаямленьня з матэрыяламі справы №2-200-2010 у судзе, Аляксей Лапіцкі, які абараняе права ўласнага 14-гадовага сына Яна працягваць навучаньне ў Гімназыі №1 горада Жодзіна на роднай мове, наведаў кіраўніцтва Гарадзкога Адзьдзелу Адукацыі й зрабіў спробу азнаёміцца там з дакумэнтамі ГАА, датычнымі парушэньня ягонага Кнстытуцыйнага права на выбар тыпу й мовы адукацыі.

Ягоны запыт сустрэў нэрвовую рэакцыю намесьніка кіраўніка ГАА, Віталя Шульжыка. Апошні адмовіўся прастаўляць інфармацыю для азнаямленьня ды ў грубай форме запатрабаваў, каб Аляксей Лапіцкі пакуінуў ягоны кабінэт. Бацьку Янкі прыйшлось размаўляць на гэты конт ужо з загадчыкам ГАА, Яўгенам Гарыдам. Але той адмовіўся прымаць нейкія меры па паводзінах падначаленага Шульжыка й прадстаўляць інфармацыю для азнаямленьня.

Для гэтага спатрэбілася зрабіць пісьмовую заяву, на якую начальнік ГАА абяцаў даць адказ напрацягу двух тыдняў. Адказ зьявіўся толькі 03.03.2010, аж праз 19 дзён і зь ягонага зьместу вынікала “шмат чаго цікавага”: 1) што ён быў складзены 26.02.2010 (пры гэтым на капэрце паштовыя штампы з датамі адпраўленьня адсутнічалі); 2) што ў Жодзінскага ГАА фактычна няма дакумэнтаў, датычных закрыцьця беларускамоўнае клясы ў Гімназыі №1 (!?); 3) самае ж цікавае тое, што службовец В.Шульжык па заяве Аляксея Лапіцкага, які вымушаны быў пісаць “тлумачальную” да свайго непасрэднага кіраўніка, нічога ня здолеў прыдумаць у сваё апраўданьне, як абвінаваціць наведвальніка ў “нецэнзурнай лексыцы” …(!?)

Аляксей Лапіцкі на гэты конт адзначыў:

- Для службоўцаў падобнага кшталту, новай ідэалягічнай загартоўкі, такіх вось БРСМаўскіх ваяроў за “кабінэтны спакой”, зхлусіць у сваё апраўданьне (абы мякка сядзелася ў высокім крэсьле), аказваецца, няма аніякай праблемы … Цынічны паклёп на апанэнта, калі зусім няма чым прыкрываць уласнае хамства, сярод мясцовае намэнклятуры становіцца ўжо надта папулярным. Яны так сябе разбэшчана й паводзяць, бо ўпэўненыя, што “там”-  заўсёды прыкрыюць. Тым больш, калі справа ідзе пра абарону “гонару” заўсёды ідэалягічна-правільна зашпіленага на ўсе гузікі “зялёна-чырвонага мундыру”. Ну сапраўды, ідэалягічны адзьдзел толькі гэтым і можа прыкрыць сваю глябальную, безнадзейна банальную правінцыйнасьць ды вузкалобы дэбеларусызаваны стан сьвядомасьці. Дык вось і тут, мабыць, зусім нядоўга думалі, што напісаць …, і хутка знайшлі “казла” … ў “агародзе … свайго ўласнага бездакорнага сумленьня”.

- Безвынікова скончыўся паход па інфармацыю таксама ў Гімназыю №1 у Жодзіне. Пакінутая там заява - таксама, “загадала доўга чакаць” на яе адказу… Калі з ГАА хоць нешта паступіла праз 19 дзён (!?). Дык з Гімназыі №1 па запыту аб прадстаўленьні даумэнтацыі - і сёньня “поўны штыль” …

- Аднак, вось у Жодзінскім судзе 12.02.2010, учасе знаёмства з дакумэнтацыяй, усё ж высьветліць атрымалася дастаткова шмат чаго. Па-першае, пратаколу ў справе не аказалася. Па-другое, быў агледжаны належным чынам адзін вельмі цікавы працэсуальны дакумэнт, зь якім адбылася потым цэлая, ледзь ні крымінальная гісторыя. Гэта быў ліст-прадпісаньне ад Т.Данілевіч у Жодзінскі выканкам, які ўзгадваўся й далучаўся да справы разам зь пісьмовымі тлумачэньнямі прадстаўніцаю Жодзінскага выканкаму ў зале судовага паседжаньня 10.02.2010. Дык вось, гэты працэсуальны дакумэнт у далейшым проста зьнік з матэрыялаў справы (!?). І важна тое, што яго зусім не прадстаўлялі для азнаямленьня боку заяўнікоў па пазове сваечасова - у зале суда, да моманту вынясеньня рашэньня 11.02.2010.

***

Такім чынам, што ж уяўляў сабою ліст-прадпісаньне ў бок старшыні Жодзінскага выканкаму, Васіля Грышчанкі, ад кіраўніцы Галоўнага ўпраўленьня адукацыі Менаблвыканкаму, Таісы Данілевіч? Менавіта ён быў з увагаю прачытаны й скапіяваны Аляксеем Лапіцкім (ўласнымі сіламі) у будынку суда першы раз толькі 12.02.2010, ужо пасьля вынесенага й абскарджваемага ў касацыйным парадку адмоўнага рашэньня судзьдзі Тацяны Трацюк.

Аказалася, што сам дакумэнт сапраўды ўтрымлівае дастаткова інфармацыі для таго, каб быць самастойна разгледжаным на прадмет правамернасьці ў любой, нават “самай вялікай судовай зале” … Ён высьветляе схаваныя дагэтуль мэханізмы прыняцьця падобных рашэньняў і паказвае, што тыя, каго называлі ў судзе горада Жодзіна “вышэйшай інстанцыяй” у працэсе абскарджваньні Рашэньня № 928 Жодзіснкага выканкаму - зьяўляюцца, фактычна, саўдзельнікамі альбо нават замоўцамі дазенае дыскрымінацыйнае пастановы! Сапраўды, актуальным ёсьць пытаньне для тых, хто з спадзяваньнем на праўду шукае абароны й істыны ў тых, “хто зьверху” … : “А судзьдзі - хто?!”

