AAH

18 сьнежня 1992 года Генэральная Асамблея ААН прыняла Дэклярацыю аб абароне ўсіх асобаў ад гвалтоўных знікненьняў (Рэзалюцыя 47/133). І толькі ў сьнежні 2006 году Генэральная Асамблея прыняла Міжнародную канвэнцыю аб абароне асобаў ад гвалтоўных знікненьняў, якую напачатку падпісалі 57 краінаў сьвету. У наступныя гады да яе далучыліся новыя краіны й зараз пад дакумэнтам стаяць подпісы паўнамоцных прадстаўнікоў 83 краінаў.

Аднак Кавэнцыя набудзе юрыдычную моц і ўступіць у дзеяньне толькі тады, калі яе ратыфікуюць урады 20 краінаў удзельніцаў гэтай дамовы. Зараз гэты дакумэнт ратыфікаваны толькі 19 дзяржавамі. Сярод тых, хто не паставіў подпісы пад гэтым міжнародным дакумэнтам – Рэспубліка Беларусь. Не падпісалі дакумэнт і Злучаныя штаты Амэрыкі.

Тэкст Канвэнцыі цалкам – тут

Salidarnasc

Сёньня адзначаецца Міжнародны дзень ахвяраў гвалтоўных зьнікненьняў. Міжнародная канвэнцыя аб абароне ўсіх асобаў ад гвалтоўных зьнікненьняў была прынятая 20 сьнежня 2006 года Генэральнай асамблеяй ААН. Дакумэнт падпісалі 57 дзяржаў. 19 краінаў ужо ратыфікавалі Канвэнцыю. Беларусь яе дагэтуль не ратыфікавала. (далей - правапіс першакрыніцы)

Тым часам праблема гвалтоўных знікненняў для Беларусі актуальная. Восенню 1999 года ў краіне бясследна зніклі адразу два вядомыя апазіцыянеры — былы міністр унутраных спраў Юрый Захаранка і віцэ-спікер Вярхоўнага Савета XIII склікання Віктар Ганчар, а таксама буйны прадпрымальнік Анатоль Красоўскі. Летам 2000 года бясследна знік аператар расійскага тэлеканала ОРТ, былы асабісты аператар прэзідэнта Лукашэнкі Дзмітрый Завадскі.
Родным і блізкім дагэтуль нічога невядома пра іх лёс.

Паводле меркавання праваабаронцы Гары Паганяйла, які ўжо доўгі час займаецца справамі гучных знікненняў, «на аператыўным узроўні справы па зніклых даўно раскрытыя». «Аднак следства блакуецца вышэйшым кіраўніцтвам краіны, якое не дае давесці расследаванні да канца», — заявіў ён у інтэрв’ю БелаПАН.
Як лічыць праваабаронца, усе гэтыя справы могуць быць перададзеныя ў суд «толькі тады, калі зменіцца ўлада».

«Я размаўляў са следчымі, якія заяўлялі: у выпадку змены ўлады дастаткова будзе двух тыдняў, каб завяршыць следства і перадаць справу ў суд. Трэба толькі адхіліць замешаных у знікненнях ад улады, скончыць следства і перадаць справу ў суд», — гаворыць Гары Паганяйла.

«Мы разглядаем гэтыя справы не так, як тлумачыць іх следства — па артыкуле „выкраданне чалавека“, тэрмін даўнасці па якім складае 15 гадоў, — дадаў юрыст.
— Мы лічым, што знікненні ў Беларусі падпадаюць пад артыкул 128 Крымінальнага кодэкса — злачынствы супраць бяспекі чалавецтва, па якой тэрмін даўнасці адсутнічае.
І я веру ў тое, што найбліжэйшым часам гэтыя знікненні будуць раскрытыя і суды над абвінавачанымі адбудуцца».

Як паведамлялася раней, 4 жніўня 2010 года лідэры апазіцыі, грамадзянскай супольнасці, праваабаронцы і іншыя вядомыя беларусы звярнуліся ў Савет бяспекі ААН з просьбай правесці міжнароднае расследаванне выкраданняў людзей у Беларусі. Зварот быў накіраваны міністрам замежных спраў пастаянных членаў Саўбеса ААН — Кітая, Расіі, Вялікабрытаніі, Францыі і ЗША.

