Раман Васільеў, Жодзіна

Зьдзекі над уласным сумленьнем, над ні ў чым непавіннымі – ёсьць ні чым іншым, як катаваньнем ўласнае будучыні. І ўсё – дзеля лепшага кавалку … з «бруднага карыта» ўлады!?

Ці гэтага чакалі? Ці аб гэтым марылі стагодзьдзямі? Ці таго дабіваліся продкі, калі аддавалі ўласныя жыцьці за Радзіму й па-просту называлі сябе Ліцьвінамі?

Сучасны індустрыяльны горад Жодзіна. Постсавецкая, чарговы раз «пасьлявыбарчая Беларусь» рэпрэсыўнага 11-га й пачатку дэпрэсыўнага 12-га – у XXI стагодзьдзі…

Але сыстэма ГУЛАГу тут – “дыміць усімі трубамі”, няспынна й нястомна працуе мэханізм рэпрэсыяў і перасьледу іншадумцаў… , так званай «пятай калёны» – сучасных «ворагаў народу», «народу», пад якім усе разумеюць выключна «аднаго чалавека» ў краіне …

Людзей, асабліва актыўных і сумленных, тут спрабуюць зламіць рознага кшталту правільныя ідэолягі, выхавацелі, менты й судзьдзі …

Пры гэтым, ім сілаю навязваецца зусім іншы погляд на закон і права. Праз страх згубіць працу, быць арыштаванымі й зкатаванымі – людзям літаральна “ўбіваюць у галовы” рабскую прыніжанасьць і пакорлівасьць перад існуючай сыстэмай – адбіраецца элемэнтарнае права на свабодны й асэнсаваны выбар.

Канстытуцыйныя нормы даўно ня дзейнічаюць, а прызначаная “палатка” – штампуе ўсё новыя зьневажаючыя чалавечую годнасьць і сутнасьць права законы. Спэцслужбы, міліцыя й суды выконваюць “чарнавую работу”. Яны на практыцы скарыстоўваюць зусім не міжнародыя ці канстытуцыйныя праўныя стандарты, а правілы сваіх “рэжымных установаў”. Яны дзень за днём няспынна разпашыраюць і мацуюць ў грамадзтве цынічную дактрыну татальнага кантролю ды ўсеагульнага кіраваньня – інфармацыяй, думкамі… – паводзінамі натоўпу, электарату.

Такім чынам, «машына ГУЛАГу» тут – не спыняе свае хады, нястомна працуе, забіраючы надзею на лепшую свабодную будучыню краіны, на вольную й дэмакратычную, эўрапейскую Беларусь.

Сапраўды, апошнія новыя праўкі да Закону “Аб масавых мерапрыемствах” – яскравы прыклад, што ўсю краіну канчаткова вырашылі пераўтварыць у адзіную “РЭЖЫМНУЮ ЗОНУ”.

Так, пакараць ні за што, проста па загадзе, за маўклівае бязьдзеяньне, якое мае хоць нейкія прыкметы пратэсту … – ужо лічыцца тут “абсалютна законным”!

Гэта яшчэ летась улетку, парушаючы ўсё, што толькі можна, фабрыкуючы адміністратыўныя й крымінальныя справы, запускаючы наладжаны мэханізм ілжэсьведчаньняў і рэпрэсыўных судовых прысудаў … – дадзеная «машына гвалту» ламала й душыла пратэстныя настроі ў грамадзтве.

Больш за трох не зьбірацца! Дый гэтая колькасная мяжа – зусім не вызначальная. Затрымаць могуць і пару закаханых, сям’ю, проста аднаго нязгоднага, які мае сьмеласьці выйсьць на вольнае паветра й не хаваць сваю думку й перакананьні “на кухні”!

Вось такі “тутэйшы стандарт права” кіруе дзеяньнямі купленых за чарговую бюджэтную надбаўку да акладу ды лепшую службовую пасаду чыноўнікаў, прадстаўнікоў канчаткова “вэртыкалізаваных” уладных структураў … – міліцыі й “самых незалежных ды справядлівых у сьвеце” беларускіх судоў …

А тым часам, на Асноўны Закон, на канстытуцыйнае права й свабоду мірных сходаў, у нашых умовах у прыватнасьці, – пастаўлена “тлустая кропка”, альбо – крыж …

Але ці прастаўленыя ўсе кропкі над “і”…?!

На гэта пытаньне – адкажа час!

Час і людзі!

Грамадзяне, якія мусяць, урэшце, выказаць сваю волю й сказаць сваё важкае слова!

Бо, як ніколі раней, кожны сёньня разумее, што без вяртаньня ў Канстытуцыйнае поле, без вяртаньня грамадзянам гарантаваных дзяржаваю агульнапрызнаных міжнародных стандартаў у галіне правоў і свабодаў, без рэальнага абраньня й кантролю за прадстаўнікамі ўлады, нармальнай супрацы з цывілізаваным сьветам і адпаведных пераменаў да лепшага … – краіну чакае сапраўдны хаос і безпрасьветная цемра. А ў нас і нашых дзяцей – не будзе годнай будучыні ўва ўласнай, свабоднай і дэмакратычнай, сапраўды квітнеючай Беларусі.

Відэа ў дадатку:

Пра леташняе затрыманьне жодзінскага юнака, халодныя нары, «справядлівых судзьдзяў» і «чэсных міліцыянтаў» з дзейснай сёньня ў Беларусі «правільнай сыстэмы» – можна паглядзець тут: «Крокі ў нішто…, альбо шлях – у бездань!»

*
*
(Паведамленьне, рас.)

Больше трех – не собираться …!? (видеоролик, Жодино)

День и ночь. Свет и тьма. Шаги в ничто – в бездну предательства и насилия. Предательства – себе и людям, стране. Насилия – над человеческим достоинством и фундаментальным гражданским правом.

Издевательства над собственной совестью, над ни в чём невинными – является ни чем иным, как пыткой над собственным будущим. И всё – ради лучшего куска … из «грязного корыта» власти!?

Этого ли ждали? Об этом ли мечтали веками? Того ли добивались предки, когда отдавали собственные жизни за Родину и по-просту называли себя Литвинами?

Современный индустриальный город Жодино. Постсоветская, в очередной раз «послевыборчая Беларусь» репрессивного 11-го и начала дэпрессивного 12-го – в XXI веке …

Но система ГУЛАГа здесь – “дымит всеми трубами”, непрерывно и неустанно работает механизм репрессий и преследования инакомыслящих … , так называемой «пятой колонны» – современных «врагов народа», «народа», под которым все понимают исключительно «одного человека» в стране …

Людей, особенно активных и честных, здесь пытаются сломить разного рода “правильные” идеологи, воспитатели, менты и судьи …

При этом, им силой навязывается совсем иной взгляд на закон и право. Через страх потерять работу, быть арестованными и падвергнутыми пыткам – людям буквально “вбивают в головы” рабскую УНИЖЕННОСТЬ и смирение перед существующей системой – отбирается элементарное право на свободный и осознанный выбор.

Конституционные нормы давно не действуют, а назначенная «палатка» – штампует всё новые оскорбляющие человеческое достоинство и сущность права законы. Спецслужбы, милиция и суды выполняют “черновую работу”. Они на практике используют вовсе не международные или конституционные правовые стандарты, а правила своих “режимных учреждений”. Они день за днём ​​неустанно ширят и крепят в обществе циничную доктрину тотального контроля и всеобщего управления – информацией, мыслями … – поведением толпы, электората.