І калі б працэдура судовага паседжаньня была выканана, а заяўнікі маглі б сваечасова азнаёміцца са зьместам дадзенага патрабаваньня ў зале судовага паседжаньня, яны б мелі магчымасьць зьмяніць ход дадзенага працэсу й адпаведна паўплываць на канчатковы вынік …

Па сутнасьці, у адзначаным дакумэнце ад 26.05.2009 за №1-89-9/271, які быў падрыхтаваны сп. Куляшом і падпісаным Т.Данілевіч, адказваючы на зварот В.Грышчанкі ад 14.05.2009 за №326/01-21, скіраваны ў Менск “па пытаньні навучаньня на беларускай мове навучэнца ГУА “Гімназыя №1 г.Жодзіна” Лапікага Яна …”, начальніца ўпраўленьня адукацыі зь Менску непасрэдна абавязвае кіраўніка Жодзінскай “вэртыкалі” спыніць беларускамоўнае навучаньне. Яна адзначае, што “у мэтах працягу навучаньня й сацыялізацыі Лапіцкага Яна ў грамадзтва …, улічваючы значныя выдаткі з сродкаў гарадзкога бюджэту, … вам неабходна прыняць рашэньне аб спыненьні функцыяваньня дадзенае клясы”.

Аднак ёсьць яшчэ адно вядомае выказваньне … - “шукай - і знойдзеш, грукайся - і табе адчынена будзе” …

Прыкладна так, зусім немудрагэліста, гучыць тая істына … й той закон, які ня гледзячы ні на што, працуе й перамагае цемру хлусьні й здрады, невуцтва й цемрашальства, панаваньня хамінаў у нашым жыцьці …, адкрывае дзьверы ад сэрца да сэрца, ад сьвятла да сьвятла … на нашым шляху да істыны й выратаваньня …, да ўласнага й адзінага для ўсіх храму ўсё перамагаючай і бязконцай любові.

ДАДАТКІ:
1) Копія ліста-прадпісаньня Т.Данілевіч у бок старшыні Жодзінскага выканкаму ад 26.05.2009 з далейшымі распараджэньнямі па падрыхтоўцы дыскрымінацыйнага Рашэньня №928 аб закрыцьці навучаньня на роднай мове (беларускай) і прымусе да навучаньня на замежнай (расейскай, прынятай у якасьці другой дзяржаўнай мовы ў Беларусі);
2) Копія заявы ад 12.02.10 да кіраўніка ГАА;
3) Копія адказу ад 26.02.10 кіраўніка ГАА …;
4) Заявы-пратэсты (у Мінюст, да старшыні суда й пракуратуру) па факце зьнікненьня працэсуальнага дакумэнту з судовае справы №2-200-2010 у Жодзінскім гарадзкім судзе;
5) Заўвагі на пратакол ад 03.03.2010, які зьявіўся ў справе й аглядаўся 26.03.2010, пасьля падачы Касацыйнай скаргі ад 22.02.2010;
6) Заява-запыт па азнаямленьне з дакумэнтамі ў Гімназыю №1 (без адказу на 04.03.2010)

У адказ на заяву - поўнае маўчаньне

Алесь Вольны,

Беларускі ПРАЎНЫ ПАРТАЛ,

www.prava-by.info

Анатоль Шумчанка

РГА “Пэрспэктыва” сутыкнулася з арыгінальнай трактоўкай канстытуцыйнага права грамадзянаў на свабоду сходаў.

Рэспубліканскае грамадзкае аб’яднанне “Пэрспэктыва” працягвае змаганьне за захаваньне дробнарозьнічнай гандлёвай сеткі (шапікаў і павільёнаў) у Віцебску.

З словаў лідэру арганізацыі Анатоля Шумчанкі, гаворка ідзе ўжо ня толькі аб вынятцы з кіёскаў піва ды іншых слабаалькагольных напояў – управа будаўніцтва й архітэктуры горада мае намер ліквідаваць усю дробную розьніцу ў цэнтры гораду (больш 50% усіх шапікаў і павільёнаў), а затым і ў астатніх раёнах гораду.

- Пасьля безвыніковай сустрэчы ў Віцебскім гарвыканкаме з службоўцамі, мы вырашылі адрэагаваць на чынавенскую самаўпраўнасьць у крэсах праўнага поля – падаць заяўку на мітынг, - паведаміў у інтэрвію “МЫ” Анатоль Шумчанка.

Як атрымалася, кажа лідар “Пэрспэктывы”, правядзеньне мітынгу ў Менску й Віцебску – гэта “дзьве вялікія розьніцы”.

- Мы накіраваліся ў ідэалягічны адзьдзел Віцебскага гарвыканкаму, паразмаўлялі з ягоным кіраўніком, які нам уручыў рашэньне аб правядзеньні масавых мерапрыемстваў, прынятае ўлетку 2009 года. Прачытаўшы яго, мы адразу ж пацікавіліся, ці праводзіў хто-небудзь акцыю па гэтым рашэньні. Адказ быў адмоўным. Да канца дня мы зразумелі, чаму.

З словаў Анатоля Шумченкі, у Віцебску да заявы аб правядзеніні мітынгу ягоныя арганізатары павінны адразу ж прыкласьці складзеныя дамовы з мясцовымі праваахоўнікамі, мэдыкамі й камунальнікамі.

