Матэрыялы беларускіх НДА

Матэрыялы беларускіх НДА, падрыхтаваныя для Ўнівэрсальнага Пэрыядычнага дакладу па Беларусі ў Савеце па правах чалавеку ААН

Там, дзе перамагае ... права?

На Рашэньне Жодзінскага суду ад 27.01.2010 па скарзе на забарону Жодзінскім выканкамам мірных пікетаваньняў, замоўленых для правядзеньня 10.12.2009 у Міжнародны Дзень правоў чалавеку ў Жодзіне была пададзена Касацыйная скарга, зарэгістраваная 17.02.2010.

Разгляд справы у Менскім абласным судзе быў пачаткова прызначаны на 11.03.2010. Аб гэтым заяўнік, Аляксей Лапіцкі, атрымаў паведамленьне ад 01.03.2010.

Зь яго, паміж іншым вынікае, што матэрыяламі справы раптоўна зацікавілася й пракуратура горада. Паведамленьне, падпісанае старшынём жодзінскага суда, Алінай Клус, а таксама судзьдзёй Тацянай Трацюк, скіраванае ў бок пракурора горада Жодзіна, Віктара Літвіненкі.

Але пасьля гэтага, па прозьбе судзьдзі, Тацяны Трацюк, якая спэцыяльна патэлефанавала заяўніку з прычыны моцнай загружанасьці калегіі судзьдзяў у Менску, дата разгляду касацыйнае скаргі была перанесена на 10-00 18.03.2010.

Нагадаем, што заяўка на правядзеньне мірнага мерапрыемства ў Жодзіне падавалася ад імя грамадзянаў, праваабаронцаў, Аляксея Лапіцкага й Сьвятланы Лапіцкай, у адпаведнасьці зь дзейсным заканадаўствам 25.11.2009, за 15 дзён да мяркуемых пікетаваньняў.

Яна была зарэгістраваная адпаведным чынам у выканкаме ў той жа дзень. У ёй, разам зь іншым, былі пазначаны прапановы па каардынацыі й узаемадзеяньні з установамі ўлады для забесьпячэньня належнага правядзеньня плянуемага мірнага мерапрыемства.

Пікетаваньне замаўлялася на афіцыйна вылучанай і дазволенай, прыстасаванай для правядзеньня масавых мерапрыемстваў пляцоўцы. У адпаведнасьці з патрабаваньнямі закону заяўнікі-арганізатары ўзялі на сябе пэрсанальныя пісьмовыя абавязкі аб належным правядзеньні мерапрыемства, выкладеныя ў афіцыйнай форме асобным абзацам у заяўцы, зацьверджаныя неабходнымі подпісамі.

Але заяўнікі-арганізатары без усялякай адваронай сувязі й папярэдніх кантактаў з прадстаўнікамі ўлады атрымалі на сваю заяўку адмоўны адказ з неабгрунтаванай належным чынам забаронаю мірнага мерапрыемства.

Ня гледзячы на відавочна мірны характар і малы фармат плянуемага мерапрыемства з раздачай інфаматэрыялаў і зборам подпісаў грамадзянаў, пікетаваньне не было дазволена гарадзкімі ўладамі. У афіцыйным адказе адзначалася толькі тое, што прадстаўлены заяўнікамі “пакет дакумэнтаў не ў поўнай меры адпавядае патрабаваньням” адпаведнага закону.

Аляксей Лапіцкі паведаміў, што праваабаронцы будуць спрабаваць распачаць і давесьці да лягічнага выніку стратэгічную цяжбу па зьмене дыскрымінацыйнай практыкі сыстэматычных перашкодаў у рэалізацыі права на мірныя сходы, свабодны распаўсюд інфармацыі, выяўленьне перакананьняў і свабоду думак.

- Разгляд касацыйнае скаргі адбудзецца 18.03.2010 ў Менаблсудзе. А ў які час канкрэтна - ці вядома?

- Практыка паказала, што “палітычныя справы” разглядаюцца ў касацыі ў апошнюю чаргу. І робіцца гэта для таго, каб ў зале паседжаньняў засталося як мага менш сьведкаў таго, якім чынам прымаюцца судовыя пастановы па падобных пытаньнях.

- Правы й свабоды, відавочна, паўсюдна ў аўтарытарных сыстэмах успрымаюца кіруючай бюракартыяй вельмі хваравіта й нават варожа …

- Канешне. Намэнклятура ўсіх рэпрэсыўных рэжымаў у сьвеце даўно паяднаналася й салідарная на гэты конт. Яна - супраць грамадзянскіх свабодаў. І - супраць права.

Здавалася б, справа - за малым. Засталося й грамадству аб’яднацца. Што б усім разам, хоць адзін раз, проста сказаць сваё слова праўды.

І права - будзе сьвяткаваць перамогу!

*
*
(Паведамленьне, рас.)

Рассмотрение кассационной жалобы по запрету мирных мероприятий в Жодино перенесено … Так когда же восторжествует право!?

На Решение Жодинского суда от 27.01.2010 по жалобе на запрет Жодинским исполкомом мирных пикетирований, заявленных для проведения 10.12.2009 в Международный День прав человека в Жодино была подана Кассационная жалоба, зарегистрированная 17.02.2010.

Рассмотрение дела в Минском областном суде было первоначально назначено на 11.03.2010. Об этом заявитель, Алексей Лапицкий, получил уведомление 01.03.2010.

Из него, между прочим следует, что материалами дела неожиданно заинтересовалась и прокуратура города. Сообщение, подписанное председателем жодинского суда, Алиной Клус, а также судьёй, Татьяной Трацюк, направлено в адрес прокурора города Жодино, Виктора Литвиненко.

Но после этого, по просьбе судьи, Татьяны Троцюк, которая специально позвонила заявителю по поводу сильной загружанности коллегии судей в Минске, дата рассмотрения кассационной жалобы была перенесена на 10-00 18.03.2010.

Напомним, что заявка на проведение мирного мероприятия в Жодино подавалась от имени граждан, правозащитников, Алексея Лапицкого и Светланы Лапицкой, в соответствии с действующим законодательством 25.11.2009, за 15 дней до планируемых пикетирований.

Она была зарегистрирована соответствующим образом в исполкоме в тот же день. В ней, кроме всего, были указаны предложения по координации и взаимодействию с учреждениями власти для обеспечения надлежащего проведения планируемого мирного мероприятия.