Таким образом, «машина ГУЛАГа» здесь – не прекращает своего хода, неустанно работает, забирая надежду на лучшее свободное будущее страны, на свободную и демократическую, европейскую Беларусь.

Действительно, последние новые поправки к Закону “О массовых мероприятиях” – яркий пример, что всю страну окончательно решили преобразовать в единую “режимную зону”.

Да, наказать ни за что, просто по приказу, за молчаливое бездействие, которое имеет хоть какие-то признаки протеста … – уже считается здесь “абсолютно законным”!

Это ещё в прошлом году летом, нарушая всё, что только можно, фабрикуюя административные и уголовные дела, запуская налаженный механизм лжесвидетельства и репрессивных судебных приговоров … – данная «машина насилия» ломала и душила протестные настроения в обществе.

Больше трёх не собираться! Да и эта количественная граница – совсем не определяющая. Задержать могут и пару влюбленных, семью, просто одного несогласного, который имеет смелость выйти на свежий воздух и не скрывать своё мнение и убеждения “на кухне”!

Вот такой “местный стандарт права” руководит действиями купленных за очередную бюджетную надбавку к окладу и лучшую служебную должность чиновников, представителей окончательно “вертикализированных” властных структур … – милиции и “самых независимых и справедливых в мире” белорусских судов …

А тем временем, на Основной Закон, на конституционное право и свободу мирных собраний, в наших условиях в частности, – поставлена ​​”жирная точка”, либо – крест …

Но проставлены ли все точки над “і” …?

На это вопрос – ответит время!

Время и люди!

Граждане, которые должны, наконец, выразить свою волю и сказать своё веское слово!

Ведь, как никогда раньше, каждый сегодня понимает, что без возвращения в Конституционное поле, без возвращения гражданам гарантированных государством общепризнанных международных стандартов в области прав и свобод, без реального избрания и контроля за представителями власти, нормального сотрудничества с цивилизованным миром и соответствующих перемен к лучшему … – страну ожидает настоящий хаос и безпросьветная тьма. А у нас и наших детей – не будет достойного будущего в собственной, свободной і демократической, действительно процветающей Беларуси.

Видео в приложении:

Об прошлогоднем задержании жодинского юноши, холодных нарах, «справедливых судьях» и «чэсных милиционерах» из действующей сегодня в Беларуси «правильной системы» – можно посмотреть здесь: «Крокі ў нішто…, альбо шлях – у бездань!»

Алесь Вольны,
Беларускі Праўны Партал,
www.prava-by.info

Мікола Уласевіч

Цікава, што паралельна аналагічная скарга Уласевіча на дзеянні Астравецкай раённай адміністрацыі, у прыватнасці старшыні райвыканкаму Адама Кавалько на бягучым тыдні будзе разглядацца ў Генеральнай пракуратуры Рэспублікі Беларусь.

Але фактычна ўжо зараз можна казаць пра тое, што супраць кіраўніка Астравецкага райвыканкаму павінна быць пачатая крымінальная справа. І менавіта таму, што суд Ленінскага раёну Гародні задаволіў скаргу Уласевіча і адмяніў пастанову аб адмове ва ўзбуджэнні крымінальнай справы ў дачыненні да старшыні райвыканкаму Адама Кавалько, якая была вынесена абласным упраўленнем унутраных спраў яшчэ 4 траўня 2011 году. 2 лютага Мікалай Уласевіч выклаў пры разглядзе скаргі дадатковыя факты і аргументы.

Цікава, што ў суд не былі прадстаўлены матэрыялы з абласнога УУС, не з’явіўся на разгляд скаргі і яго прадстаўнік, таму старшы пракурор абласной пракуратуры слушна прапаноўваў запатрабаваць патрэбныя матэрыялы.

Але суддзя Ляцко адхіліў гэтае хадайніцтва і задаволіў скаргу без дадатковага вывучэння матэрыялаў. Незалежныя назіральнікі мяркуюць, што такое, досыць сенсацыйнае рашэнне суду, вельмі верагодна было прынятае пасля ўзгаднення з “вышэйшымі інстанцыямі”. Як будуць разгортвацца падзеі далей вакол карупцыйнай справы астравецкага чыноўніка – пакажа час.

*
*
(Паведамленьне, рас.)

Суд в Гродно удовлетворил жалобу Николая Уласевича по коррупционному делу островецкого чиновника

Достаточно неожиданно закончилось рассмотрение жалобы Островецкого общественного активиста Николая Уласевича, которое рассматривалось 2 февраля в суде Ленинского района Гродно. Процесс длился около полутора часов и в итоге судья Виталий Лецко удовлетворил иск Уласевича.

Интересно, что параллельно аналогичная жалоба Уласевича на действия Островецкой районной администрации, в частности председателя райисполкома Адама Ковалько на текущей неделе будет рассматриваться в Генеральной прокуратуре Республики Беларусь.

Но фактически уже сейчас можно говорить о том, что против главы Островецкого райисполкома должно быть возбуждено уголовное дело. И именно потому, что суд Ленинского района Гродно удовлетворил жалобу Уласевича и отменил постановление об отказе в возбуждении уголовного дела в отношении председателя райисполкома Адама Ковалько, которая была вынесена областным управлением внутренних дел ещё 4 мая 2011 года. 2 февраля Николай Уласевич выложил при рассмотрении жалобы дополнительные факты и аргументы.

Интересно, что в суд не были представлены материалы из областного УВД, не явился на рассмотрение жалобы и его представитель, поэтому старший прокурор областной прокуратуры резонно предлагал потребовать нужные материалы.

Но судья Лецко отклонил это ходатайство и удовлетворил жалобу без дополнительного изучения материалов. Независимые наблюдатели полагают, что такое, достаточно сенсационное решение суда, весьма вероятно было принято после согласовыхтаващания с “вышестоящими инстанциями”. Как будут разворачиваться события дальше вокруг коррупционного дела Островецкого чиновника – покажет время.

Паводле grodnospring.org,
Падрыхтаваў Алесь ЛЕТА,
Беларускі Праўны Партал,
www.prava-by.info

Матэрыял, разьмешчаны ў дадатку да дадзенанага паведамленьня, падрыхтаваны ў рамках праграмы Сеткі Дамоў правоў чалавека “Міжнароднае права ў праваабарончай дзейнасьці» пры ўдзеле экспэртаў і выпускнікоў праграмы “Міжнароднае права ў праваабарончай і адвакацкай дзейнасьці”, Беларускага Гэльсынскага Камітэту.

Праграма Сеткі Дамоў правоў чалавека “Міжнароднае права ў праваабарончай дзейнасьці» падтрыманая Міністэрствам Замежных Справаў Каралеўства Нарвэгіі, Рады Міністраў Паўночных краінаў Фонду Германа Маршала (ЗША). Фонд Дамоў правоў чалавеку прадстаўляе Сетка Дамоў правоў чалавеку й валодае правам інтэлектуальнай уласнасьці на дадзены матэрыял.

Прапанаваны ўвазе артыкул падрыхтаваны ў выніку калектыўнае працы:

- беларускіх юрыстаў, якія праводзілі маніторынг справаў, зьвязаных з падзеямі 19 сьнежня 2010, працавалі над нормамі нацыянальнага права Рэспублікі Беларусь, ужываньнем міжнароднага права на нацыянальным роўні, асобнымі аспэктамі міжнароднага права правоў чалавека, а таксама ажыцьцявілі канчатковае рэдагаваньне тэксту публікацыі;

- міжнародных экспэртаў -
Андрэя Есина, які падрыхтаваў агляд стандартаў Эўрапейскага Суду па правах чалавеку па ўсіх аспэктах публікацыі) і
Яўгена Галашчапава, які падрыхтаваў агляд стандартаў Камітэту ААН па правах чалавеку (КПЧ) і іншых нормах міжнароднага права правоў чалавека ў галіне свабоды сходаў, свабоды ад катаваньняў і забароны дыскрымінацыі, па асобных крытэрах прымальнасьці скаргаў у КПЧ і па запаўненьні фармуляра скаргі ў КПЧ ААН);

- шэрагу праваабарончых арганізацыяў.