- Любы нармалёвы чалавек скажа: а як можна прыкласьці дамовы да таго, што яшчэ не дазволенае? Пры гэтым, самі праваахоўнікі толкам ня разумеюць сутнасьці рашэньня гарвыканкаму. Нам прыйшлося пабываць і ў Першамайскім РУНС Віцебску, і ў бугальтэрыі УНС аблвыканкаму. Потым, пасьля доўгіх нарадаў, нас адправілі ў адзьдзел прафіляктыкі. Там нам таксама не дапамаглі, сказаўшы, што трэба спачатку напісаць зварот на імя начальніка ЎНС аблвыканкаму, а ён “расьпіша, што нам рабіць”.

Як адзначыў Шумчанка, наступныя словы прадстаўніка праваахоўных ворганаў “увялі прадпрымальнікаў у лёккі шок”.

- Нам сказалі, што ўсе гэтыя паслугі – платныя. Гэта значыцца, мы павінны аплачваць правядзеньне мітынгу – гарантаванае Канстытуцыяй права? Гэта ж не камэрцыйнае мерапрыемства. Але на гэта нам у адзьдзеле прафіляктыкі ЎНС аблвыканкаму чалавек у форме адказаў: “Мітынг – гэта камэрцыйнае мерапрыемства!”. І дадаў, што ў залежнасьці ад таго, колькі будзе на мітынгу людзей, мы будзем павінны аплаціць гадзіну працы кожнага міліцыянэра, зьмешчанага тут на службе па ахове парадку. Больш таго, нам было сказана, што мы павінны пайсьці ва ўправу гандлю гарвыканкаму і ўзгадніць, каб у радыюсе 500 мэтраў ад мітынгу не гандлявалі спіртным. А побач там працуюць рэстаран і крама!

Як кажа Анатоль Шумчанка, гэтае мудрагелістае рашэньне мясцовых уладаў аб правядзеньні масавых мерапрыемстваў робіць немагчымым нават прыблізнае вызначэньне даты мітынгу альбо пікету.

- У Менску мы неаднаразова праводзілі свае акцыі. Падаеш заяўку ў Мінгарвыканкам, чакаеш адмовы альбо дазволу. Пасьля дазволу ўзгодніш меры бясьпекі зь міліцыяй, хуткай дапамогай і камунальнікамі. Вось і ўсё. А тут улада сама штурхае людзей да дзеяньняў, якія будуць расцэненыя як незаконныя. А як чалавеку выказаць свае погляды публічна, калі службоўцы пакідаюць яго без сродкаў да існаваньня? Гэта праўны маразм.

Што тычыцца ліквідацыі дробнай розьніцы, дык Шумчанка называе гэта злачынствам.

- Ва ўмовах эканамічнага крызісу – гэта злачынства. Мясцовыя ўлады сёньня сваімі рукамі ствараюць сацыяльную й эканамічную нестабільнасьць з-за сваіх інтэрасаў. Іншага тлумачэньня, чаму яны падчас крызісу зачыняюць рэнтабельныя малыя прадпрыемствы, ня бачу.

Па ягоным меркаваньні, службоўцы “проста займаюцца лябіяваньнем буйнога гандлёвага бізнэсу, у асноўным расейскага, для якога дробная розьніца – лішнія канкурэнты”.

- Калі ім кажаш, што дробная розьніца – гэта імпульсны гандаль, накіраваны на задавальненьне запатрабаванняў чалавека ў кожны момант (бо ў гіпэрмаркет дзеля жуйкі ня пойдзеш), яны гэтых элемэнтарных рэчаў чамусьці разумець не жадаюць.

Адзначу цікавую пазыцыю віцебскіх падаткавікоў. Калі ім было зададзена пытаньне аб мэтазгоднасьці ліквідацыі шапікаў з эканамічнага пункту гледжаньня, нам адказалі, што гэтае пытаньне яшчэ не пралічвалася, але хуткім часам яны гэта зробяць. Проста дзіўна! Рашэньне ўжо прынятае, а ягоныя наступствы будуць пралічваць потым калі-небудзь.

Што датычыцца наступных дзеяньняў “Пэрспэктывы” у Віцебску, дык, як заяўляе Анатоль Шумчанка, “хуткім часам мы маем намер дамагацца сустрэчы зь кіраўніцтвам аблвыканкаму, бо гарадзкія ўлады нічога не вырашаюць, а толькі выконваюць волю абласной улады”.

*
*
(Паведамдленьне, рас.)

Витебская милиция: Митинг – это коммерческое мероприятие

РОО “Перспектива” столкнулось с оригинальной трактовкой конституционного права граждан на свободу собраний.

Республиканское общественное объединение “Перспектива” продолжает борьбу за сохранение мелкорозничной торговой сети (киосков и павильонов) в Витебске. По словам лидера организации Анатолия Шумченко, речь идет уже не только о изъятии из киосков пива и других слабоалкогольных напитков – управление строительства и архитектуры города намерено ликвидировать всю мелкую розницу в центре города (более 50% всех киосков и павильонов), а затем и в остальных районах города.

- После безрезультатной встречи в Витебском горисполкоме с чиновниками, мы решили отреагировать на чиновничий произвол в рамках правового поля – подать заявку на митинг, - сообщил в интервью “МЫ” Анатолий Шумченко.

Как оказалось, говорит лидер “Перспективы”, проведение митинга в Минске и Витебске – это “две большие разницы”.

- Мы направились в идеологический отдел Витебского горисполкома, поговорили с его руководителем, который нам вручил решение о проведении массовых мероприятий, принятое летом 2009 года. Прочитав его, мы сразу же поинтересовались, проводил ли кто-нибудь акцию по этому решению. Ответ был отрицательный. К концу дня мы поняли, почему.

По словам Анатолия Шумченко, в Витебске к заявлению о проведении митинга его организаторы должны сразу же приложить заключенные договоры с местными правоохранителями, медиками и коммунальщиками.

- Любой нормальный человек скажет: а как можно приложить договоры к тому, что еще не разрешено? При этом сами правоохранители толком не понимают суть решения горисполкома. Нам пришлось побывать и в Первомайском РУВД Витебска, и в бухгалтерии УВД облисполкома. Потом, после долгих совещаний, нас отправили в отдел профилактики. Там нам тоже не помогли, сказав, что нужно сначала написать обращение на имя начальника УВД облисполкома, а он “распишет, что нам делать”.