Пикетирование заявлялось на официально выделенной и разрешенной, приспособленной для проведения массовых мероприятий площадке. В соответствии с требованиями закона заявители-организаторы взяли на себя персональные письменные обязательства о надлежащем проведении мероприятия, изложенные в официальной форме отдельным абзацем в заявке, подтверждённые необходимыми подписями.

Но заявители-организаторы без всякой обратной связи и предварительных контактов с представителями власти получили на свою заявку отрицательный ответ с необоснованным надлежащим образом запретом мирного мероприятия.

Не смотря на очевидно мирный характер и малый формат планируемого мероприятие с раздачей инфоматериалов и сбором подписей граждан, пикетирование не было разрешено городскими властями. В официальном ответе отмечалось только то, что предоставленный заявителями “пакет документов не в полной меры соответствует требованиям” соответствующего закона.

Алексей Лапицкий сообщил, что правозащитники будут пытаться начать и довести до логического итога стратегическую тяжбу по изменению дискриминационной практики систематических препятствий в реализации права на мирные собрания, свободное распространение информации, высказывание убеждений и свободу мыслей.

- Рассмотрение кассационной жалобы пройдёт 18.03.2010 в Миноблсуде. А в какое время конкретно - не известно?

- Практика показала, что “политические дела” рассматриваются в кассации в последнюю очередь. И делается это для того, чтобы в зале заседаний осталось как можно меньше свидетелей того, каким образом принимаются судебные постановления по подобным вопросам.

- Права и свободы, очевидно, повсюду в авторитарных системах воспринимаются правящей бюрократией очень болезненно и даже враждебно …

- Конешно. Номенклатура всех репрессивных режимов в мире давно объединилась и солидарна на этот счёт. Она - против гражданских свобод. И - против права.

Казалось бы, дело - за малым. Осталось и обществу объединиться. Что б всем вместе, хотя бы один раз, просто сказать своё слово правды.
И право - восторжестует!

ДАДАТКІ:

1) Касацыйная скарга

2) Паведамленьне №1 …

3) Паведамленьне №2 …

4) Матэрыял па тэме: Ананім-ідэоляг можа спаць спакойна …

***

Алесь Вольны,

Беларускі ПРАЎНЫ ПАРТАЛ,

www.prava-by.info

Алесь Бяляцкі, Менск

11 сакавіка дзярждэпартамэнт ЗША абнародаваў штогадовую справаздачу аб стане правоў чалавека ў сьвеце. Вельмі крытычныя ацэнкі ўтрымлівае разьдзел, прысьвечаны стану правоў чалавека ў Беларусі. Гэтыя высновы камэнтуе старшыня праваабарончага цэнтру “Вясна” Алесь Бяляцкі: (далей - правапіс першакрыніцы)

Танальнасць чарговай справаздачы Дзрждэпартаменту ЗША датычна Беларусі моцна не адрозніваецца ад папярэдніх, паколькі на працягу апошніх 10-12 гадоў рэгулярна агучваліся рэзка крытычныя ацэнкі сітуацыі з правамі чалавека ў Беларусі.

Як заўсёды гэтая справаздача вызначаецца падрабязнасьцю і аб’ектыўнасьцю асьвятленьня разнастайных бакоў грамадска-палітычнага жыцця і стану асноўных правоў беларускіх грамадзянаў.

Справаздача, на жаль, вызначае, што сітуацыя з правамі чалавека ў нашай краіне ў лепшы бок не мяняецца, і гэта падцвярджаецца шматлікімі фактамі. У справаздачы адзначаюцца асноўныя тэндэнцыя мінулага году, а гэта – выкраданьні і вывазы моладзевых актывістаў у невядомым накірунку прадстаўнікамі спецслужбаў, згадваюцца крымінальныя палітычныя працэсы. Дадзеная ацэнка жорсткім разгонам акцый у Менску, а менавіта пратэсту супраць беларуска-расійскіх вучэнняў у верасні 2009 года, штомесячным акцыям на Дні салідарнасьці, пераслед і выгнаньне з вучобы грамадска актыўных студэнтаў, у прыватнасьці Тацяны Шапуцька, пераслед за карыстаньне беларускай мовай.

Сапраўды справаздача – вельмі сур’ёзны званок для беларускіх уладаў, паколькі гэтым дакументам карыстаюцца шматлікія чыноўнікі пры фарміраваньні светапоглядаў, тактык і стратэгій ў дачыненні да Беларусі як у ЗША, так і ў і Еўропе, дзеля таго, каб ацаніць магчымыя рызыкі пры ўзаемастасунках розных краін з Беларуссю. Даводзіцца, на жаль, канстатаваць, што мы не выбраліся з чорнага спісу краін, дзе сітуацыя з правамі чалавека застаецца найгоршай.

Хачу адзначыць, што ў справаздачы некалькі разоў згадваецца і праваабарончы цэнтр “Вясна”. У першую чаргу гэта тычыцца падрыхтоўкі экспертамі “Вясны” сумеснага дакладу з Міжнароднай федэрацыяй правоў чалавека (FIDH) па ўмовах утрыманьня ў зняволеньні і цытуюцца галоўныя высновы гэтай місіі.

Асобна ў дакуменце таксама адзначаны і спробы “Вясны” атрымаць дзяржаўную рэгістрацыю і , безумоўна, акрэсленая сітуацыя з няўрадавымі арганізацыямі і палітычнымі партыямі, якія неаднаразова спрабавалі зарэгістравацца ў 2009 годзе. Усё гэта сведчыць аб грубых парушэньнях права на асацыяцыі ў Беларусі.

*
*
(Паведамленьне, рас.)

11 марта госдепартамент США обнародовал ежегодный отчёт о состоянии прав человека в мире. Очень критические оценки содержит раздел, посвящённый состоянию прав человека в Беларуси. Эти выводы комментирует председатель правозащитного центра “Весна” Алесь Беляцкий:

Тональность очередного отчета Госдепартамента США относительно Беларуси сильно не отличается от предыдущих, поскольку в течение последних 10-12 лет регулярно озвучивались резко критические оценки ситуации с правами человека в Беларуси.

Как всегда этот отчёт отмечается подробностью и объективностью освещения разнообразных сторон общественно-политической жизни и состояния основных прав беларуских граждан.