У працы экспэртаў выкарыстаныя матэрыялы адкрытых судовых пасяджэньняў, праўныя пазыцыі адвакатаў, адлюстраваныя ў ходзе іхных выступаў у спрэчках, тлумачэньні асобных праўных элемэнтаў і характарыстыкаў, якія непасрэдна тычацца тых правоў і свабодаў, зьдзяйсьненьне якіх было абмежаванае альбо парушанае ў працэсе перасьледу асобаў, якія прыймалі ўдзел ў несанкцыянаваным сходзе 19 сьнежня 2010 году, як у працэсе разгону й затрыманьня ўдзельнікаў мітынгу, гэтак і ў ходзе расьледваньня й судовага разгляду адміністратыўных і крымінальных справаў.

Мэтай дадзенай працы зьяўляецца аказаньне экспэртнай падтрымкі адвакатам і праваабаронцам шляхам разпрацоўкі й прадстаўленьня пісьмовых рэкамендацыяў і камэнтаў адносна праўнай кваліфікацыі й аргумэнтацыі ў дачыненьні да фактаў парушэньняў правоў чалавека.

Дадзеная публікацыя зьмяшчае абагульнены аналіз нацыянальнага заканадаўства Рэспублікі Беларусь адносна дзеяньня міжнароднага права, агляд практыкі міжнародных ворганаў і можа служыць практычным кіраўніцтвам у рабоце па падрыхтоўцы зваротаў у Камітэт ААН па правах чалавеку.

*
*
(Паведамленьне, рас.)

Яўген Галашчапаў, юрыст, магістар міжнароднага права правоў чалавеку, Малдова

Данное издание разработано на примере анализа ситуации в связи с уголовным и административным преследованием лиц, принимавших участие в несанкционированном митинге 19 декабря 2010 года в Минске, Республика Беларусь.

Материал, размещённый в приложении к данному сообщению, подготовлен в рамках программы Сети Домов прав человека «Международное право в правозащитной деятельности» при участии экспертов и выпускников программы «Международное право в правозащитной и адвокатской деятельности», Белорусского Хельсинкского Комитета.

Программа Сети Домов прав человека «Международное право в правозащитной деятельности» поддержана Министерством Иностранных Дел Королевства Норвегии, Советом Министров Северных стран Фонда Германа Маршалла (США). Фонд Домов прав человека представляет Сеть Домов прав человека и обладает правом интеллектуальной собственности на данный материал.

Предлагаемый вниманию материал подготовлен в результате коллективной работы:

- белорусских юристов, которые проводили мониторинг дел, связанных с событиями 19
декабря 2010, работали над нормами национального права Республики Беларусь, применением международного права на национальном уровне, отдельными аспектами международного права прав человека, а также осуществили окончательное редактирование текста публикации;

- международных экспертов –
Андрея Есина, который подготовил обзор стандартов Европейского Суда по правам человека по всем аспектам публикации) и
Евгения Голощапова, подготовил обзор стандартов Комитета ООН по правам человека (КПЧ) и иным нормам международного права прав человека в сфере свободы собраний, свободы от пыток и запрета дискриминации, по отдельным критериям приемлемости жалоб в КПЧ и заполнению формуляра жалобы в КПЧ);

- ряда правозащитных организаций.

В работе экспертов использованы материалы открытых судебных заседаний, правовые позиции адвокатов, отраженные в ходе их выступлений в прениях, толкования отдельных правовых элементов и характеристик, непосредственно касающихся тех прав и свобод, осуществление которых было ограничено или нарушено в процессе преследования лиц, принимавших участие в в несанкционированном собрании в 19 декабря 2010 года, как в процессе разгона и задержания участников митинга, так и в ходе расследования и судебного разбирательства административных и уголовных дел.

Целью настоящей работы является оказание экспертной поддержки адвокатам и правозащитникам путём разработки и предоставления письменных рекомендаций и комментариев относительно правовой квалификации и аргументации в отношении фактов нарушений прав человека.

Данная публикация содержит обобщенный анализ национального законодательства Республики Беларусь относительно действия международного права, обзор практики международных органов и может служить практическим руководством в работе по подготовке обращений в Комитет ООН по правам человека.

ДАДАТАК: Практычнае кіраўніцтва па падрыхтоўцы зваротаў у КПЧ ААН
“Аб ужываньні міжнародных стандартаў правоў человека пры падрыхтоўцы нацыянальнай і міжнароднай абароны” (рас.)

Падрыхтаваў Алесь Вольны,
Беларускі Праўны Партал,
www.prava-by.info

Васіль Палякоў і Леанід Судаленка, Гомель

Гомельскі Цэнтар стратэгічнае цяжбы выдаў дапаможнік па пытаньнях праўных калізыяў адміністратыўнага заканадаўства (гл. файл у дадатку, рас.), якія прыводзяць да практыкі парушэньня права на свабоду й асабістую недатыкальнасьць.

Галоўная ідэя выданьня, якую праваабаронцы даносяць да грамадзянаў: «Агульным правілам зьяўляецца знаходжаньне чалавека на свабодзе, утрыманьне пад вартай павінна лічыцца выключэньнем з гэтага правіла».

Праваабаронцы Леанід Судаленка і Васіль Палякоў выкладаюць у дапаможніку дзеючыя міжнародна-праўныя стандарты ў адносінах права кожнага на свабоду й недатыкальнасць асобы, мэханізмы па абароне правоў, параўноўваюць міжнароднае й нацыянальнае заканадаўства.

«Склалася практыка, што нават пасьля таго, як супрацоўнікі міліцыі ўстановяць асобу затрыманага, пераканаюцца ў тым, што грамадзянін мае сталае месца жыхарства, складуць пратакол аб правапарушэньні, тым ня менш, затрыманага зьмяшчаюць да суду ў ІЧУ. Асабліва актыўна такія меры ўжываюцца да грамадзкіх і палітычных актывістаў, затрыманых па падазрэньні ў зьдзяйсьненьні таго ці іншага правапарушэньня, за якое ў якасьці адказнасьці прадугледжаны адміністратыўны арышт. У выніку, складаецца сытуацыя, калі напрыклад, той ці іншы актывіст, што адсядзеў да трох сутак у ізалятары толькі па суб’ектыўным меркаваньні супрацоўніка міліцыі, пасьля ў судзе ў якасьці спагнаньня атрымлівае штраф, а вось пытаньне ягонага фактычнага пазасудовага арышту застаецца нявырашаным», – тлумачыць Леанід Судаленка.

Яго калега Васіль Палякоў дадае, што пазасудовы арышт альбо адміністратыўнае затрыманьне заўсёды павінныя зьяўляцца разумнымі й неабходнымі ў канкрэтных абставінах, і акрамя таго зьяўляцца сумяшчальнымі ў адносінах да павагі права кожнага на свабоду й асабістую недатыкальнасьць, на прэзумпцыю невінаватасьці. Адміністратыўнае затрыманьне можа лічыцца абгрунтаваным толькі тады, калі адпаведная асоба ўяўляе сабою яўную й сур’ёзную пагрозу грамадзтву, ступень якой немагчыма зьнізіць якім-небудзь іншым чынам.