Как отметил Шумченко, следующие слова представителя правоохранительных органов “повергли предпринимателей в легкий шок”.

- Нам сказали, что все эти услуги – платные. То есть, мы должны оплачивать проведение митинга – гарантированное Конституцией право? Это же не коммерческое мероприятие. Но на это нам в отделе профилактики УВД облисполкома человек в форме ответил: “Митинг – это коммерческое предприятие!”. И добавил, что в зависимости от того, сколько будет на митинге людей, мы будем должны оплатить час работы каждого милиционера, находящегося здесь на службе по охране порядка. Более того, нам было сказано, что мы должны пойти в управление торговли горисполкома и согласовать, чтобы в радиусе 500 метров от митинга не торговали спиртным. А рядышком там стоят ресторан и магазин!

Как говорит Анатолий Шумченко, столь хитроумное решение местных властей о проведении массовых мероприятий делает невозможным даже приблизительное определение даты митинга или пикета.

- В Минске мы неоднократно проводили свои акции. Подаешь заявку в Мингорисполком, ждешь отказа или разрешения. После разрешения согласуешь меры безопасности с милицией, скорой помощью и коммунальщиками. Вот и все. А здесь власть сама толкает людей к действиям, которые будут расценены как незаконные. А как человеку выразить свои взгляды публично, когда чиновники оставляют его без средств к существованию? Это правовой маразм.

Что касается ликвидации мелкой розницы, то Шумченко назвывает это преступлением.

- В условиях экономического кризиса – это преступление. Местные власти сегодня своими руками создают социальную и экономическую нестабильность из-за своих интересов. Другого объяснения, почему они во время кризиса закрывают рентабельные малые предприятия, не вижу.

По его мнению, чиновники “просто лоббируют крупный торговый бизнес, в основном российский, для которого мелкая розница – лишние конкуренты”.

- Когда им говоришь, что мелкая розница – это импульсная торговля, направленная на удовлетворение моментальных потребностей человека (в гипермаркет ради жвачки ведь не пойдешь), они этих элементарных вещей почему-то понимать не хотят.

Отмечу любопытную позицию витебских налоговиков. Когда им был задан вопрос о целесообразности ликвидации киосков с экономической точки зрения, нам ответили, что этот вопрос еще не просчитывался, но в ближайшее время они это сделают. Просто удивительно! Решение уже принято, а его последствия будут просчитывать потом когда-нибудь.

Что касается дальнейших действий “Перспективы” в Витебске, то, как заявляет Анатолий Шумченко, “в ближайшее время мы намерены добиваться встречи с руководством облисполкома, так как городские власти ничего не решают, а лишь исполняют волю областной власти”.

Паводле крыніцы “МЫ”,
Падрыхтаваў Алесь ЛЕТА,
Беларускі ПРАЎНЫ ПАРТАЛ,
www.prava-by.info

"Малады Фронт", Менск

28 лютага ў Міністэрства юстыцыі Беларусі былі пададзены дакумэнты на рэгістрацыю грамадзкага аб’яднаньня “Малады фронт”. Дакумэнты, ня гледзячы на выходныя, прынялі.

Як падае БелаПАН, дзяжурны супрацоўнік Мінюсту прыняў дакумэнты, заявіўшы маладзёжным актывістам, што паведамленьне аб іх рэгістрацыі лідэры арганізацыі атрымаюць пазьней.

Чарговы ўстаноўчы зьезд “Маладога фронту” прайшоў у Менску 30 студзеня з удзелам 86 дэлегатаў. Заснавальнікам аб’яданьня выступіў 81 чалавек. Гэта ўжо шостая з 2000 году спроба легалізаваць маладзёжную арганізацыю.

Лідэр аб’яднаньня Зьміцер Дашкевіч заявіў, што не спадзяецца на станоўчае рашэньне чыноўнікаў Мінюсту. Тым ня менш, сказаў ён, спроба зарэгістраваць арганізацыю зьяўляецца “своеасаблівай перастрахоўкай” для таго, каб актывісты “Маладога фронту” не прыцягваліся да адказнасьці па артыкуле 193-1 Крымінальнага кодэксу (дзейнасьць ад імя незарэгістраванай арганізацыі).

“Чым больш мы будзем рабіць спробаў рэгістрацыі, тым цяжэй будзе праваахоўным органам перасьледаваць нашых актывістаў па гэтым артыкуле”, — мяркуе Дашкевіч.

Пры гэтым ён падкрэсьліў, што калі аб’яднаньне зноў не зарэгіструюць, “Малады фронт” будзе праводзіць устаноўчыя зьезды раз у квартал.
“Кожныя тры месяцы мы будзем праводзіць устаноўчыя зьезды, і Міністэрства юстыцыі павінна будзе даваць нам заканадаўча абгрунтаваныя адказы, чаму яны не рэгіструюць арганізацыю”, — сказаў Дашкевіч.
Цяпер “Малады фронт” мае статус міжнароднага маладзёжнага грамадзкага аб’яднаньня. У 2007 годзе ён быў афіцыйна зарэгістраваны ў Чэхіі.

*

*

(Паведамленьне, рас.)

28 февраля в Министерство юстиции Беларуси были поданы документы на регистрацию обўественного абъединения “Малады фронт”. Документы, не смотря на выходные, приняли.

Как сообщает БЕЛАПАН, дежурный сотрудник Минюста принял документы, заявив молодёжным активистам, что сообщение о их регистрации лидеры организации получат поздней.

Очередной учредительный съезд “Молодого фронта” прошёл в Минске 30 января с участием 86 делегатов. Основателем абъединения выступило 81 человека. Это уже шестая с 2000 года попытка легализовать молодёжную организацию.