Отчет, к сожалению, указывает, что ситуация с правами человека в нашей стране в лучшую сторону не меняется, и это подтверждается многочисленными фактами. В отчете отмечаются основные тенденция прошлого года, а это – похищение и вывоз молодежных активистов в неизвестном направлении представителями спецслужб, упоминаются криминальные политические процессы. Дана оценка жестоким разгонам акций в Минске, а именно протеста против беларуско-российских учений в сентябре 2009 года, ежемесячным акциям в День солидарности, преследование и изгнание с учёбы обществено активных студентов, в частности Татьяны Шапутько, преследование за пользование беларуским языком.

Действительно отчет – очень серьёзный звонок для беларуских властей, поскольку этим документом пользуются многочисленные чиновники при формировании мировоззрения, тактики и стратегии в отношении Беларуси как в США, так и в Европе, ради того, чтобы оценить возможные риски при взаимоотношениях стран с Беларусью. Приходится, к сожалению, констатировать, что мы не выбрались с чёрного списка стран, где ситуация с правами человека остается наихудшей.

Хочу отметить, что в отчёте несколько раз упоминается и правозащитный центр “Весна”. В первую очередь это касается подготовки экспертами “Весны” совместного доклада с Международной федерацией прав человека (FIDH) по условиям содержания в заключении и цитируются главные выводы этой миссии.

Отдельно в документе также отмечены и попытки “Весны” получить государственную регистрацию и , безусловно, очерчена ситуация с неправительственными организациями и политическими партиями, которые неоднократно пытались зарегистрироваться в 2009 году. Всё это свидетельствует о грубых нарушениях права на ассоциации в Беларуси.

Паводле spring96.org,
Падрыхтаваў Алесь ЛЕТА,
Беларускі ПРАЎНЫ ПАРТАЛ,
www.prava-by.info

Сяргей Гоўша, Баранавічы

Сябра Партыі БНФ Сяргей Гоўша 12 сакавіка накіраваў ліст старшыні Баранавіцкага гарвыканкаму Віктару Дзічкоўскаму. Ён піша, што прысутнічаў на гістарычным паседжаньні гарвыканкаму, на якім за пяць хвілінаў, без абмеркаваньня кандыдатураў і без іхнага агучваньня навогул, быў зацьверджаны склад 66-ці ўчастковых камісыяў у складзе 685 чалавек.

На гэтым пасяджэньні не прагучала інфармацыя аб колькасьці пададзеных заяваў ва ўчастковыя камісыі, аб колькасьці зацьверджаных сябраў у кожнай камісыі, аб крытэрах адбору прэтэндэнтаў у склад камісыяў, не прагучалі прозьвішчы зацьверджаных сябраў камісыяў і тых, хто падаваў заявы.

Сяргей Гоўша выказаў думку, што склад камісыяў быў падрыхтаваны вузкім колам “спэцыялістаў” ў цішы кабінэтаў гарвыканкаму, а сябры гарвыканкаму прагаласавалі толькі за колькасны склад камісыяў, які толькі й быў агучаны.

Сяргей Гоўша паведамляе, што зьяўляецца сябрам Партыі БНФ, мае вышэйшую адукацыю, раней абіраўся дэпутатам Берасьцейскага абласнога Савету, добра ведае Выбарчы кодэкс Рэспублікі Беларусь, але па невядомых яму прычынах ня быў уключаны ў склад камісыі.

На падставе вышэй выкладзенага Сяргей Гоўша просіць даць яму адказ: 1) па якіх прычынах яго не ўключылі ў склад участковай камісыі №24? 2) якія крытэры фармаваньня камісыяў? 3) колькі было пададзена заяваў у склад камісыяў, месца працы й пасады прэтэндэнтаў, партыйнасьць і досьвед працы ў выбарах?

На пасяджэньне гарвыканкаму не былі запрошаныя прадстаўнікі прэсы, мясцовага тэлебачаньня “Інтэкс”, прадстаўнікі партыяў і грамадзкіх арганізацыяў. Няўжо выбары ў мясцовыя Саветы, пытаецца Сяргей Гоўша, не зьяўляюцца значнай грамадзка-палітычнай падзеяй гораду, якую патрэбна асьвятляць?

*
*
(Паведамленьне, рас.)

Член Партии БНФ Сергей Говша 12 марта направил письмо председателю Барановичского горисполкома Виктору Дичковскому. Он пишет, что присутствовал на историческом заседании горисполкома, на котором за пять минут, без обсуждения кандидатур и без их озвучивания вообще, был утвержден состав 66 участковых комиссий в составе 685 человек.

На этом заседании не прозвучала информация о количестве поданных заявлений в участковые комиссии, о количестве утвержденных членов в каждой комиссии, о критериях отбора претендентов в состав комиссий, не прозвучали фамилии утвержденных членов комиссий и тех, кто подавал заявления.

Сергей Говша высказал мнение, что состав комиссий был подготовлен узким кругом «специалистов» в тиши кабинетов горисполкома, а сотрудники горисполкома проголосовали только за количественный состав комиссий, который только и был озвучен.

Сергей Говша сообщает, что является членом Партии БНФ, имеет высшее образование, ранее избирался депутатом Брестского областного Совета, хорошо знает Избирательный кодекс РБ, но по неизвестным ему причинам не был включен в состав комиссии.

На основании выше изложенного Сергей Говша просит дать ему ответ: 1) по каким причинам его не включили в состав участковой комиссии №24? 2) какие критерии формирования комиссий? 3) сколько было подано заявлений в состав комиссий, место работы и должности претендентов, партийность и опыт работы на выборах?

На заседание горисполкома не были приглашены представители прессы, местного телевидения «Интекс», представители партий и общественных организаций. Неужели выборы в местные Советы, спрашивает Сергей Говша, не являются значительным общественно-политическим событием города, которое нужно освещать?

“Праваабаронцы за свабодныя выбары”

Паводле spring96.org,

Падрыхтаваў Алесь ЛЕТА,
Беларускі ПРАЎНЫ ПАРТАЛ,
www.prava-by.info
(Fota: ALES`, 2009)

Міклаш Харашці, АБСЭ

Дакумэнт ужо накіраваны беларускім уладам. У ім пералічаныя як станоўчыя, гэтак і адмоўныя моманты ўказу з пункту гледжаньня міжнародных экспэртаў у галіне свабоды выказваньня. (далей - правапіс першакрыніцы)

Пра гэта гаворыцца ў Рэгулярнай справаздачы, якую Прадстаўнік па свабодзе СМІ АБСЕ Міклаш Харашці падрыхтаваў для Пастаяннай Рады Арганізацыі па бяспецы і супрацоўніцтве ў Еўропе. Справаздача прадстаўленая 4 сакавіка.