Новы дапаможнік, на думку ягоных аўтараў – першы крок да ліквідацыі існуючых праўных калізыяў, а таксама зьмяненьня сытуацыі ў адміністратыўнай практыцы, якая вядзе да парушэньня права на свабоду й асабістую недатыкальнасьць грамадзянаў.

*
*
(Паведамленьне, рас.)

Гомельские правозащитники составили пособие по вопросам правовых коллизий в административном законодательстве

Гомельский Центр стратегической тяжбы издал пособие по вопросам правовых коллизий административного законодательства (см. файл в приложении, рус.), которые приводят к практике нарушения права на свободу и личную неприкосновенность.

Главная идея издания, которую правозащитники доносят до граждан: «Общим правилом является нахождение человека на свободе, содержание под стражей должно считаться исключением из этого правила».

Правозащитники Леонид Судаленко и Василий Поляков излагают в пособии действующие международно-правовые стандарты в отношении права каждого на свободу и неприкосновенность личности, механизмы по защите прав, сравнивают международное и национальное законодательство.

«Сложилась практика, что даже после того, как сотрудники милиции установят личность задержанного, убедятся в том, что гражданин имеет постоянное место жительства, составят протокол о правонарушении, тем не менее, задержанного держат до суда в ИВС. Особенно активно такие меры применяются к общественным и политическим активистам, задержанным по подозрению в совершении того или иного правонарушения, за которое в качестве ответственности предусмотрен административный арест. В результате, складывается ситуация, когда например, тот или иной активист, отсидевший до трех суток в изоляторе только по субъективному мнению сотрудника милиции, затем в суде в качестве взыскания получает штраф, а вот вопрос его фактического внесудебного ареста остается нерешенным», – объясняет Леонид Судаленко.

Его коллега Василий Поляков добавляет, что внесудебный арест либо административное задержание всегда должны являться разумными и необходимыми в конкретных обстоятельствах, и кроме того являться совместимыми по отношению к уважению права каждого на свободу и личную неприкосновенность, на презумпцию невиновности.

Административное задержание может считаться обоснованным только тогда, когда соответствующая личность представляет собой явную и серьезную угрозу обществу, степень которой невозможно снизить каким-либо другим образом.

Новое пособие, по мнению его авторов – первый шаг к ликвидации существующих правовых коллизий, а также изменения ситуации в административной практике, ведущей к нарушению права на свободу и личную неприкосновенность граждан.

ДАДАТАК:

• Дапаможнік па пытаньнях праўных калізыяў у адміністратыўным заканадаўстве (рас.) – pdf-файл:1,9 Mb

Паводле gomelspring.org,
Падрыхтаваў Алесь ЛЕТА,
Беларускі Праўны Партал,
www.prava-by.info

ФОТА: Ales’ (Lic’viny-INFA)

Леанід Судаленка, Гомель

Старшыня Канстытуцыйнага Суду Беларусі Пятро Міклашэвіч на днях прадэманстраваў пазыцыю ўлады аб праве грамадзянаў на доступ да канстытуцыйнага правасудзьдзя.

- Сёньня такой неабходнасьці няма. У нас на заканадаўчым узроўні прадугледжаны ўскосны доступ. Гэта значыцца грамадзянін мае права зьвярнуцца зь ініцыятывай аб праверцы канстытуцыйнасьці таго ці іншага нарматыўнага праўнага акту да ўпаўнаважаных суб’ектаў. Пры наяўнасьці дастатковых падставаў апошнія могуць зьвярнуцца ў КС, – заявіў Міклашэвіч інфармацыйнай агенцыі БЕЛТА.

Гомельскі праваабаронца, юрыст, старшыня гарадзкога адзьдзяленьня РГА “Праўная ініцыятыва” Леанід Судаленка з кіраўніком КС ня згодны й заяўляе, што пытаньне надзяленьня грамадзянаў правам наўпростага звароту ў КС ня проста насьпела, яно даўно ўжо заяўляе пра сябе “ў поўны голас”.

- Адна справа, калі правы чалавека парушаюцца ў краінах, дзе кіруюць законы й зусім іншае, як у нас, дзе кіруюць людзі. Грамадзянам любой краіны, у тым ліку нашых блізкіх суседзяў, можа і не абавязкова зьвяртацца ў Канстытуцыйны Суд, яны могуць наўпрост зьвярнуцца ў Эўрапейскі Суд па правах чалавека, які абавяжа краіну аднавіць парушанае права шэраговага грамадзяніна.

- У нашай практыцы маецца досыць выпадкаў, калі мы зьвярталіся да ўпаўнаважаных суб’ектаў, аб якіх кажа кіраўнік КС. Калі казаць у жарт, лепш пісаць у “Спортлато” – там хоць шанцы нейкія існуюць … Чыноўнікі ад «упаўнаважаных суб’ектаў» ніколі не будуць шукаць «дастатковыя падставы» аб якіх кажа Міклашэвіч, іх гэтая тэма не цікавіць. Нашыя чыноўнікі добра засвоілі – любая ініцыятыва караецца!

Як адзначае юрыст, Беларусь да гэтага часу застаецца адзінай краінай на эўрапейскім кантыненце, грамадзяне якой пазбаўленыя права на зварот у Страсбур. Беларусы з сваімі правамі застаюцца ў замкнёнай прасторы, то бок сам-насам з сваёй уладай. Скаргі ў Камітэт ААН па правах чалавеку таксама не прыводзяць да аднаўленьня парушаных правоў – чыноўнікі ад улады іх папросту ігнаруюць.

Прыводзячы ў прыклад бліжэйшага саюзніка – Расею, грамадзяне якой маюць права на канстытуцыйную скаргу лідэр гарадзкога адзьдзяленьня РГА “Праўнай ініцыятыва» не згаджаецца з кіраўніком КС і пра тое, што пытаньне аб канстытуцыйнай скарзе патрабуе дадатковай прапрацоўкі, да якога Беларусь, магчыма, прыйдзе ў пэрспектыве.

- Базавае заканадаўства постсавецкіх краінаў у прынцыпе зьяўляецца ідэнтычным, таму тут ня трэба «вынаходзіць ровар», можна проста ўзяць за аснову адпаведнае заканадаўства Расеі й дапрацаваць яго з улікам нацыянальных патрабаваньняў. Я прыхільнік таго, каб правы чалавека выконваліся сёньня, а не ў аддаленай пэрспэктыве, – падвёў рысу экспэрт.

Нагадаем, становішча з правамі чалавека ў Беларусі асуджаюць ня толькі ЗША, але й кіраўніцтва Рады Эўропы, праваабарончай арганізацыі «Міжнародная амністыя», айчынныя праваабаронцы.

*
*
(Паведамленьне, рас.)

Леонид Судаленко: белорусы остаются беззащитными перед властью

Председатель Конституционного Суда Беларуси Петр Миклашевич на днях продемонстрировал позицию власти о праве граждан на доступ к конституционному правосудию.

- Сегодня такой необходимости нет. У нас на законодательном уровне предусмотрены косвенный доступ. То есть гражданин вправе обратиться с инициативой о проверке конституционности того или иного нормативного правового акта к уполномоченным субъектам. При наличии достаточных оснований последние могут обратиться в КС, – заявил Миклашевич информационному агентству БЕЛТА.