Лидер абъединения Змитер Дашкевич заявил, что не надеется на положительное решение чиновников Минюста. Тем не менее, сказал он, попытка зарегистрировать организацию является “своеобразной перестраховкой” для того, чтобы активисты “Молодого фронта” не привлекались к ответственности по статье 193-1 Уголовного кодекса (деятельность от имени незарегистрированной организации).

“Чем более мы будем делать попыток регистрации, тем тяжелее будет правоохранительным органам преследовать наших активистов по этой статье”, — полагает Дашкевич.

При этом он подчеркнул, что когда абъединение опять не зарегистрируют, “Молодой фронт” будет проводить учредительные съезды раз в квартал.
“Каждые три месяца мы будем проводить учредительные съезды, и Министерство юстиции должно будет давать нам законодательно обоснованные ответы, почему они не регистрируют организацию”, — предложил Дашкевич.

Теперь “Молодой фронт” имеет статус международного молодёжного общественного абъединения. В 2007 году он был официально зарегистрирован в Чехии.

Паводле, Радыё «Свабода»,

Падрыхтаваў, Алесь ЛЕТА,

Беларускі ПРАЎНЫ ПАРТАЛ,

www.prava-by.info

Асамблея НДА Беларусі

Міністэрства юстыцыі ў трэці раз адмовіла “Асамблеі няўрадавых дэмакратычных аб’яднаньняў” у рэгістрацыі. Чыноўнікі зь Мінюста вырашылі не арыгінальнічаць, паўтарыўшы тыя самыя, што і ў мінулы раз, прычыны адмовы. Пра гэта паведаміла прэсавая служба Асамблеі НДА.

Кіраўнік Рабочае групы Асамблеі НДА Сяргей Мацкевіч не дачакаўся адказу зь Міністэрства юстыцыі па пошце. Каб убачыць дакумэнт, прадстаўніку асацыяцыі грамадзкіх аб’яднаньняў давялося самому ісьці забіраць адказ.

Падставы для нерэгістрацыі Асамблеі НДА амаль аналягічныя папярэднім. Па-першае, як і раней, Мінюст лічыць, што “ўмовы аб агульнасьці статутных мэтаў, задачаў і прадмета дзейнасьці грамадзкіх аб’яднаньняў, якія ўваходзяць у склад АКГА “Асамблеі НДА”, ня выкананыя”. Па-другое, органу рэгістрацыі падаецца, што “маніторынг, аналіз і ацэнка дзейнасьці грамадзкіх аб’яднаньняў, наогул не адпавядае вызначанай мэце” Асамблеі НДА. Па-трэцяе, назва АКГА “Асамблеі НДА”, паводле чыноўнікаў, “ня ўтрымлівае ўказаньня на прадмет дзейнасьці яе членаў”.

Юрыст Асамблеі НДА Юры Чавусаў сьцьвярджае, што нічога істотна новага ў адказе Мінюста няма: “орган рэгістрацыі сьцвярджае, што паколькі арганізацыі-заснавальнікі маюць розныя мэты і задачы, то ў іх няма права на стварэньне агульнага саюза. Паводле меркаваньня міністэрства, аб’ядноўвацца ў асацыяцыю могуць толькі тыя грамадзкія аб’яднаньні, якія маюць тоесныя мэты і задачы. Гэтая падстава для адмовы ў рэгістрацыі таксама фігуравала і пры ранейшых спробах рэгістрацыі Асамблеі. Яна не грунтуецца на законе і супярэчыць беларускай практыке стварэньня саюзаў і асацыяцыяў”.

Кіраўнік Рабочай групы Асамблеі Сяргей Мацкевіч падкрэсьлівае, што гэтым разам Мінюст, не хаваючыся, выразна і некалькі разоў падкрэсьліў сваю пазыцыю: “Дэмакратычным арганізацыям аб’ядноўвацца ў асацыяцыі нельга. Атрымліваецца, мы пазбаўленыя такога права ў Беларусі”.

Сяргей Мацкевіч заявіў, што ў бліжэйшыя пляны Асамблеі ўваходзіць абскарджаньне рашэньня Мінюста аб нерэгістрацыі асацыяцыі ў судзе.

Нагадаем, Асамблея НДА спрабавала зарэгістравацца тройчы. Так, яшчэ ў 2002 годзе рэгістравальны орган атрымаў пакет дакумэнтаў ад Асамблеі НДА. Для вынясеньня адмоўнага рашэньня ў справе нерэгістрацыі Асамблеі Мінюсту спатрэбілася паўтары гады. У 2009 годзе Асамблея два разы падавала дакумэнты на рэгістрацыю, але, на жаль, безвынікова.

*
*
(Паведамленьне, рас.)

Ассамблея НГО: третья попытка зарегистрироваться не удалась

Министерство юстиции в трети раз отказало “Ассамблеи неправительственных демократическіх объединений” в регистрации. Чиновники из Минюста решили не оригинальничать, повторив те же самые, что и в прошлый раз, причины отказа. Про это сообщила пресс-служба Ассамблеи НГО.

Руководитель Рабочей группы Ассамблеи НГО Сергей Мацкевич не дождался ответа из Министерства юстиции по почте. Чтобы увидеть документ, представителю ассоциации общественных объединений пришлось самому идти забирать ответ.

Основания для нерегистрации Ассамблеи НГО почти аналогичные предыдущим. Во-первых, как и раньше, Минюст считает, что “условия об общности статутных целей, задач и предмета деятельности общественных объединений, которые входят в состав ОКГО “Ассамблеи НГО”, не выполнены”. Во-вторых, органу регистрации представляется, что “мониторинг, анализ и оценка деятельности общественных объединений, вообще не соответствует определенной цели” Ассамблеи НГО. В-третьих, название ОКГО “Ассамблеи НГО”, согласно чиновников, “не содержит указания на предмет деятельности её членов”.