Паводле аналізу экспертаў АБСЕ, указ прэзідэнта Беларусі №60 «Аб захадах па ўдасканаленні выкарыстання нацыянальнага сегменту сеткі Інтэрнет», падпісаны 1 лютага 2010 года, утрымлівае шэраг станоўчых момантаў, у прыватнасці:

– інфармацыя аб органах улады і іншых дзяржаўных установах будзе больш даступная грамадзянам (у тым ліку журналістам), паколькі палажэнні ўказа прадугледжваюць адказнасць гэтых устаноў за не размяшчэньне інфармацыі пра сваю дзейнасць на іх сайтах;

– аўтарскае права ў Інтэрнеце будзе абароненае;

– правайдэры інтэрнет-паслуг будуць праходзіць дзяржаўную рэгістрацыю паводле заяўнага прынцыпу;

– правайдэры інтэрнет-паслуг не будуць адказваць за інфармацыю, размешчаную ў Інтэрнеце.

«Што тычыцца гэтых спрыяльных палажэнняў указа, многае будзе залежаць ад таго, як яны будуць прымяняцца, – гаворыцца ў справаздачы. – Прававы інструмент, які будзе прымяняцца, павінен выключаць небяспеку абмежавання свабоды Інтэрнету ў Беларусі».

Галоўныя падставы для занепакоенасці, якую выказалі эксперты АБСЕ, тычацца наступных палажэнняў указа:

– Указ абавязвае ўладальнікаў і адміністратараў інтэрнет-клубаў і інтэрнет-кавярняў праводзіць ідэнтыфікацыю іх наведвальнікаў, захоўваць гэтыя запісы і асабістыя дадзеныя карыстальнікаў. Гэткае ж правіла прымяняецца да тэхнічных сродкаў карыстальнікаў інтэрнет-паслуг, якія выкарыстоўваюцца дзеля падключэння да Інтэрнету.

– Незразумела, хто і як будзе вызначаць сутнасць інфармацыі, у дачыненні да якой будзе атрыманы запыт на абмежаванне доступу. Вызначэнне тыпаў шкоднай інфармацыі паводле беларускага заканадаўства дазваляе прававую двухсэнсоўнасць катэгорый.

– У выпадку немагчымасці выканання загаду адпаведнага органа па выпраўленні парушэнняў ці спыненні аказання інтэрнет-паслуг, адказнасць за змест пераходзіць на правайдэраў інтэрнет-паслуг, уладальнікаў і адміністратараў пунктаў калектыўнага карыстання Інтэрнетам.

– Пералік інфармацыі, якая мусіць быць размешчанай на веб-сайтах органаў улады і іншых дзяржаўных установаў, вельмі абмежаваны.

– Указ патрабуе, каб у матэрыялах СМІ, якія распаўсюджваюцца праз Інтэрнет, утрымліваліся гіперспасылкі на першакрыніцу інфармацыі. Гэта з’яўляецца дадатковым патрабаваннем да рэдакцый, якое не можа быць выканана ў выпадку, калі першакрыніцай не з’яўляецца крыніца ў Інтэрнеце.

Прымаючы да ўвагі вышэйадзначанае і той факт, што канкрэтныя правілы прымянення палажэнняў указа будуць распрацаваныя да 1 траўня, эксперт АБСЕ выказаў шэраг рэкамендацый, якія адпавядаюць абавязальніцтвам АБСЕ ў галіне свабоды СМІ. Вось пералік гэтых рэкамендацый:

– адмяніць абавязковую ідэнтыфікацыю карыстальнікаў Інтэрнет-паслуг і іх тэхнічных сродкаў падключэння да Інтэрнету;

– растлумачыць значэнне і працэдуру ўвядзення абмежаванняў на распаўсюд забароненай інфармацыі;

– растлумачыць сферы адказнасці правайдэраў інтэрнет-паслуг у выпадку немагчымасці выканання загаду адпаведнага органа па выпраўленні парушэнняў ці перапыненні аказання інтэрнет-паслуг;

– разгледзець магчымасць патрабавання да органаў улады і іншых дзяржаўных установаў публікаваць інфармацыю не толькі аб іх дзейнасці, але і аб выніках гэтай дзейнасці;

– адмяніць патрабаванне ўключаць гіперспасылкі на першакрыніцу інфармацыі ў матэрыялах СМІ, якія распаўсюджваюцца праз Інтэрнет.

«Я спадзяюся, што гэтыя прапановы будуць улічаныя пры далейшай распрацоўцы заканадаўства, якое тычыцца Інтэрнету ў Беларусі, – адзначыў Міклаш Харашці. – Мой офіс працягне дапамагаць Беларусі ў рэфармаванні заканадаўства аб сродках масавай інфармацыі. Мы гатовыя разам з беларускімі ўладамі арганізаваць круглы стол па пытаннях заканадаўства ў галіне Інтэрнет».
*
*
(Паведамленьне, рас.)

Офис Представителя по свободе СМИ ОБСЕ подготовил экспертизу президентского указа о регулировании Інтэрнета

Документ уже направлен беларуским властям. В нём перечислены как положительные, так и отрицательные моменты указа с точки зрения международных экспертов в области свободы высказываний.

Про это говорится в Регулярном отчёте, который Представитель по свободе СМИ ОБСЕ Миклаш Харашци подготовил для Постоянного Совета Организации по безопасности и сотрудничеству в Европе. Отчет предоставлен 4 марта.

Согласно анализу экспертов ОБСЕ, указ президента Беларуси №60 «О мерах по совершенствованию использования национального сегмента сети Інтэрнет», подписанный 1 февраля 2010 года, содержит ряд положительных моментов, в частности:

– информация об органах власти и других государственных учреждениях будет более доступной гражданам (в том числе журналистам), поскольку положения указа предусматривают ответственность этих учреждений за не размещение информации про свою деятельность на их сайтах;

– авторское право в Интернете будет защищено;

– провайдеры интэрнет-услуг будут проходить государственную регистрацию согласно заявительного принципа;

– провайдеры интернет-услуг не будут отвечать за информацию, размещенную в Интернете.

«Что касаться этих благоприятных положений указа, многое будет зависеть от того, как они будут применяться, – говорится в отчете. – Правовой инструмент, который будет применяться, должен выключат риск ограничения свободы Интернета в Беларуси».

Главные основания для обеспокоенности, которую высказали эксперты ОБСЕ, касаются следующих положений указа:

– Указ обязывает владельцев и администраторов интернет-клубов и интернет-кофеень проводить идентификацию их посетителей, сохранять эти записи и личные данные пользователей. Такое же правило применяется к техническим средствам пользователей интэрнет-услуг, которые используются для подключения к Интернету.