Гомельский правозащитник, юрист, председатель городского отделения РОО “Правовая инициатива” Леонид Судаленко с главой КС не согласен и заявляет, что вопрос наделения граждан правом прямого обращения в КС не просто назрел, он давно уже заявляет о себе “в полный голос”.

- Одно дело, когда права человека нарушаются в странах, где правят законы и совсем иное, как у нас, где правят люди. Гражданам любой страны, в том числе наших ближайших соседей, может и не обязательно обращаться в Конституционный Суд, они могут напрямую обратиться в Европейский Суд по правам человека, который обяжет страну восстановить нарушенное право рядового гражданина.

- В нашей практике имеется достаточно случаев, когда мы обращались к уполномоченным субъектам, о которых говорит глава КС. Если говорить в шутку, лучше писать в Спортлото – там хоть шансы какие-то существуют … Чиновники от «уполномоченных субъектов» никогда не будут искать «достаточные основания» о которых говорит Миклашевич, их эта тема не интересует. Наши чиновники хорошо усвоили – любая инициатива наказуема!

Как отмечает юрист, Беларусь до сих пор остается единственной страной на европейском континенте, граждане которой лишены права на обращение в Страсбург. Беларусы со своими правами остаются в замкнутом пространстве, т.е. один на один со своей властью. Жалобы в Комитет ООН по правам человека также не приводят к восстановлению нарушенных прав – чиновники от власти их попросту игнорируют.

Приводя в пример ближайшего союзника – Россию, граждане которой имеет право на конституционную жалобу лидер городского отделения РОО “Правовая инициатива» не соглашается с главой КС и о том, что вопрос о конституционной жалобе требует дополнительной проработки, к которому Беларусь, возможно, придёт в перспективе.

- Базовое законодательство постсоветских стран в принципе является идентичным, поэтому здесь не нужно «изобретать велосипед», можно просто взять за основу соответствующее законодательство России и доработать его с учетом национальных требований. Я сторонник того, что бы права человека соблюдались сегодня, а не в отдаленной перспективе, – подвёл черту эксперт.

Напомним, положение с правами человека в Беларуси осуждают не только США, но и руководство Совета Европы, правозащитной организации «Международная амнистия», отечественные правозащитники.

Паводле gomelspring96.org,
Падрыхтаваў Алесь ЛЕТА,
Беларускі Праўны Партал,
www.prava-by.info

23 – 25 студзеня 2012 г. намесьнік старшыні Праваабарончага цэнтру “Вясна” Валянцін Стэфановіч і кіраўнік адзьдзелу Усходняй і Цэнтральнай Азыі Міжнароднай Фэдэрацыі за правы чалавека Саша Кулаева прымаюць удзел у шэрагу сустрэчаў з прадстаўнікамі Эўракамісыі, дэпутатамі й супрацоўнікамі Эўрапейскага парлямэнту, а таксама нацыянальнымі дэлегацыямі Эўрапарлямэнту.

Сустрэчы арганізаваныя Брусэльскім офісам Міжнароднай Фэдэрацыі за правы чалавека пры ЭЗ.

24 студзеня ў Эўрапарлямэнце адбылася дыскусыя па сытуацыі з правамі чалавека ў Беларусі, у якой акрамя прадстаўнікоў Фэдэрацыі й ПЦ “Вясна” прынялі ўдзел прадстаўнікі Камітэту міжнароднага кантролю за сытуацыяй з правамі чалавека ў Беларусі Юры Джыбладзэ, Вольга Захарава, а таксама маці аднаго з прыгавораных да сьмяротнага пакараньня Любоў Кавалёва.

Дэлегацыя праваабаронцаў выказала занепакоенасьць сытуацыяй з правамі чалавека, якая стала значна пагаршацца апошнім часам у Беларусі. Асаблівую трывогу выклікае становішча беларускіх вязьняў: пазбаўленьне Андрэя Саннікава сустрэчы з адвакатам, зьмена рэжыму адбыцьця пакараньня ў выглядзе пазбаўленьня волі ў дачыненьні да Міколы Аўтуховіча й Міколы Статкевіча, галадоўка ў СІЗА г. Віцебску й крымінальны перасьлед актывіста КХП-БНФ Сяргея Каваленкі ды іншыя трывожныя тэндэнцыі.

Прадстаўнікі ПЦ “Вясна” і Міжнароднай фэдэрацыі адзначылі апошнія зьмены заканадаўства ў галіне свабоды мірных сходаў і асацыяцыяў, падрабязьней спыніўшыся на леташніх зьменах у Крымінальным Кодэксе Рэспублікі Беларусь.

На сустрэчы закраналася ій праблема сьмяротнага пакараньня ў Беларусі, якая застаецца апошняй краінай Эўропы і былога СССР, дзе дагэтуль практыкуецца гэты від пакараньня.

Прадстаўнікі Эўрапарлямэнту, і ў прыватнасьці, віцэ-прэзыдэнт Эўрапарлямэнту Яцэк Пратасевіч, выказалі словы падтрымкі праваабаронцу Алесю Бяляцкаму, касацыйная скарга якога не была задаволеная Менскім гарадзкім судом 24 студзеня 2012 г.

Таксама 24 студзеня прадстаўнікі Фэдэрацыі й ПЦ “Вясна” сустрэліся з Эўракамісарам па пытаньнях пашырэньня палітыкі добрасуседства Штэфанам Фюле. Падчас 40-хвіліннай размовы Штэфан Фюле перадаў шчырыя словы падтрымкі ўсім беларускім праваабаронцам, сябрам ПЦ “Вясна”, Алесю Бяляцкаму, якія ў неспрыяльных і складаных умовах працягваюць такую неабходную й важную працу па абароне правоў чалавека.
*
*
(Паведамленьне, рас.)

Ситуация с правами человека в Беларуси обсуждается в Европарламенте

23 – 25 января 2012 г. заместитель председателя Правозащитного центра «Вясна» Валентин Стефанович и руководитель отдела Восточной и Центральной Азии Международной федерации за права человека Саша Кулаева принимают участие в ряде встреч с представителями Еврокомиссии, депутатами и сотрудниками Европейского парламента, а также национальными делегациями Европарламента. Встречи организованы Брюссельском офисом Международной федерации за права человека при ЕС.

24 января в Европарламенте состоялась дискуссия по ситуации с правами человека в Беларуси, в которой кроме представителей Федерации и ПЦ «Вясна» приняли участие представители Комитета международного контроля за ситуацией с правами человека в Беларуси  ЖиблаЮрийдзе, Ольга Захарова, а также мать одного из приговоренных к смертной казни Любовь Ковалева.

Делегация правозащитников выразила обеспокоенность ситуацией с правами человека, которая стала значительно ухудшаться в последнее время в Беларуси. Особую тревогу вызывает положение белорусских узников: лишение Андрея Санникова встречи с адвокатом, изменение режима исполнения наказания в виде лишения свободы в отношении Николая Автуховича и Николая Статкевича, голодовка в СИЗО г. Витебска и уголовное преследование активиста КХП-БНФ Сергея Коваленко и другие тревожные тенденции.

Представители ПЦ «Вясна» и Международной федерации отметили последние изменения законодательства в области свободы мирных собраний и ассоциаций, подробнее остановившись на прошлогодних изменениях в Уголовном Кодексе Республики Беларусь.

На встрече затрагивалась и проблема смертной казни в Беларуси, которая остается последней страной Европы и бывшего СССР, где до сих пор практикуется этот вид наказания.