Акцыя памяці Захаранкі, Ганчара, Красоўскага і Завадскага пройдзе сёння вечарам на цэнтральнай плошчы Амстэрдама (Нідэрланды). Яе правядуць актывісты беларускай грамадзянскай ініцыятывы «Мы памятаем» з дазволу муніцыпальных улад.
Тым часам улады Брэста забаранілі актывістам дэмсіл правесці мітынгі за ратыфікацыю Беларуссю Міжнароднай канвенцыі па абароне ўсіх асоб ад гвалтоўных знікненняў.

*
*
(Паведамленьне, рас.)

30 августа — Международный день жертв насильственных исчезновений

Международная конвенция о защите всех лиц от насильственных исчезновений была принята 20 декабря 2006 года Генеральной ассамблеей ООН. Документ подписали 57 государств. 19 стран уже ратифицировали Конвенцию. Беларусь ее подписала, но не ратифицировала, сообщает БелаПАН.

Между тем проблема насильственных исчезновений для Беларуси актуальна. В 1999 году в стране бесследно пропали сразу два известных оппозиционера — бывший министр внутренних дел Юрий Захаренко и вице-спикер Верховного Совета XIII созыва Виктор Гончар, а также крупный предприниматель Анатолий Красовский.

Летом 2000 года бесследно исчез оператор российского телеканала ОРТ, бывший личный оператор президента Лукашенко Дмитрий Завадский. Родным и близким до сих пор ничего неизвестно об их судьбе.

По мнению правозащитника Гарри Погоняйло, который уже долгое время занимается делами громких исчезновений, «на оперативном уровне дела по исчезнувшим давно раскрыты». «Однако следствие блокируется высшим руководством страны, которое не дает довести расследования до конца», — заявил он в интервью БелаПАН.

По мнению правозащитника, все эти дела могут быть переданы в суд «только тогда, когда сменится власть».
«Я разговаривал со следователями, которые заявляли: в случае смены власти достаточно будет двух недель, чтобы закончить следствие и передать дело в суд. Нужно только отстранить причастных к исчезновениям от власти, закончить следствие и передать дело в суд», — говорит Гарри Погоняйло.

«Мы рассматриваем эти дела не так, как трактует их следствие — по статье «похищение человека», срок давности по которой составляет 15 лет, — добавил юрист. — Мы считаем, что исчезновения в Беларуси подпадают под статью 128 Уголовного кодекса — преступления против безопасности человечества, по которой срок давности отсутствует. И я верю в то, что в скором времени эти исчезновения будут раскрыты и суды над обвиняемыми состоятся».

Акция памяти Захаренко, Гончара, Красовского и Завадского пройдет сегодня вечером на центральной площади Амстердама (Нидерланды). Ее проведут активисты белорусской гражданской инициативы «Мы помним» с разрешения муниципальных властей.

Крыніца: БелаПАН.

Jaraslau Bernikovich

Сёньня сябра руху “За Свабоду” і старшыня Глыбоцкае раённай суполкі Партыі БНФ Яраслаў Бэрніковіч быў выкліканы ў раённую пракуратуру, дзе даваў тлумачэньне адносна правядзеньня бардаўскага фэсту.

Сёлета фест быў прысьвечаны Ларысе Геніюш. Першапачаткова плянавалася, што ён пройдзе на тэрыторыі касьцёлу ў Мосары, але ксёндз-пробашч Уладзімер Шымуковіч  напярэдадні мэрапрыемства адмовіў у правядзеньні канцэрту.

- Сёньня выклікалі ў пракуратуру, даваў тлумачэньне па правядзеньні бардаўскага фэсту. Увечары далі папярэджаньне. Гэта ўжо другі бардаўскі фэст, які праходзіў на Глыбоччыне. У нас была дамоўленасьць з ксяндзом, мы хацелі правесьці яго на тэрыторыі касьцёлу ў Мосары. І ў апошні момант нам адмовілі, - паведаміў Яраслаў Бэрніковіч.