– Непонятно, кто и как будет определят суть информации, применительно к которой будет получен запрос на ограничение доступа. Определение типов вредной информации согласно беларускому законодательству допускает правовую двусмысленность категорий.

– В случае невозможности выполнения приказа соответствующего органа по исправлению нарушений или прекращения оказания интернет-услуг, ответственность за содержание переходит на провайдеров интернет-услуг, владельцев и администраторов пунктов коллективного пользования Интернетом.

– Пересчёт информации, которая должна быть размещена на веб-сайтах органов власти и других государственных учреждений, очень ограничен.

– Указ требует, чтобы в материалах СМИ, которые распространяются через Интернет, содержались гиперссылки на первоисточник информации. Это является дополнительным требованием к редакций, которое не может быть исполнено в случае, когда первоисточником не является источник в Интернете.

Принимая во внимание вышеуказанное и тот факт, что конкретные правила применения положений указа будут разработаны до 1 мая, эксперт ОБСЕ высказал ряд рекомендаций, которые соответствуют обязательствам ОБСЕ в области свободы СМИ. Вот перечень этих рекомендаций:

– отменить обязательную идентификацию пользователей Интернет-услуг и их технических средств подключения к Интернету;

– объяснить значимость и процедуру введения ограничений на распространение запрещенной информации;

– объяснить сферы ответственности провайдеров интэрнет-услуг в случае невозможности выполнения приказа соответствующего органа по исправлению нарушений или прерыванию оказания интэрнет-услуг;

– рассмотреть возможность требования к органам власти и других государственных учреждений публиковать информацию не только об их деятельности, но и об итогах этой деятельности;

– отменить требование включат гиперссылки на первоисточник информации в материалах СМИ, которые распространяются через Интернет.

«Я надеюсь, что эти предложения будут учтены при дальнейшей разработке законодательства, которое касается Интернета в Беларуси, – отметил Миклаш Харашти. – Мой офис продолжит помогать Беларуси в реформировании законодательства о средствах массовой информации. Мы готовы вместе с беларускими властями организовать круглый стол по вопросам законодательства в области Интернет».

Крыніца: Прэс-служба БАЖ.
Падрыхтаваў Алесь ЛЕТА,
Беларускі ПРАЎНЫ ПАРТАЛ,
www.prava-by.info

Іван Міхайлаў

9 сакавіка адміністрацыя Жодзінскай турмы адмовілася вызваліць Івана Міхайлава на падставе таго, што сваякі прывезлі ў Жодзіна толькі выпіску з судовай пастановы аб змяненьні меры стрыманьня, а не завераную копію пастановы. Гэтую пастанову перадалі у Жодзіна толькі 10.03.2010. І бацькі атрымалі магчымасьць забраць сына да дому.Нагадаем, што калегія Мінскага абласнога суду разгледзела касацыйную скаргу верніка Івана Міхайлава, якога 1 лютага пакаралі арыштам на 3 месяцы за ўхіленне ад вайсковай службы. Разгледзеўшы сутнасьць справы суддзя прыйшла да высновы, што следства па справе разгледзела ня ўсе акалічнасці і таму справу вярнулі на перагляд у суд Мінскага раёна новаму суддзю. Прычым, мерай стрыманьня Івану Міхайлаву прызначаная падпіска аб нявыездзе.

*
*
(Паведамленьне, рас.)

9 марта администрация Жодинской тюрьмы отказалась освободить Ивана Михайлова на основании того, что родственники привезли в Жодино только выписку из судебного постановления об изменении меры присечения, а не заверенную копию постановления. Это постановление сообщили в Жодино только на следующий день 10.03.2010. И родители смогли забрать сына домой.

Напомним, что коллегия Минского областного суда рассмотрела кассационную жалобу верующего Ивана Михайлова, которого 1 февраля наказали арестом на 3 месяца за уклонение от армейской службы.
Рассмотрев суть дела судьи пришли к выводу, что следствие по делу рассмотрело не все обстоятельства и потому дело возвратили на пересмотр в суд Минского района новому судье. Причем, мерой присечения Ивану Михайлову предписана подписка о невыезде.

Паводле, spring96.org,
Падрыхтаваў Алесь ЛЕТА.

Апрача таго ў рэзалюцыі выказваецца патрабаваньне вызваліць з турмаў палітычных актывістаў Андрэя Бандарэнку, Івана Міхайлава і Арцёма Дубскага, зарэгістраваць праваабарончы цэнтр “Вясна” і партыю БХД, якім шмат разоў было адмоўлена ў легалізацыі.

Крыніца: Радыё «Свабода».

*
*
(Паведамленьне, рас.)

Крыніца: БелаПАН

Страсбург осудил ситуацию с гражданским обществом и нацменьшинствами в Беларуси

Как сообщает агентство БелаПАН, Европарламент большинством голосов принял резолюцию, осуждающую положение гражданского общества и национальных меньшинств в Беларуси. Прямая трансляция сессии в Страсбурге велась 10 марта на официальном сайте Европарламента.

Принятая резолюция была предварительно согласована пятью политическими фракциями Европарламента.

В документе, в частности, выражено беспокойство в связи с нарушениями прав человека в отношении общественных активистов и представителей незарегистрированного объединения “Союз поляков в Беларуси” во главе с Анжеликой Борис.

Европарламентарии призвали белорусские власти зарегистрировать партию “Белорусская христианская демократия” (БХД), гарантировать свободу слова и объединений, обеспечить возможности для работы негосударственных организаций и СМИ.

Кроме того, резолюция призывает освободить политических активистов Ивана Михайлова (на данный момент он уже освобожден. — БелаПАН.), Артема Дубского и Андрея Бондаренко, а также прекратить преследование Татьяны Шапутьки и отказаться от намерений контролировать интернет.

В документе отмечается, что дальнейшие нарушения прав человека могут привести к пересмотру позиции ЕС в отношении Беларуси вплоть до возобновления санкций.

В то же время прогресс в сфере демократии позволит Беларуси рассчитывать на подписание соглашения о партнерстве и сотрудничестве с ЕС, получение очередного кредита от Международного валютного фонда и возвращение в Обобщенную систему преференций Евросоюза, говорится в документе.