Представители Европарламента, и в частности, вице-президент Европарламента Яцек Протасевич, высказали слова поддержки правозащитнику Алесю Беляцкому, кассационная жалоба которого не была удовлетворена Минским городским судом 24 января 2012 г.

Также 24 января представители Федерации и ПЦ «Вясна» встретились с Еврокомиссаром по вопросам расширения политики соседства Штефаном Фюле. Во время 40-минутной беседы Штефан Фюле передал искренние слова поддержки всем белорусским правозащитникам, членам ПЦ “Вясна”, Алесю Беляцкому, которые в неблагоприятных и сложных условиях продолжают такую необходимую и важную работу по защите прав человека.

Паводле spring96.org,
Падрыхтаваў Алесь ЛЕТА,
Беларускі Праўны Партал,
www.prava-by.info

Актывісты Берасьцейскай арганізацыі Беларускай партыі левых “Справядлівы сьвет” атрымалі з мясцовага гарвыканкаму адказ на свае заяўкі наконт пікетаў, заплянаваных на 28 студзеня.

З адказаў вынікае, што гарвыканкам не дазволіў правядзеньня адзіночных пікетаў, заяўкі на якія падавалі Людміла Дзенісенка (гэтай акцыяй яна спрабавала пыцягнуць увагу да праблемы атрыманьня гарадзкой партыйнай суполкай юрыдычнага адрасу) і Лявонцій Чыпурных (ён такім чынам зьбіраўся выказаць пратэст супраць фальшаваньня адміністратыўнай справы з боку супрацоўнікаў праваахоўнай і судовай сыстэмы). Падставай для забароны абодвух пікетаў гарадзкія ўлады палічылі той факт, што акцыі былі заплянаваныя ў непрызначаных для гэтых мэтаў месцах.

Разам з тым, гарвыканкам даў дазвол на правядзеньне на пляцоўцы ў парку войнаў-інтэрнацыяналістаў пікету, скіраванага для распаўсюду інфармацыі пра пагаршэньне сацыяльна-эканамічнага стану працоўных. Ладзіць гэтую акцыю 28 студзеня таксама зьбіраюцца сябры партыі “Справядлівы сьвет”, а заяўка была накіраваная ад імя старшыні абласной арганізацыі Леаніда Майструка.

Адзінай ўмовай з боку ўладаў зьяўляецца заключэньне арганізатарамі пікету дамоваў з міліцыяй, установай аховы здароўя і камунальнымі службамі яшчэ да пачатку акцыі. Аднак з такім патрабаваньнем заяўнікі ня згодныя: з словаў Леаніда Майструка, сябры партыі могуць самастойна забясьпечыць ахову мерапрыемства ды ўборку тэрыторыі пасьля заканчэньня пікету.

*
*
(Паведамленьне, рас.)

Брестские власти разрешили один из трех пикетов

Активисты Брестской организации Белорусской партии левых “Справедливый мир” получили из местного горисполкома ответ на свои заявки по поводу пикетов, запланированных на 28 января.

Из ответов следует, что горисполком не разрешил проведение одиночных пикетов, заявки на которые подавали Людмила Денисенко (этой акцией она пыталась привлечь внимание к проблеме получения городской партийной организацией юридического адреса) и Леонтий Чепурных (он таким образом собирался выразить протест против фальсификации административного дела со стороны сотрудников правоохранительной и судебной системы). Поводом для запрета обоих пикетов городские власти посчитали тот факт, что акции были запланированы в не предназначенных для этих целей местах.

Вместе с тем, горисполком дал разрешение на проведение на площадке в парке воинов-интернационалистов пикета, направленного для распространения информации об ухудшении социально-экономического состояния рабочих. Проводить эту акцию 28 января также собираются члены партии “Справедливый мир”, а заявка была направлена ​​от имени председателя областной организации Леонида Майструка.

Единственным условием со стороны властей является заключение организаторами пикета договоров с милицией, учреждением здравоохранения и коммунальными службами еще до начала акции. Однако с таким требованием заявители не согласны: по словам Леонида Майструка, члены партии могут самостоятельно обеспечить охрану мероприятия и уборку террит

Паводле spring96.org,
Падрыхтаваў Алесь ЛЕТА,
Беларускі Праўны Партал,
www.prava-by.info

12.10 Прысуд Бяляцкаму пакінулі бязь зьмены, а касацыйную скаргу – без задавальненьня.

10.45 У судзе перапынак. Судзьдзі пайшлі выносіць рашэньне. Да гэтага выступіў пракурор Кірыл Чубкавец.

Ён назваў ранейшы прысуд Бяляцкаму справядлівым. Ён заявіў, што віна Бяляцкага даказаная, і што пакараньне трэба пакінуць бяз зьменаў.

Кірыл Чубкаваец быў абвінаваўцам на працэсе супраць былых кандыдатаў на прэзыдэнта Міколы Статкевіча і Дзьмітрыя Вуса. Чубкавец знаходзіцца ў сьпісе неўязных у краіны Эўразьвязу ды ЗША.

10.35 Суд адхіліў хаданіцтва, каб Бяляцкаму зьмянілі меру стрыманьня.

Паседжаньне аднавілася. Судзьдзя зачытала сутнасьць справы. Выступае адвакат.

Лаеўскі кажа, што ў дзеяньнях Бяляцкага няма небясьпекі для грамадзтва.

10.05 Працэс пачаўся. Адвакат заявіў хадайніцтва, каб Бяляцкага прывезьлі ў суд.

Адвакат Зьміцер Лаеўскі выступіў з шэрагам хадайніцтваў:

- вызваліць Бяляцкага з-за кратаў, перанесьці суд да таго часу, пакуль гэтага не адбудзецца;

- запатрабаваць дакумэнты ад арганізацыяў, зь якімі кантактаваў Бяляцкі;

- далучыць да справы квітанцыю пра перавод грошай (суд адразу задаволіў);

- далучыць дакумэнты пра набыцьцё Бяляцкім маёмасьці (суд адразу задаволіў);

Лаеўскі зьвярнуў увагу на тое, што суд першай інстанцыі не дасьледваў шэраг дакумэнтаў, сярод якіх і ліст Мін’юсту Летувы пра тое, што інфармацыя пра банкаўскія рахункі Бяляцкага не адпавядае рэчаіснасьці.

Лаеўскі таксама адзначыў, што некаторыя доказы, выкарыстаныя судом першай інстанцыі, не зьяўяляюцца законнымі.

Каб вырашыць іншыя хадайніцтвы суд накіраваўся ў дарадчы пакой. Абвешчаны кароткі перапынак.

10.00 Людзей запусьцілі ў судовую залю. Бяляцкага за кратамі няма. Амаль поўная заля. Зь вядомых палітыкаў пакуль ніхто не прыйшоў.

9.55 Прадстаўніца суду і ахова заявілі журналістам, што здымкі забароненыя. Фатографаў з прафэсыйнымі камэрамі не пусьцілі ў суд. А ўсім астатнім прапанавалі пакінуць сваю апаратуру ў асобным пакоі.

На працэс прыехалі прадстаўнікі амбасадаў Летувы, Польшчы й Нямеччыны.
9.43 Будынак суду ахоўвае спэцназ міліцыі. Ля суду забараняюць паркаваць машыны.

Журналістам удалося зазірнуць у залю, дзе будзе разглядацца касацыя Бяляцкага. Краты завешаныя жалюзі. Праз жалюзі нельга пабачыць, ці ёсьць хто за кратамі. Журналісты адзначаюць, што раней такога не было.

Рэпартаж Радыё Свабода

*
*
(Паведамленьне, рас.)