Юрист Ассамблеи НГО Юрий Чаус утверждает, что ничего существенно нового в ответе Минюста нет: “орган регистрации утверждает, что поскольку организации-основатели имеют разные цели и задачи, то у них нет права на создание общего союза. Согласно мнения министерства, объединяться в ассоциацию могут только те общественные объединения, которые имеют тождественные цели и задачи. Это основание для отказа в регистрации также фигурировало и во время прежних попыток регистрации Ассамблеи. Она не основывается на законе и противоречит беларуской практике создания союзов и ассоциаций”.

Руководитель Рабочей группы Ассамблеи Сергей Мацкевич подчёркивает, что на этот раз Минюст, не прячась, чётко и несколько раз падчеркнул свою позицию: “Демократическим организациям объединяться в ассоциации нельзя. Получается, мы лишены такого права в Беларуси”.

Сергей Мацкевич заявил, что в ближайшие планы Ассамблеи входит обжалование решения Минюста о нерегистрации ассоциации в суде.

Напомним, Ассамблея НГО пыталась зарегистрироваться трижды. Да, ещё в 2002 году рэгистрирующий орган получил пакет документов от Ассамблеи НГО. Для вынесения отрицательного решения в деле нерегистрации Ассамблеи Минюсту понадобилось полтора года. В 2009 году Ассамблея два раза подавала документы на регистрацию, но, к сожалению, нерезультативно.

Паводле spring96.org,
Падрыхтаваў Алесь ЛЕТА,
Беларускі Праўны ПАРТАЛ,
www.prava-by.info

Месца агітацыі, Баранавічы

Старшыня Цэнтральнай камісыі Лідзія Ярмошына прапануе Баранавіцкаму гарвыканкаму перагледзець сваё рашэньне ад 12.02.2010 № 379 аб колькасьці месцаў для агітацыі.

Як мы раней паведамлялі з спасылкаю на “Праваабаронцы за свабодныя выбары”, назіральнік ад ТБМ Сяргей Гоўша накіраваў заяву пракурору г. Баранавічы Палыка І. Л. (далей - правапіс першакрыніцы)

У заяве гаварылася, што рашэннем Баранавіцкага гарвыканкама ад 12.02.2010 № 379 вызначаны “месцы для агітацыі” падчас выбараў у мясцовыя Саветы дэпутатаў. У якасці такога месца вызначаны стары парк горада. Але гэтае адзінае месца, адведзенае для агітацыі, сёння цалкам засыпана снегам, тут няма пляцовак, каб людзі маглі стаяць і агітаваць за сваіх кандыдатаў. Болеш таго, падлічана, што ў старым парку з боку вуліцы Царука, дзе дазволена агітаваць, адзін чалавек праходзіць на працягу 40-45 хвілін. У гэтым парку даўно няма ніякіх атракцыёнаў, яны шмат гадоў таму былі перанесены бліжэй да цэнтру. Як патрэбна не паважаць сваіх грамадзянаў, якія хочуць вылучыцца ў гарадскі Савет, каб пасылаць іх агітаваць у заснежаны і закінуты лес. Як магчыма агітаваць у такіх умовах? Менавіта так ставіў пытанне пракурору назіральнік Сяргей Гоўша.

На падставе гэтага пісьма 19 лютага Партыя БНФ звярнулася ў Цэнтральную выбарчую камісію Рэспублікі Беларусь з заявай аб неадпаведнасці Выбарчаму кодэксу Рэспублікі Беларусь рашэння Баранавіцкага гарадскога выканаўчага камітэта аб месцах для правядзення перадвыбарчай агітацыі. Выбарчых акругаў у горадзе многа, але для агітацыі адведзена толькі месца на адной гарадской акрузе. А дзе агітаваць кандыдатам у дэпутаты з астатніх акругаў?

Цэнтральная выбарчая камісія ў сваім адказе за подпісам Лідзіі Ярмошынай (№01-12/Я-26 ад 23.02.2010г.) прызнала, што рашэнне Баранавіцкага гарадскога выканаўчага камітэта аб вызначэнні месца для правядзення перадвыбарчай агітацыі не ў поўнай меры адпавядае выбарчаму заканадаўству. Таму Баранавіцкаму гарвыканкаму прапануецца перагледзець сваё рашэнне і ўнесці ў яго адпаведныя змены. Баранавіцкі гарвыканкам пакуль маўчыць.

*
*
(Паведамленьне, рас.)

Центральная комиссия предлагает Барановичскому горисполкому пересмотреть решение о количестве мест для агитации

Председатель Центральной комиссии Лидия Ермошина предлагает Барановичскому горисполкому пересмотреть свое решение от 12.02.2010 № 379 о количестве мест для агитации.

Как сообщали “Правозащитники за свободные выборы”, наблюдатель от ТБМ Сергей Говша направил заявление прокурору г. Барановичи Палыко И. Л. В заявлении говорилось, что решением Барановичского горисполкома от 12.02.2010 № 379 определены “места для агитации” во время выборов в местные Советы депутатов. В качестве такого места был отведен старый парк города. Но это единственное место, отведенное для агитации, сегодня целиком засыпано снегом, здесь нет площадок, чтобы люди могли стоять и агитировать за своих кандидатов. Более того, подсчитано, что в старом парке со стороны улицы Церука, где разрешено агитировать, один человек проходить в течение 40-45 минут. Насколько нужно не уважать своих граждан, которые хотят выдвигаться в городской Совет, чтобы посылать их агитировать в заснеженный и заброшенный лес. Как возможно агитировать в таких условиях? Именно так ставил вопрос прокурору наблюдатель Сергей Говша.

На основании этого письма 19 февраля Партия БНФ обратилась в Центральную избирательную комиссию Республики Беларусь с заявлением о несоответствии Избирательному кодексу Республики Беларусь решения Барановичского городского исполнительного комитета о местах для проведения предвыборной агитации. Избирательных округов в городе много, но для агитации отведено лишь место на одном городском округе. А где агитировать кандидатам в депутаты с остальных округов?