Выступая на сессии, евродепутаты отмечали, что своей резолюцией Европарламент демонстрирует солидарность с гражданским обществом и национальными меньшинствами в Беларуси.
“Евросоюз должен послать очень четкий сигнал Беларуси о том, что могут быть серьезные последствия из-за нарушений прав человека”, — заявил один из членов Европарламента от Польши.

Падрыхтаваў, Алесь ЛЕТА

Сяргей Гоўша, Баранавічы

Баранавіцкі гарвыканкам паабяцаў перагледзець сваё рашэньне ад 12.02.2010 № 379 аб колькасьці месцаў для агітацыі. Так сьцвярджаецца ў лісьце ад 04.03.2010г. № 01-15/824 за подпісам намесьніка старшыні гарвыканкаму Лазіцкага В.А., які атрымаў назіральнік ад ТБМ Сяргей Гоўша. Ліст стаў рэакцыяй на заяву назіральніка Сяргея Гоўшы пракурору горада Баранавічы Палыку І.Л. і старшыні Цэнтральнай камісыі Лідзіі Ярмошынай. (далей - правапіс першакрыніцы)

Сяргей Гоўша ў сваіх заявах звяртаў увагу, што згодна з рашэннем Баранавіцкага гарвыканкама ад 12.02.2010 № 379, “месцам для агітацыі” падчас выбараў у мясцовыя Саветы дэпутатаў быў вызначаны стары парк гораду, зусім непрыдатны для гэтага.

“Праваабаронцы за свабодныя выбары” ўжо паведамлялі, што Цэнтральная выбарчая камісія (ліст за подпісам Лідзіі Ярмошынай № 01-12/Я-26 ад 23.02.2010г.) прызнала, што рашэнне Баранавіцкага гарадскога выканаўчага камітэта аб вызначэнні месца для правядзення перадвыбарчай агітацыі падчас выбараў дэпутатаў у мясцовыя Саветы ня ў поўнай меры адпавядае выбарчаму заканадаўству. ЦВК прапанавала Баранавіцкаму гарвыканкаму перагледзець сваё рашэнне і ўнесці ў яго адпаведныя змены. І зараз Баранавіцкі гарвыканкам даслаў ліст Сяргею Гоўшы і паабяцаў перагледзець сваё рашэнне аб колькасці месцаў для агітацыі.

*
*
(Паведамленьне, рас.)

Барановичский горисполком пообещал пересмотреть свое решение о количестве мест для агитации

Барановичский горисполком пообещал пересмотреть свое решение от 12.02.2010 № 379 о количестве мест для агитации. Так утверждается в письме от 04.03.2010г. № 01-15/824 за подписью заместителя председателя горисполкома Лазицкого В.А., которое получил наблюдатель от ТБМ Сергей Говша. Письмо стало реакцией на заявление наблюдателя Сергея Говшы прокурору г. Барановичи Палыко И.Л. и председателю Центральной комиссии Лидии Ермошиной.

Сергей Говша в своих заявлениях обращал внимание, что согласно решению Барановичского горисполкома от 12.02.2010 № 379, «местом для агитации» во время выборов в местные Советы депутатов был определен старый парк города, совершенно непригодный для этого.

«Правозащитники за свободные выборы» уже сообщали, что Центральная избирательная комиссия (письмо за подписью Лидии Ермошиной № 01-12/Я-26 от 23.02.2010г.) признала, что решение Барановичского городского исполнительного комитета об определении мест для проведения предвыборной агитации во время выборов депутатов в местные Советы не в полной мере соответствует избирательному законодательству. ЦИК предложил Барановичскому горисполкому пересмотреть свое решение и внести в него соответствующие изменения. И сейчас Барановичский горисполком прислал письмо Сергею Говше и пообещал пересмотреть свое решение о количестве мест для агитации.

“Праваабаронцы за свабодныя выбары”

Фота, Алеся Лапіцкага (Жодзіна)

Казімір Фарына, Мінадукацыі Беларусі

05.03.2010 бацькі Янкі Лапікага з Жодзіна зноў зьвярнуліся да Міністра адукацыі Рэспублікі Беларусь. Папярэдні зварот, скіраваны на імя міністра Аляксандра Радзькова, зноў не дайшоў да адрэсату. На яго на гэты раз, фактычна, не адважыўся адказаць па сутнасьці нават намесьнік міністра, Казімір Фарына. Які толькі паведаміў заяўнікам аб пераадрасацыі заявы да начальніцы Галоўнага ўпраўленьня адукацыі Менаблвыканкаму, Таісы Данілевіч.

Такім чынам, міністэрства адмовілася нават “камэнтаваць” той факт, што па тэлефонным указаньні з ГУА Менаблвыканкаму ў другі раз з пачатку 2009 году беларускамоўнаму вучню, Янке Лапіцкаму, забаранілі беларускамоўнае навучаньне на базе ягонай Гімназыі №1 у Жодзіне. У выніку, зноў абсалютна безпадстаўна й незаконна спынілася рэалізацыя Пастановы №417 Камісыі па справах непаўнагадовых Жодзінскага выканкаму па аднаўленьні навучаньня беларускамоўнага падлетка ў памяшканьні гэтае адукацыйнае ўстановы.

Пры гэтым, рэагаваньне па сустрэчных неправамерных дзеяньнях: тэлефанаваньню зь Менску з патрабаваньнем аб спыненьня рэалізацыі Пастановы №417  і адпаведны загад №510 дырэктара Гімназыі №1, Генадзя Каршуна, аб забароне беларускамоўных заняткаў на базе ўстановы адукацыі, як бачна, - вельмі ўжо “дыпляматычна” перададзена ў рукі тых, хто (як бы, сам перад сабою) і нясе ўсю (сваю ўласную) “адказнасьць” за зьдзяйсьненьне гэтага чарговага правапарушэньня, ні больш за тое (!?).

Высокапастаўленыя правапарушальнікі, уганараваныя павагаю на самых розных узроўнях, могуць зараз у чарговы раз парадавацца сваёй прывілеяванасьці й магчымасьці абсалютна безпакарана парушаць любое права - будзь то права на выбар тыпу й мовы навучаньня альбо на любы іншы асэнсаваны й свабодны выбар.