Минский городской суд оставил в силе приговор Алесю Беляцкому

Минский городской суд не удовлетворил кассационную жалобу Алеся Беляцкого, оставив в силе приговор суда Первомайского района. Решение судебной коллегии огласил 24 января судья Владимир Степурко.

В ходе рассмотрения Мингорсуд удовлетворил два ходатайства адвоката Дмитрия Лаевского — приложить к материалам уголовного дела платежные поручения о перечислении на счет суда Первомайского района Минска суммы ущерба, который якобы нанес Беляцкий, и который погасили на прошлой неделе представители общественности, а также копии документов о приобретении Беляцким имущества.

В то же время четыре ходатайства защиты были отклонены: вызвать Беляцкого в суд; истребовать у организаций, с которыми сотрудничал Беляцкий, причины перевода на его счет денежных средств, а также выяснить, были ли у Беляцкого договоренности на выполнение определенных действий с этими средствами; отложить рассмотрение кассационной жалобы до тех пор, пока не будут предоставлены документы о движении денежных средств на счетах Беляцкого; отменить нынешнюю меру пресечения Беляцкому — содержание под стражей.

В ходе прений адвокат заявил, что не установлены субъекты дохода, а также характер и договоренности Беляцкого по получению средств. Таким образом, вывод суда о том, что перечисленные Беляцкому суммы являются его вознаграждением, неверен.

Лаевский также отметил, что при вынесении приговора были использованы недопустимые доказательства и не исследован ряд документов, в частности письмо Министерства юстиции Литвы о том, что переданные белорусской стороне данные о банковском счете Беляцкого являются неверными и недействительными.
На этом основании адвокат просил суд приговор отменить, а уголовное дело в отношении Беляцкого — прекратить.

В свою очередь прокурор Кирилл Чубковец заявил, что суд исследовал все возможные доказательства. По его словам, Беляцкий знал о необходимости платить налоги с полученных сумм и сознательно этого не делал. Поэтому, считает Чубковец, кассационная жалоба Беляцкого удовлетворению не подлежит.

В результате судебная коллегия оставила приговор Первомайского района в силе — 4,5 года лишения свободы с конфискацией имущества.

На решение суда не повлиял тот факт, что сумма ущерба, который якобы нанес государству Беляцкий (757 млн. 526 тыс. 717 рублей, или около 90 тыс. долларов) была переведена 18 января на счет суда Первомайского района.

Судьи также не приняли во внимание экспертное заключение Белорусского Хельсинкского комитета, направленное в Мингорсуд накануне процесса. В нем заявлялось о незаконности приговора, вынесенного правозащитнику.

Защита будет добиваться обжалования вынесенного правозащитнику приговора. “Адвокат будет обжаловать этот приговор в надзорном порядке исключительно для того, чтобы иметь возможности и перспективы международной юридической реакции, не ища больше правды в том обряде, который в Беларуси почему-то называется судом”, — заявил БелаПАН коллега Беляцкого Владимир Лабкович.

“То, что произошло сегодня в суде, — это абсолютный правовой беспредел, исключительно политическая расправа над известным белорусским правозащитником, — подчеркнул он. — Документы, представленные суду по ходатайству защиты, должны были хотя бы минимально, но повлиять на изменение приговора”.

От прокурора, по мнению Лабковича, не поступило никаких доводов того, что Беляцкий должен и далее оставаться под стражей: “Фактически прокурор Кирилл Чубковец заявил, что вина Беляцкого доказана в суде первой инстанции, поэтому кассационная жалоба подлежит отклонению. Никаких фактов он не привел и не мог привести, потому что доказательств нет. Это, кстати, показывает общую деградацию прокуратуры, суда и следствия: им не нужно ничего доказывать. Достаточно, чтобы была команда и нашлись три судьи, которые бы её исполнили”.

Лабкович подчеркнул: “Несмотря на предстоящую конфискацию офиса незарегистрированного центра “Весна”, который принадлежит Беляцкому, правозащитники в Беларуси не прекратят своей работы”.

Вице-президент Международной федерации прав человека, руководитель закрытого властями центра “Весна” Алесь Беляцкий был задержан в Минске 4 августа и сразу же взят под стражу. Основанием для уголовного преследования стали данные о его зарубежных банковских счетах, переданные в Минск чиновниками Литвы и Польши в рамках двусторонних соглашений о правовой помощи.

Беляцкий своей вины не признает. Как пояснил правозащитник, поступавшие на его счета деньги использовались в качестве помощи для граждан Беларуси, чьи права были нарушены. Банковские счета были открыты за границей, так как белорусские власти неоднократно отказывали правозащитникам в регистрации их организации.

49-летний Беляцкий пока содержится в следственном изоляторе Жодино. В какую колонию его направят после вступление решения суда в силу, неизвестно.

Международная демократическая общественность, руководство Евросоюза, США и ряда других стран считают его политзаключенным и требуют от официального Минска освобождения правозащитника.

Сергей Пульша, БелаПАН

23 студзеня спэцыялісты Асамблеі НДА і Цэнтру праўнай трансфармацыі прэзентавалі маніторынг праўнага стану няўрадавых арганізацыяў і свабоды асацыяцыяў у Беларусі за 2011 год.

Аб выніках маніторынгу распавялі юрыст Выканаўчага бюро Асамблеі НДА Юры Чавусаў і дырэктар Цэнтру праўнай трансфармацыі Вольга Смалянка.

Згодна з вынікамі маніторынгу, за 2011 год было зарэгістравана 112 грамадзкіх аб’яднаньняў, роўна палова з якіх – спартыўныя грамазскія аб’яднаньні. Спэцыялісты адзначылі пагаршэньне заканадаўчых умоваў для існаваньня некамэрцыйных арганізацыяў у краіне. Разам з тым, у якасьці пазытыўнага моманту, складальнікі маніторынгу адзначылі непрыняцьцё парлямэнтам Беларусі закону “Аб некамэрцыйных арганізацыях”, папярэдняя рэдакцыя якога выклікала абурэньне ў грамадзкасьці.

Поўны тэкст маніторынгу на расейскай мове можна прачытаць у дадатку.

*
*
(Паведамленьне, рас.)

23 января специалисты Ассамблеи НПО и Центра правовой трансформации презентовали мониторинг правового состояния неправительственных организаций и свободы ассоциации в Беларуси за 2011 год. О результатах мониторинга рассказали юрист Исполнительного бюро Ассамблеи НГО Юрий Чаусов и директор Центра правовой трансформации Ольга Смолянко.

Согласно результатам мониторинга, за 2011 год было зарегистрировано 112 общественных объединений, ровно половина из которых – спортивные общественные объединения. Специалисты отметили ухудшение законодательных условий для существования некоммерческих организаций в стране. Вместе с тем, в качестве позитивного момента, составители мониторинга отметили непринятие парламентом Беларуси закона “О некоммерческих организациях”, предварительная редакция которого вызвала негодование у общественности.
Полный текст мониторинга на русском языке можно прочитать в приложении.

ДАДАТКІ:

1. Свабода асацыяцыяў і праўнае становішча няўрадавых арганізацыяў у Беларусі – Агляд за 2011 год (рас.);

2. Аналіз грамадзкіх аб’яднаньняў, фондаў, зарэгістраваных у Рэспубліцы Беларусь у 2011 годзе (рас.);

3. Пералік некамэрцыйных арганізацыяў, зарэгістраваных у 2011 годзе (рас.);

4. Пералік грамадзкіх аб’яднаньняў, выключаных у 2011 годзе з Адзінага рэгістру юрыдычных асобаў і індывідуальных прадпрымальнікаў (рас.)