Канцэрт адбыўся ў іншым фармаце на беразе возера. Паводле меркаваньня загадчыка ідэалягічнага адзьдзелу райвыканкаму Міхаіла Чарапкоўскага, Яраслаў Бэрніковіч тым самым парушыў заканадаўства — нягледзячы на забарону, арганізаваў выступы бардаў.

Раман Кісьляк, Бярэсьце

Міліцыянты затрымалі актывіста Руху «За Свабоду» за распаўсюд ў цэнтры горада улёткі «Гэта не павінна паўтарыцца!».

Берасьцейскі актывіст Руху «За Свабоду» Раман Кісьляк на вуліцы Савецкая раздаваў мінакам улётку, якая зьмяшчае інфармацыю пра выпадкі зьнікненьняў у навейшай палітычнай гісторыі Беларусі, а таксама зьвесткі пра сытуацыю з ратыфікацыяй Беларусьсю Канвэнцыі ААН для абароны ўсіх асобаў ад гвалтоўных зьнікненьняў. Гэты дакумэнт, пры папярэдняй згодзе, наша краіна не падпісала дагэтуль.

Актывіст распаўсюдзіў такім чынам 50 улётак. Калі акцыя скончылася, да актывіста падыйшлі двое ў цывільным. Яны прадставіліся супрацоўнікамі АМАП Берасьцейскага УНС. Зараз Раман Кісьляк знаходзіцца ў РАЎС Ленінскага раёну.

Нагадаем, заяўлены на 30 жніўня мітынг быў забаронены гарадзкімі ўладамі. Тым ня менш, актывіст Руху «За Свабоду» Раман Кісьляк у Міжнародны дзень ахвяраў гвалтоўных зьнікненьняў прыняў рашэньне правесьці інфармаваньне насельніцтва па згаданай праблеме.

Паводле Прэс-службы А.Мілінкевіча

падрыхтаваў Алесь ЛЕТА,
Беларускі Праўны Партал,
www.prava-by.info

У артыкуле Валі Лаеўскай “Гомель «За Беларусь без Лукашэнкі»” (Радыё “Рацыя”) паведамляецца пра ўдалы выпадак пазасудовай абароны права на свабоднае выказваньне поглядаў.

Сапраўды, аказалася, што ў Гомелі не забаронена насіць майку з надпісам «За Беларусь без Лукашэнкі». Так, у выніку разгляду пратаколу аб адміністратыўным правапарушэньні ў дачыненьні да грамадзкага актывіста Ўладзімера Няпомняшчых, да такой высновы прыйшоў намесьнік начальніка Цэнтральнага РАЎС, падпалкоўнік міліцыі, Сяргей Яфіменка.

Як сказана ў пастанове аб спыненьні адміністратыўнае справы, у дзеяньнях актывіста адсутнічае які-небудзь склад адміністратыўнага правапарушэньня.

З словаў самаго актывіста, ён быў затрыманы 27 ліпеня - у дзень сьвята беларускай незалежнасьці супрацоўнікамі міліцыі на вуліцы з-за надпісу на ягонай майцы «За Беларусь без Лукашэнкі». З-за гэтага спадара Няпомняшчых, дарэчы, афіцэра міліцыі ў адстаўцы, супрацоўнікі Цэнтральнага РАЎС прывялі ў міліцэйскі пастарунак, сфатаграфавалі з двух бакоў, потым старшы інспэктар прафіляктыкі Цэнтральнага РАЎС Гомелю маёр Аляксандр Шукель напісаў рапарт.

- Прычапіліся да маёй майкі, на якой напісана „За Беларусь без Лукашэнкі“, а на сьпіне — „Хопіць, дастаў“. Я лічу, што ў маіх дзеяньнях адсутнічае склад якога-нібудзь правапарушэньня, таму што надпіс на майцы гэта мая грамадзянская пазыцыя ў дачыненьні да кіраўніка дзяржавы. Менавіта такое тлумачэньне я даў пад час затрыманьня, - адзначыў У. Няпомняшчых.

Гомельскі праваабаронца Леанід Судаленка, які дапамагаў актывісту бараніцца ад прад’яўляемых абвінавачваньняў, мяркуе, што кожны грамадзянін мае права свабодна выказваць сваё меркаваньне.