У сувязі з пераадрасацыяй заявы ў ГУА Менаблвыканкаму, бацькі Янкі Лапікага, якога дагэтуль у Жодзіне не пускаюць у Гімназыю №1 вучыцца па-беларуску, адправілі ў Мінадукацыі Беларусі заяву, дзе канкрэтызавалі свае патрабаваньні. Што стала магчымым пасьля азнаямленьня ў Жодзінскім судзе (пры азнаямленьні з пачатковым варыянтам справы №2-200-2010 за 12.02.2010, да факту зьнікненьня зь яе адзначаемага працэсуальнага дакумэнту) з дакумэнтальным сьведчаньнем таго, што дэструктыўная й асэнсаваная актыўнасьць менавіта кіраўніцтва ГУА Менаблвыканкаму й фактычнае запатрабаваньне Т.Данілевіч (Менск) ад В.Грышчанкі (Жодзіна) прыняць меры па ліквідацыі беларускамоўнай праграмы ў Гімназыі №1 у Жодзіне, прывялі тут да грубага парушэньня той раўнавагі, якая была дасягнута ў 2004-2005 гадах, а таксама да шэрагу нэгатыўных наступстваў, неправамерных дзеяньняў дыскрымінацыйнага характару з боку кіраўніцтва мясцовае вэртыкалі й службоўцаў сыстэмы адукацыі.

У заяве ад 05.03.2010 бацькі спыняюць лібэральнічаць. Яны ставяць перад Міністэрствам адукацыі Беларусі канкрэтныя пытаньні, датычныя дэструктыўнай і неправамернай пазыцыі кіраўніцтва ГУА Менаблвыканкаму, якое зьяўляецца ініцыятарам і рухавіком парушаючага Канстытуцыйнае права канфлікту ў Жодзіне.

Аляксей Лапіцкі:

- Замоўцу альбо архітэктара дазенага дыскрымінацыйнага пляну, не задавальняла сытуацыя з кампрамісным рашэньнем па хатняй форме адукацыі, якая па адмысловай заяве бацькоў павінна была рэалізоўвацца ў спэцыяльна прыстасаваным памяшканьні гімназыі да канца 2009 года - там, дзе раней і вучыўся Янка. Таму, для зрыву дадзенай міравой дамоўленасьці былі выкарыстаны адпрацаваныя намэнклятурныя мэтады й банальнае тэлефоннае права. Тут проста залішні раз праявіўся наўмысны характар усіх назіраемых намі правапарушэньняў - наўмысны, нахабны й безпакарана самаўпэўнены … да сапраўднага злачыннага цынізму. Бо той, хто кіруе “працягам зьдзеку над Канстытуцыяй, правам і нацыянальнай годнасьцю беларусаў у Жодзіне” цалкам асэнсавана й прагматычна прыкрывае ўласную зламыснасьць і пасьлядоўную неправамернасьць у дзеяньнях - сыстэмаю суцэльнай карпаратыўнай безадказнасьці, якая трымаецца на традыцыйным для службоўцаў страхе згубіць крэсла, якая пануе паўсюдна й падаўляе любыя грамадзянскія правы й свабоды …

*

*

(Паведамленьне, рас.)

05.03.2010 родители Янки Лапицкого из Жодино опять обратились к Министру образования Республики Беларусь. Предыдущее обращение, направленное на имя министра Александра Радькова, снова не дошло до адресата. На него на этот раз, фактически, не решился ответить по существу даже заместитель министра, Казимир Фарино. Который только сообщил заявителям о переадресации заявления начальнику Главного упраўления образования Миноблисполкома, Таисе Данилевич.

Таким образом, министерство отказалось даже “комментировать” тот факт, что по телефонному указанию из ГУО Миноблисполкома во второй раз с начала 2009 года беларускоязычному ученику, Янке Лапицкому, запретили беларускоязычное обучение на базе его Гимназии №1 в Жодино. В результате, опять абсолютно безосновательно и незаконно прекратилась реализация Постановления №417 Комиссии по делам неполнолетних Жодинского исполкома по обновлению обучения беларускоязычного подростка в помещении этого образовательного учреждения.

При этом, реагирование по встречным неправомерным действиям: звонку по телефону из Минска с требоаванием о прекращении реализации Постановления №417  и соответствующий приказ №510 директора Гимназии №1, Геннадия Коршуна, о запрете беларускоязычного обучения на базе учреждения образования, как видно, - очень уж “дипломатично” передано в руки тех, кто (как бы, сам перед собой) и несет всю (свою собственную) “ответственность” за осуществление этого очередного правапарушения, ни более того (!?).

Высокопоставленные правонарушители, удостоенные уважением на самых разных уровнях, могут сейчас в очередной раз порадоваться своей привилегированности и возможности абсолютно безнаказанно нарушать любое право - будь то право на выбор типа и языка обучения либо на любой другой осмысленный и свободный выбор.

В связи с пераадресацией заявления в ГУО Миноблисполкома, родители Янки Лапицкого, которого до сих пор в Жодино не пускают в Гимназию №1 учиться по-беларуски, отправили в Минобразования Беларуси заявление, где конкретизировали свои требования. Что столо возможным после ознакомления в Жодинском суде (при ознакомлении с начальным вариантом дела №2-200-2010 за 12.02.2010, до факта исчезновения из него указанного процессуального документа) с документальным свидетельством того, что деструктивная и осмысленная активность именно руководства ГУО Меноблисполкома и фактическое требование Т.Данилевич (Минск) от В.Грищенки (Жодино) принять меры по ликвидации беларускоязычной программы в Гимназии №1 в Жодино, привели здесь к грубому нарушению того равновесия, которое было достигнуто в 2004-2005 годах, а также к ряду негативных последствий, неправомерных действий дискриминационного характера со стороны руководства местной вертикали и чиновников системы образования.

В заявлении от 05.03.2010 родители прекращают либеральничать. Они ставят перед Министерством образования Беларуси конкретные вопросы, которые касаются деструктивной и неправомерной позиции руководства ГУО Миноблисполкома, которое является инициатором и двигателем нарушающего Конституционное право конфликта в Жодино.