Паводле spring96.org,
Падрыхтаваў Алесь ЛЕТА,
Беларускі Праўны Партал,
www.prava-by.info

Канстытуцыйны суд, Mенск

Уладзімер Кацора ды Уладзімер Няпомняшчых 23 студзеня зьвярнуліся да старшыні Канстытуцыйнага суду. Яны просяць даць ацэнку адпаведнасьці нормаў артыкулу 8.4 Працэсуальна-выканаўчага кодэксу аб адміністратыўных правапарушэньнях, артыкулу 25 Канстытуцыі й артыкулу 9 Міжнароднага пакту аб грамадзянскіх і палітычных правах.

У звароце адзначаецца, што 7 і 8 кастрычніку жыхары Гомеля былі затрыманыя супрацоўнікамі міліцыі па абвінавачваньні ў зьдзяйсьненьні правапарушэньня, прадугледжанага арт. 23 34 КаАП (парушэньне парадку правядзеньня масавага мерапрыемства). Пасьля затрыманьня апазыцыянэры былі зьмешчаныя да суду ў ІЧУ.

10 кастрычніку суд прызнаў іх вінаватымі ў дадзеным правапарушэньні й пакараў штрафамі. «Пытаньне нашых затрыманьняў на тэрмін да трох сутак не знайшло адказу ў судзе. Лічым, што супрацоўнікі міліцыі парушылі нашыя канстытуцыйныя гарантыі, прадугледжаныя артыкулам 25 Канстытуцыі, таму зьвярнуліся з скаргай у пракуратуру. Пракуратура Цэнтральнага раёну Гомеля дала адказ, што нашае затрыманьне зьяўлялася мерай забесьпячэньня адміністратыўнага працэсу, а наш статус у той час вызначаўся як статус асобаў, якія зьдзейсьнілі правапарушэньне. Абласная пракуратура пацьвердзіла высновы раённага пракурора, дадаўшы, што адміністрацыйнае затрыманьне ня можа ўжывацца пасьля вынясеньня пастановы па справе аб адміністратыўным правапарушэньні», – пішуць заяўнікі.

Яны даводзяць, што адміністратыўнае затрыманьне фізічнай асобы, у адносінах да якой вядзецца адміністратыўны працэс, можа цягнуцца ня больш за тры гадзіны. А на тэрмін, большы за тры гадзіны, але ня большы за 72 гадзіны, могуць быць затрыманыя фізычныя асобы, зьдзейсьніўшыя адміністратыўнае правапарушэньне, за якое ў якасьці адміністрацтыўнага спагнаньня прадугледжаны арышт ці дэпартацыя (арт. 8.4 Працэсуальна-выканаўчага кодэксу аб адміністратыўных правапарушэньнях).

Апазыцыянэры тлумачуць, што адміністратыўныя затрыманьні зьяўляюцца правам, а не абавязкам супрацоўнікаў міліцыі, адпаведна, норма закону «могуць быць затрыманыя» ў дадзеным выпадку выкарыстаная з суб’ектыўнага меркаваньня супрацоўнікаў міліцыі.

Заяўнікі лічаць, што норма закону «фізычная асоба, якая зьдзейсьніла правапарушэньне», ня мае легальнага тлумачэньня. Тут варта дадаць, што артыкул 8.4 ПВКаАП у частцы зьместу тэрміну «асоба, якая зьдзейсьніла адміністратыўнае правапарушэньне», супярэчыць прэзумпцыі невінаватасьці, устаноўленай у артыкуле 2.7 ПВКаАП.

Таксама заяўнікі зьвяртаюць увагу, што норма закону адносна правапарушэньня, «за якое ў якасьці спагнаньня прадугледжаны адміністратыўны арышт ці дэпартацыя», ня можа ўжывацца ў дадзеных канкрэтных выпадках, паколькі санкцыі артыкулу 23.34 КаАП прадугледжваюць альтэрнатыўныя спагнаньні, у дадзеным выпадку – штраф.

«Лічым, што пералічаныя калізыі адміністратыўна-працэсуальнага заканадаўства на практыцы прывялі да парушэньня нашага права на свабоду й асабістую недатыкальнасьць», – выказваюць меркаваньне Уладзімер Кацора ды Уладзімер Няпомняшчых.

Яны прыводзяць прыклад адміністратыўнага заканадаўства РФ, нормы якога выкладзеныя больш карэктна й не дапускаюць двухсэнсоўнага тлумачэньня.

*

(Паведамленьне, рас.)

Гомельские оппозиционеры обратились в Конституционный суд

Владимир Кацора и Владимир Непомнящих 23 января обратились к председателю Конституционного суда. Они просят дать оценку соответствия норм статьи 8.4 Процессуально-исполнительного кодекса об административных правонарушениях статье 25 Конституции и статье 9 Международного пакта о гражданских и политических правах.

В обращении отмечается, что 7 и 8 октября жители Гомеля были задержаны сотрудниками милиции по обвинению в совершении правонарушения, предусмотренного ст.23 34 КоАП (нарушение порядка проведения массового мероприятия). После задержания оппозиционеры были помещены до суда в ИВС.

10 октября суд признал их виновными в данном правонарушении и наказал штрафами.«Вопрос наших задержаний на срок до трех суток не нашел ответа в суде. Считаем, что сотрудники милиции нарушили наши конституционные гарантии, предусмотренные статьей 25 Конституции, поэтому обратились с жалобой в прокуратуру. Прокуратура Центрального района Гомеля дала ответ, что наше задержание являлось мерой обеспечения административного процесса, а наш статус в то время определялся как статус лиц, совершивших правонарушение. Областная прокуратура подтвердила выводы районного прокурора, добавив, что административное задержание не может применяться после вынесения постановления по делу об административном правонарушении», – пишут заявители.

Они доказывают, что административное задержание физического лица, в отношении которого ведется административный процесс, может длиться не более трех часов. А на срок более трех часов, но не более 72 часов, могут быть задержаны физические лица, совершившие административное правонарушение, за которое в качестве административного взыскания предусмотрен арест или депортация (ст. 8.4 Процессуально-исполнительного кодекса об административных правонарушениях).

Оппозиционеры объясняют, что административные задержания являются правом, а не обязанностью сотрудников милиции, соответственно, норма закона «могут быть задержаны» в данном случае использована по субъективному мнению сотрудника милиции.

Заявители считают, что норма закона «физическое лицо, совершившее правонарушение», не имеет легального объяснения. Здесь следует добавить, что статья 8.4 ПИКоАП в части содержания термина «лицо, совершившее административное правонарушение», противоречит презумпции невиновности, установленной в статье 2.7 ПИКоАП.

Также заявители обращают внимание, что норма закона относительно правонарушения, «за которое в качестве взыскания предусмотрен административный арест или депортация», не может применяться в данных конкретных случаях, поскольку санкции статьи 23.34 КоАП предусматривают альтернативные взыскания, в данном случае – штраф.

«Считаем, что перечисленные коллизии административно-процессуального законодательства на практике привели к нарушению нашего права на свободу и личную неприкосновенность», – высказывали мнение Владимир Кацора и Владимир Непомнящих.

Они приводят пример административного законодательства РФ, нормы которого изложены более корректно и не допускают двусмысленного толкования

Паводле gomelspring.org,

Падрыхтаваў Алесь ЛЕТА,

Беларускі Праўны Партал,

www.prava-by.info