- Артыкул 33 Канстытуцыі нашай краіны гарантуе кожнаму свабоду меркаваньняў, перакананьняў і іх свабоднае выказваньне. Ніхто ня можа быць прымушаны да выказваньня сваіх перакананьняў або адмовы ад іх. Аналягічнае права ўтрымліваецца і ў артыкуле 19 ратыфікаванага нашай краінаю Міжнароднага Пакту аб грамадзянскіх і палітычных правах.

- Лічу, што супрацоўнікі міліцыі ў дадзеным канкрэтным выпадку зыходзілі менавіта зь літары закону, вызваліўшы грамадзкага актывіста ад адміністратыўнай адказнасьці. Такі падыход міліцыі ня можа ня радаваць нас праваабаронцаў, - падвёў рысу Л. Судаленка.

Паводле Радыё “Рацыя”,
падрыхтаваў Алесь Лета,
Беларускі Праўны Партал,
www.prava-by.info

Ю.Варонежцаў, Гомель

25 жніўня Цэнтральны суд Гомеля распачаў разгляд пазову Ларысы Варонежцавай да ўправы дазнаньня ЎЎС Гомельскага аблвыканкаму. Жонка грамадзкага актывісту Юрыя Варонежцава патрабуе, каб міліцыянты вярнулі ёй і дзецям асабістыя рэчы й грошы – 4700 даляраў.

Нагадаем, ператрус у ягонай кватэры, што адбыўся 18 траўня, быў учынены з прычыны супрацоўніцтва спадара Варонежцава з грамадзянскай кампаніяй “Гавары праўду”.

Пастанову вынесла сьледчая Ленінскага РУЎС Менску Вікторыя Юхневіч паводле артыкулу 250 Крымінальнага кодэксу-распаўсюд ілжывае інфармацыі пра тавары ды паслугі, а выканаўцамі былі гомельскія міліцыянты.

За працэсам назіраюць мясцовыя праваабаронцы Анатоль Паплаўны ды Леанід Судаленка.

Анатоль Паплаўны: на сёньняшняе судовае паседжаньне ніхто з прадстаўнікоў Управы дазнаньня не прыйшоў, відаць ім проста няма чаго сказаць суду. Супрацоўнікі міліцыі пры ператрусе й канфіскацыі ня ведалі й не змаглі растлумачыць, у рамках якога артыкулу крымінальнага кодэксу зьдзяйсьняюць сьледчыя дзеяньні, адпаведна канфіскоўвалі ўсё па сваім меркаваньні. Як, напрыклад, у межах закону можна абгрунтаваць якое дачыненьне да крымінальнае справы маюць забраныя грошы, ноўтбук непаўнагадовай дачкі, на якім яна выконвае школьныя заданьні? Альбо мабільны тэлефон сына-інваліда?

Леанід Судаленка: Як вядома, згодна артыкулу 210 КПК Рэспублікі Беларусь пры правядзеньні ператрусу й выемкі сьледчы, дазнаўца абавязаныя абмяжоўвацца адабраньнем прадметаў і дакумэнтаў, якія могуць мець дачыненьне да справы. У дадзенай справе мы бачым, што асобы, якія зьдзяйсьнялі ператрус канфіскавалі асабістаую маёмасьць і грашовыя сродкі ўсіх сябраў сямьі, якія ня маюць аніякага дачыненьня да разглядаемай крымінальнай справы.

Наступнае паседжаньне па справе прызначанае на 27 верасьня бягучага году.

*
*
(Паведамленьне, рас.)

Семья Юрия Воронежцева через суд требует возврата имущества и денег

25 августа Центральный суд Гомеля начал рассмотрение иска Ларисы Воронежцевой к управлению дознания УВД Гомельского облисполкома. Жена общественного активиста Юрия Варонежцева требует, чтобы милиционеры вернули ей и детям личные вещи и деньги - 4700 долларов.

Напомним, обыск в его квартире, произошедший 18 мая, был совершен из-за сотрудничества господина Варонежцева с гражданской кампанией “Говори правду”. Постановление вынесла следователь Ленинского РУВД Минска Виктория Юхневич по статье 250 Уголовного кодекса-распространение ложной информации о товарах и услуги, а исполнителями были гомельские милиционеры.

За процессом наблюдают местные правозащитники Анатолий Поплавный и Леонид Судаленко.