Алексей Лапицкий:

- Заказчика или архитектора данного дискриминационного плана, не удовлетворяла ситуация с компромиссным решением по домашней форме образования, которая по специальному заявлению родителей должна была реализовываться в специально приспособленном помещении гимназии до конца 2009 года - там, где раньше и учился Янка. Поэтому, для срыва данной мировой договорённости были использованы отработанные номенклатурные методы и банальное телефонное право. Здесь просто излишний раз проявился умышленный характер всех наблюдаемых нами праванарушений - умышленный, наглый и безнаказанно самоуверенный … до настояўего преступного цинизма. Ведь тот, кто управляет “продолжениям издевательств над Конституцией, правом и национальным достоинством беларусов в Жодино” полностью осмысленно и прагматично прикрывает собственную злонамеренность и последовательную неправомерность в действиях - системой сплошной корпоративной безответственности, которая держится на традиционном для чиновников страхе потярять кресло, которая господствует повсюду и падавляет любые гражданские права и свободы …

ДАДАТКІ:

1) Копія адказу намесьніка Мінадукацыі К.Фарыны ад 17.02.2010 і

2) Копія заявы ў Мінадукацыі Беларусі ад 05.03.2010;

Алесь Вольны,

Беларускі ПРАЎНЫ ПАРТАЛ,

www.prava-by.info

Залаты Леў, сьцяг г.Слонім

Вярхоўны суд падтрымаў рашэнне Гродненскага абласнога суда адносна нерэгістрацыі слонімскай арганізацыі “Залаты леў”. Касацыйную скаргу культурна-асветніцкага аб’яднання 4 сакавіка разглядзела калегія па грамадзянскіх справах Вярхоўнага суда пад старшынствам суддзі Валерыя Самалюка. Касацыйная інстанцыя прызнала рашэнне Гродненскага абласнога суда абгрунтаваным, а адмову – законнай.

Нагадаем, у лістападзе галоўнае ўпраўленне юстыцыі Гродненскага аблвыканкама адмовіла ў рэгістрацыі слонімскаму аб’яднанню “Залаты леў” у рэгістрацыі. Падстава для адмовы – неадпаведнасць заканадаўству асобных палажэнняў статута аб’яднання, у тым ліку датычных парадку ўнясення зменаў у статут і парадку абскарджвання рашэнняў органаў аб’яднання. Самая дзіўная прэтэнзія супрацоўнікаў упраўлення юстыцыі з’явілася да адсутнасці расшыфроўкі назвы “Залаты леў” у статуце. Гродненскі абласны суд прэтэнзіі ўпраўлення юстыцыі адносна назвы і абскарджання рашэнняў органаў аб’яднання прызнаў незаконнымі, але высунуў іншыя абгрунтаванні для нерэгістрацыі. У прыватнасці, суд заўважыў, што непасрэдна ў тэксце статута няма згадкі пра тое, што абірацца ў кіруючы орган “Залатога льва” могуць толькі сябры аб’яднання. Арганізацыі так і не ўдалося ў судовым парадку аспрэчыць падставы нерэгістрацыі. Сваім рашэннем абласны суд падтрымаў Мінюст.

Вярхоўны суд ў супярэчнасцях справы разбірацца ня стаў, пакінуўшы рашэнне суда першай інстанцыі ў сіле.

Сітуацыю каментуе юрыст Юры Чавусаў: “Мы не мелі ілюзіяў адносна таго, што Вярхоўны суд перагледзіць рашэнене аб адмове ў рэгістрацыі. На жаль, на практыцы такія выпадкі не здараюцца, і суды заўжды пацвярджаюць абмежаванні на стварэнне аб’яднанняў. Аднак у гэтым выпадку быў цікавы момант: упраўленне юстыцыі адмовіла ў рэгістрацыі аб’яднання па шэрагу падставаў, якія суд першай інстанцыі прызнаў незаконнымі. Суд высунуў іншыя абгрунтаванні для нерэгістрацыі, адначасова пакінуўшы рашэнне упраўлення юстыцыі ў сіле. Такім чынам, назіраецца супярэчанне. Але Вярхоўны суд, на жаль, адмовіўся ад разгляду справы па-сутнасці, абмежаваўшыся простай канстатацыяй законнасці і абгрунтаванасці рашэння суда першай інстанцыі”.

Дарэчы, у канцы 2009 года Гродненскае ўпраўленне юстыцыі атрымала жартаўлівы дыплом ад Асамблеі НДА ў намінацыі “Нерэгістрацыя году”. “Прыз” быў прысуджаны на цырымоніі “Грамадзянская супольнасць — 2009” за найбольш абсурдную адмову ў
рэгістрацыі грамадскага аб’яднання.

*
*
(Паведамленьне, рас.)

Верховный суд поддержал решение Гродненского областного суда относительно нерегистрации слонимской организации “Золотой лев”. Кассационную жалобу культурно-просветительского объединения 4 марта рассмотрела коллегия по гражданским делам Верховного суда под председательством судьи Валерия Самолюка. Кассационная инстанция признала решение Гродненского областного суда обоснованным, а отказ – законным.

Напомним, в ноябре главное управление юстиции Гродненского облисполкома отказало в регистрации слонимскому объединению “Золотой лев” в регистрации. Основание для отказа – несоответствие законодательству отдельных положений статута объединения, в том числе относительно порядка внесения изменений в статут и порядка обжалования решений органов объединения. Самой удивительной претензией сотрудников управления юстиции явилась претензия к отсутствию расшифровки названия “Золотой лев” в статуте. Гродненский областной суд претензии управления юстиции относительно названия и обжалования решений органов объединения признал незаконными, но выдвинул другие обснования для нерегистрации. В частности, суд заметил, что непосредственно в тексте статута нет упоминания про то, что избираться в руководящий орган “Золотого льва” могут только члены объединения. Организации так и не удалося в судебном порядке оспорить основания нерегистрации. Своим решением областной суд поддержал Минюст.

Верховный суд в противоречиях дела разбираться не стал, оставив решение суда первой инстанции в силе.

Ситуацию комментирует юрист Юрий Чаус: “Мы не питали иллюзий относительно того, что Верховный суд пересмотрит решение об отказе в регистрации. К с ожалению, на практике таких случаев нет, и суды всегда подтверждают ограничения на создание объединений. Однако, в этом случае был интересный момент: управление юстиции отказало в регистрации объединения по ряду оснований, которые суд первой инстанции признал незаконными. Суд выдвинул другие основания для нерегистрации, одновременно оставив решение управления юстиции в силе. Таким образом, наблюдается противоречие. Но Верховный суд, к сожалению, отказался от рассмотрения дела по-существу, ограничившись простой констатацией законности и обоснованности решения суда первой инстанции”.

Кстати, в конце 2009 года Гродненское управление юстиции получило шутливый диплом от Ассамблеи НДА в номинации “Нерегистрация года”. “Приз” был присужден на церемонии “Гражданское сообщество — 2009” за наиболее абсурдный отказ в регистрации общественного объединения.

Паводле Радыё “Рацыя”,
Падрыхтаваў, Алесь ЛЕТА,
Беларускі ПРАЎНЫ ПАРТАЛ,
www.prava-by.info