Центральная комиссия в своем ответе за подписью Лидии Ермошиной (№01-12/Я-26 от 23.02.2010г.) признала, что решение Барановичского городского исполнительного комитета об определении места для проведения предвыборной агитации не в полной мере соответствует избирательному законодательству. Поэтому Барановичскому горисполкому предлагается пересмотреть свое решение и внести в него соответствующие изменения. Барановичский горисполком пока молчит.

Адказ ЦВК на зварот Сяргея Гоўшы, Баранавічы

Сяргей Гоўша

Паводле “Праваабаронцы за свабодныя выбары”,

Алесь ЛЕТА

Суд горада Жодзіна

26.02.2010 адбылося звыш ардынарнае й зусім ужо нечаканае здарэньне ў Жодзінскім судзе. Пачыналася ўсё, як звычайна й нічога дзіўнага не чакалася. Аляксей Лапіцкі прыйшоў у суд, каб азнаёміцца з пратаколам судовага паседжаньня, якое адбылося 10-11.02.2010 пад старшынствам судзьдзі Тацяны Трацюк.

Трэба нагадаць, што пазоў у Жодзінскі суд па фактах правапарушэньняў і перашкодаў у навучаньні беларускамоўнага гімназыста, Янкі Лапіцкага, з патрабаваньнем ўзнаўленьня права на адукацыю па-беларуску быў пададзены ягонымі бацькамі 28.12.2009.

Аднак, судзьдзя па патрабаваньні прадстаўніцы выканкаму ў судзе, В.Вэргель, вырашыла не разглядаць пазоў па сутнасьці разам з адзначанымі ў ім відавочнымі фактамі правапарушэньняў з боку адказных службовых асобаў. З спасылкаю на пропуск тэрміну для падачы “скаргі на Рашэньне №928″, якое фігуруе ў шэрагу адзначаных парушэньняў, суд адхіліў і сам пазоў.

Толькі на наступны дзень пасьля абвяшчэньня рашэньня, 12.02.2010 пры азнаямленьні з матэрыяламі справы, Аляксей Лапіцкі атрымаў магчымасьць убачыць зьмест далучанага да справы прадстаўніцай выканкаму працэсуальнага дакумэнту - ліста-патрабаваньня ад 26.05.2009 за № 1-89 -9/271 ад Т. Данілевіч (Менск).

Гэты дакумэнт сьведчыў, што патрабаваньне аб прыняцьці дыскрымінацыйнага Рашэньня №928 аб закрыцьці беларускамоўнай праграмы й прымусе да расейскамоўнага навучаньня ў Гімназыі №1, было падрыхтаванае сп.Куляшом і зыходзіла ад кіраўніцы Галоўнага ўпраўленьня адукацыі Менаблвыканкаму, Таісы Данілевіч. Менавіта гэтая высокапастаўленая службовая асоба прадпісвала загадчыцы ідэалягічнага адзьдзелу Жодзінскага выканкаму, Аксане Грышкевіч, ды начальніку Жодзінскага ГАА Яўгену Гарыду (разам з юрыстам Лагвінцом) падрыхтаваць адпаведнае рашэньне …

Дык вось, толькі 26.02.2010, пасьля таго, як касацыйная скарга на рашэньне Жодзінскага суда ад 11.02.2010 была пададзеная 22.02.2010, бацька Янкі ўрэшце атрымаў магчымасьць азнаёміцца з далучаным да справы пратаколам.

Аляксей Лапіцкі

Знаёмства  з гэтым дакумэнтам, - адзначыў Аляксей Лапіцкі, - як і чакалася, выклікала шмат непрыемных эмоцыяў і пытаньняў.

- Спатрэбіцца час для неабходнага ўнясеньня адпаведных заўвагаў. Пры гэтым, яшчэ назіралася, што ў справе адсутнічаў пералік дакумэнтаў і нумарацыя старонак. А ўжо зусім нечаканым сталася тое, што пры аглядзе дакумэнтаў у прашытай і фактычна гатовай да адпраўкі ў Менск справе не аказалася адзначанага вышэй працэсуальнага дакумэнту - ліста патрабаваньня сп. Т.Данілевіч у Жодзінскі выканкам.

У сувязі з гэтым, улічваючы, што суд фактычна ўжо зачыняўся, напрыканцы працоўнага дня, Аляксей Лапіцкі зрабіў вусную заўвагу па гэтым факце прысутным сакратаркам і супрацоўніцы канцылярыі, а таксама ўнёс запіс у даведкавы ліст, куды заносяцца  адзнакі аб азнаямленьні з матэрыяламі справы (гл. дадатак).

Па факце зьнікненьня дакумэнтаў з справы й па шматлікіх тэндэнцыйных неадпаведнасьцях у пратаколе, Аляксей Лапіцкі вымушаны будзе заяўляць свой  рашучы пратэст і ўносіць уласныя адпаведныя заўвагі. Гэтыя відавочныя працэсуальныя парушэньні, як і тыя, што адзначаны ўжо ў пададзенай касацыйнай скарзе, павінны будуць разглядацца калегіяй судзьдзяў у Менскім абласным судзе.

Прыходзіцца канстатаваць, што з Жодзінскага суда зьнікаюць ня толькі падсудныя ўчасе судовых працэсаў (у мінулым годзе з залы суда тут проста зьбег з пад міліцэйскае варты падсудны), але й значныя працэсуальныя дакумэнты зь некаторых судовых справаў!

Так і жывем, азіраючыся … Як бы чаго не выйшла! А высока … пастаўленыя над НАРОДАМ службоўцы, тым часам - пьюць шампанскае …!??

*
*
(Паведамленьне, рас.)

26.02.2010 произошло сверх ординарное и совсем уже неожиданное происшесдствие в Жодинском суде. Начиналась всё, как обычно и ничего удивительного не ожидалось. Алексей Лапицкий пришел в суд, чтобы ознакомиться с протоколом судебного заседания, которое прошло 10-11.02.2010 под председательством судьи Татьяны Троцюк.