Анатолий Поплавный: на сегодняшнее судебное заседание никто из представителей Управления дознания не пришёл, видимо им просто нечего сказать суду. Сотрудники милиции при обыске и конфискации не знали и не смогли объяснить, в рамках какой статьи уголовного кодекса производят следственные действия, соответственно изымали всё по своему усмотрению. Как, например, в рамках закона можно обосновать какое отношение к уголовному делу имеют изъятые деньги, ноутбук несовершеннолетней дочери, на котором она выполняет школьные задания? Или мобильный телефон сына-инвалида?

Леонид Судаленко: Как известно, согласно статьи 210 УПК Республики Беларусь при проведении обыска и выемки следователь, дознаватель обязаны ограничиваться изъятием предметов и документов, которые могут иметь отношение к делу. В данном деле мы видим, что лица, производившие обыск конфисковали личное имущество и денежные средства всех членов семьи, не имеющие никакого отношения к расследуемому уголовному делу.

Следующее заседание по делу назначено на 27 сентября текущего года.

Паводле спраўнай разсылкі,
падрыхтаваў Алесь Лета,
Беларускі Праўны Партал,
www.prava-by.info

Volha Karach, Vitsebsk

Віцебская праваабаронца Вольга Карач стала ляўрэаткай міжнароднай Радэбойльскай прэміі «За мужнасьць».

Прэмія названая ў гонар нямецкага мястэчка Радэбойль (прыгарад Дрэздэна), дзе ў 1645 годзе было падпісана перамір’е, і такім чынам пакладзены канец трыццацігадовай вайне (1618–1648) — аднаму зь першых міжэўрапейскіх канфліктаў.

Ад 2004, раз на два гады, Радэбойльская прэмія мужнасьці прысуджаецца грамадзкаму дзеячу з Цэнтральнай, Усходняй і Паўднёва-Усходняй Эўропы за заслугі ў справе абароны грамадзкіх інтарэсаў, аховы прыроды і правоў чалавека.

Паводле арганізатараў конкурсу, сёлетняя ляўрэатка вядомая ў сябе на радзіме як аўтарка праекту, накіраванага на захаваньне прававой законнасьці, а таксама на разьвіцьцё грамадзянскай супольнасьці ў складаных умовах.

У мінулыя гады ляўрэатамі прэміі таксама былі прадстаўнікі Беларусі: журналіст Аляксей Кароль і праваабаронца Алег Волчак. Сёлетняя цырымонія ўручэньня прэміі, памер якой складае ЭЎРА 5000, па традыцыі адбудзецца ў знакамітай старадаўняй радэбойльскай Царкве Міру пры канцы тыдню.

*
*
(Паведамленьне, рас.)

Ольга Карач – лауреат международной премии за мужество. Витебский правозащитник Ольга Карач стола лауреатом международной Радебойльской премии “За мужество”

Премия названа в честь немецкого городка Радебойль (пригород Дрездена), где в 1645 году было подписано перемирие, и таким образом положен конец тридцатилетней войне (1618-1648) - одному из первых межевропейских конфликтов.

С 2004, раз в два года, Радебойльская премия мужества присуждается общественному деятелю из Центральной, Восточной и Юго-Восточной Европы за заслуги в деле защиты общественных интересов, охраны природы и прав человека.

Согласно организаторам конкурса, нынешний лаурет известна у себя на родине как автор проекта, направленного на сохранение правовой законности, а также на развитие гражданского общества в сложных условиях.

В прошедшие годы лауреатами премии также были представители Беларуси: журналист Алексей Король и правозащитник Олег Волчек. Нынешняя церемония вручения премии, размер которой составляет ЕВРО 5000, по традиции произойдёт в именитой стародавней радебойльской Церкви Мира в конце недели.

Паводле Радыё «Свабода»,
падрыхтаваў Алесь Лета,
Беларускі Праўны Партал,
www.prava-by.info

Хрыстафор Жэляпаў, Віцебск

У судзе Чыгуначнага раёну горада Віцебску адбылося паседжаньне па абвінавачваньні Хрыстафора Жэляпава ў незаконным распаўсюдзе газэтаў “Навіны БНФ” і “Магістрат”. Судзьдзя спыніў адміністратыўную справу ў адносінах да Хрыстафора Жэляпава, якога вінавацілі ў незаконным распаўсюдзе друкаваных СМІ. (далей - правапіс першакрыніцы)

Суддзя спыніў адміністратыўную справу з прычыны адсутнасці складу правапарушэння. Нязгодныя з пастановай суда маюць права на яго абскарджванне цягам 10 дзён.

– Канешне ў нашым грамадстве пакуль не пануе Закон. Звычайная справа, калі актывістаў незаконна затрымліваюць падчас распаўсюду альтэрнатыўнай інфармацыі. Чым бліжэй да прэзідэнцкіх выбараў, тым часцей нас будуць адвольна затрымліваць і спрабаваць судзіць. Але мы не павінны быць пасіўнымі, весці сябе як ахвяры. Мы мусім актыўна адстойваць свае правы. Калі мы будзем рабіць сваю справу ў межах Канстытуцыі, і юрыдычна пісьменна абараняць сябе, мы можам нават у такіх умовах давесці беларускаму суду пра сваю невінаватасць, – лічыць Хрыстафор Желяпаў.

Нагадаем, абласны каардынатар быў затрыманы 11 чэрвеня за распаўсюд газеты “Новае жыццё”, які, як выявілася праз некалькі гадзін, быў цалкам законны. Міліцыянты тады паспрабавалі выставіць свае прэтэнзіі да распаўсюду іншых выданняў.

*
*
(Паведамленьне, рас.)

Суд полностью оправдал витебского координатора Движения “За Свободу”

В суде Железнодорожного района города Витебска прошло заседание по обвинению Христофора Желяпова в незаконном распространении газет “Новости БНФ” и “Магистрат”. Судья закрыл административное дело в отношении Христофора Желяпова, которого обвиняли в незаконном распространении печатных СМИ.

Судья закрыл административное дело вследствие отсутствия состава правонарушения. Несогласные с постановлением суда имеют право на его обжалование втечение 10 дней.

- Конечно в нашем обществе пока не господствует Закон. Обычное дело, когда активистов незаконно задерживают во время распространения альтернативной информации. Чем ближе к президентским выборам, тем чаще нас будут произвольно задерживать и пытаться судить. Но мы не должны быть пассивными, вести себя как жертвы. Мы должны активно отстаивать свои права. Когда мы будем делать своё дело в границах Конституции, и юридически грамотно защищать себя, мы можем даже в таких условиях довести беларускому суду про свою невиновность, - считает Христофор Желяпов.

Напомним, областной координатор был задержан 11 июня за распространение газеты “Новая жизнь”, которое, как выявилось через несколько часов, было полностью законным. Милиционеры тогда попробовали выставить свои претензии в отношении распространения других изданий.

Паводле Прэс-службы А.Мілінкевіча

Алесь Лета,

Беларускі Праўны Партал,

www.prava-by.info

Uladzimer Vialichkin

Праваабарончаму аб’яднаньню “Берасьцейская вясна” 13.08.2010 у чарговы раз было адмоўлена ў рэгістрацыі. Падставай для адмовы абласное ўпраўленmне юстыцыі назвала нібыта недакладную адрэсу жыхарства аднаго з заснавальнікаў, а менавіта нумар дому. (далей - правапіс першакрыніцы)

Каментар старшыні аб’яднання, берасцейскага праваабаронцы Уладзіміра Вялічкіна:

У сувязі а з адмовай у рэгістрацыі я магу сказаць наступнае.
Па-першае, тыя дадзеныя, якія прадставіла Упраўленне унутраных справаў Брэсцкага аблвыканкама Галоўнаму упраўленню юстыцыі не адпавядаюць рэчаіснасці, то бок заснавальнік, супраць якога ўзнікла прэтэнзія, усё-ткі жыве ў доме № 12, а дома за нумарам 13 увогуле няма. Мы лічым, што гэта адна з ноў-хаў, выкарыстаных уладамі.