Необходимо напомнить, что иск в Жодинский суд по фактам правонарушений и препятствий в обучении беларускоязычного гимназиста, Янки Лапицкого, с требованием возобновления права на образование по-беларуски был подан его родителями 28.12.2009. Однако, судья по требованию представительницы исполкома в суде, В.Вергель, решила не рассматривать иск по существу вместе с отмеченными в нём очевидными фактами правонарушений со стороны ответственных служебных лиц. С ссылкой на пропуск срока для подачи “жалобы на Решение №928″, которое фигурирует в ряде заявленных нарушений, суд отклонил и сам иск.

Только на следующий день после оглашения решения, 12.02.2010 при ознакомлении с материалами дела, Алексей Лапицкий получил возможность увидеть содержание присоединенного к делу представительницей исполкома процессуального документа - листа-требования от 26.05.2009 за № 1-89 -9/271 от Т. Данилевич (Менск).

Этот документ свидетельствовал, что требование о принятии дискриминационного Решения №928 о закрытии беларусскоязычной программы и принуждении к рускоязычному обучению в Гимназии №1, было подготовлено гп. Кулешом и исходила от руководительницы Главного упраўления образования Миноблисполкома, Таисы Данилевич. Именно это высокопоставленное служебное лицо предписывало заведующей идеологического отдела Жодинского исполкома, Оксане Гришкевич, и начальнику Жодинского ГОО Евгению Гориду (вместе с юристом Логвинцом) подготовить соответствующее решение …

Так вот, только 26.02.2010, после того, как кассационная жалоба на решение Жодинского суда от 11.02.2010 была подана 22.02.2010, отец Янки наконец получил возможность ознакомиться с приобщённым к делу протоколом.

Знакомство с этим документом, - отметил Алексей Лапицкий, - как и ожидалось, вызвало множество неприятных эмоций и вопросов.

- Понадобится время для необходимого внесения соответствующих замечаний. При этом, ещё наблюдалось, что в деле отсутствовал перечень документов и нумерация страниц. А уже совсем неожиданным стало то, что при осмотре документов в прошитом и фактически готовом к отправке в Минск деле не оказалось отмеченного выше процессуального документа - листа требования Т. Данилевич в Жодинский исполком.

В связи с этим, учитывая, что суд фактически уже закрывался, в конце рабочего дня, Алексей Лапицкий сделал устное замечание по этому факту присутствующим секретаршам и сотруднице концелярии, а также внёс запись в справочный лист, куда заносятся пометки об ознакомлении с материалами дела (см. дополнение).

По факту исчезновения документов из дела и по многочисленным тенденциозных несоответствиям в протоколе, Алексей Лапицкий вынужден будет заявлять свой решительный протест и вносить собственные соответствующие замечания. Эти очевидные процессуальные нарушения, как и те, что отмечены уже в поданной кассационной жалобе, должны будут рассматриваться коллегией судей в Минском областном суде.

Приходится констатировать, что из Жодинского суда исчезают не только подсудимые во время судебных процессов (в прошлом году из зала суда здесь совершил побег из-под милицейского охранения подсудимый), но и значимые процессуальные документы из некоторых судебных дел!

Так и живем, оглядываясь … Как бы чего не вышло! А высоко … поставленные над НАРОДОМ чиновники, тем временем - пьют шампанское …!??

*

ДАДАТАК

Падсудны, які зьнік з залы суда ў Жодзіне (2009)

Дакумэнт, які зьнік з матэрыялаў справы ў Жодзіне (2010)

Запіс у матэрыялах справы па факце зьнікненьня дакумэнту

Беларускі ПРАЎНЫ ПАРТАЛ,

Алесь Вольны,

www.prava-by.info

Франак Вячорка

Бацькі былога старшыні Моладзі БНФ Франка Вячоркі працягваюць пошукі сына. Ім стала вядома, што ўначы Франак быў вывезены з вайсковай часткі ў Мазыры, дзе ён праходзіць службу.

Паводле зьвестак бацькі, Вінцука Вячоркі, Франак быў дастаўлены ў 432-і ваенна-мэдычны клінічны цэнтар у Менску. Аднак пакуль што ніякіх сьлядоў знаходжаньня там сына ён не знайшоў.

Нагадаем, што Франак Вячорка быў пакліканы ў войска нягледзячы на мэдычнае заключэньне аб ягонай нягоднасьці служыць. Цягам знаходжаньня ў войску на яго стала аказваецца ціск, які асабліва ўзмацніўся пасьля падачы дакумэнтаў на рэгістрацыю ініцыятыўнай групы для ўдзелу ў мясцовых выбарах. 23 лютага па Беларускім тэлебачаньні быў паказаны фільм абразьлівага зьместу пра патэнцыйнага кандыдата ў дэпутаты, салдата Франка Вячорку.

*
*
(Паведамленьне, рас.)

Где находится Франак Вечёрка, пока неизвестно

Родители бывшего председателя Молодежи БНФ Франка Вечёрки продолжают поиски сына. Им стола известно, что ночью Франак был вывезен из военной части в Мозыре, где он проходит службу.

Согласно сведений отца, Винцука Вечёрки, Франак был доставлен в 432-ий военно-медицинский клинический цэнтр в Минске. Однако пока что никаких следов нахождения там сына он не нашёл.

Напомним, что Франак Вечёрка был призван в армию несмотря на медицинское заключение о его непригодности служить. Во время нахождения в армии на него стало оказываться давление, которое в особенности усилилось после подачи документов на регистрацию инициативной группы для участия в местных выборах. 23 февраля по Беларускому тэлевидению был показан фильм оскорбительного содержания про потенциального кандидата в депутаты, солдата Франка Вечёрку.

Паводле “Радыё Свабода”,
Алесь ЛЕТА,
Беларускі ПРАЎНЫ ПАРТАЛ,
www.prava-by.info