Па-другое, гэтыя прадстаўленыя звесткі – не выпадковая памылка, а сведчанне таго, што ўлады вычарпалі ўсе законныя падставы, каб адмовіць нам у рэгістрацыі, і гэтым разам пайшлі на фальсіфікацыю дакумента, бо іншых магчымасцяў абгрунтаваць сваю адмову проста няма. За шмат гадоў спробаў зарэгістраваць аб’яднанне, мы выправілі ўсе магчымыя і немагчымыя недакладнасці і апошні раз нават не сталі сшываць статут, як таго патрабуе упраўленне юстыцыі.

Увесь свет бачыць, што нашыя ўлады зусім не жадаюць бачыць у краіне праваабарончых арганізацыяў, асабліва напярэдадні чарговых прэзідэнцкіх выбараў.

Аднак мы з аптымізмам глядзім у будучае і паспрабуем вырашыць пытанне палюбоўна: мы працягнем руку прыязні кіраўніцтву нашай вобласці і пакажам, што звесткі, прадстаўленыя УУС, не адпавядаюць тым звесткам, якія знаходзяцца ў пашпарце грамадзяніна. У выпадку, калі ўлады не пойдуць насустрач, мы звернемся ў суд, але пры гэтым мы згубім час, пакуль пройдзем усе інстанцыі. Таму спачатку паспрабуем усё ж такі дамовіцца.

*

І ўжо 25 жніўня 2010 сузаснавальнікі грамадскага праваабарончага аб’яднаньня “Берасцейская вясна” Уладзімір Вялічкін і Уладзімір Малей перадалі ў галоўнае ўпраўленьне юстыцыі Брэсцкага аблвыканкама адмысловую заяву.

Заснавальнікі “Берасцейскай Вясны” просяць упраўленьне юстыцыі адмяніць рашэньне аб адмове ў рэгістрацыі аб’яднаньня, вынесенае ім у дзесяты раз, зарэгістраваць “Берасцейскую вясну” і абавязаць УУС аблвыканкама выправіць памылку ў прадстаўленых звестках аб месцы жыхарстве аднаго з заснавальнікаў. Да заявы прыкладзены копіі даведкі аб месцы рэгістрацыі заяўніка і пашпарта з прапіскай.

Як паведаміў праваабаронца Уладзімір Вялічкін, “гэтай заяваю мы даем магчымасць упраўленьню юстыцыі самім выправіць недарэчныя хібы і тым самым захаваць твар у падобнай сітуацыі”.

*
*
(Паведамленьне, рас.)

Правозащитному объединению “Брестская весна” 13.08.2010 в очередной раз было отказано в регистрации. Основанием для отказа областное управление юстиции назвало якобы неточный адрес жительства одного из основателей, а именно номер дома.
Комментарий председателя объединения, брестского правозащитника Владимира Величкина:

В связи с отказом в регистрации я могу сказать следующее.

Во-первых, те данные, которые представило Управление внутренних дел Брестского облисполкома Главному управлению юстиции не соответствуют действительности, то есть основатель, против которого возникла претензия, все-таки живет в доме № 12, а дома с номером 13 вобще нет. Мы считаем, что это одно из ноу-хаў, использованных властями.

Во-вторых, эти предоставленные сведения - не случайная ошибка, а свидетельство того, что власти исчерпали все законные основания, чтобы отказать нам в регистрации, и на этот раз пошли на фальсификацию документа, ведь других возможностей обосновать свой отказ просто нет. За много лет попыток зарегистрировать объединение, мы исправили все возможные и невозможные неточности и последний раз даже не стали сшивать устав, как того требует управление юстиции.

Весь мир видит, что наши власти совсем не желают видеть в стране правозащитных организаций, в особенности накануне очередных президентских выборов.

Однако мы с оптимизмом смотрим в будущей и попробуем решить вопрос полюбовно: мы протянем руку учатия руководству нашей области и покажем, что сведения, предоставленные УВД, не соответствуют тем сведениям, которые находятся в паспорте гражданина. В случае, когда власти не пойдут навстречу, мы обратимся в суд, но при этом мы упстим время, пока пройдём все инстанции. Поэтому сначала попробуем всё же договориться.

*

И уже 25 августа 2010 соучредители общественного правозащитного объединения “Брестская весна” Владимир Величкин и Владимир Малей подали в главное управление юстиции Брестского облисполкома специальное заявление.

Основатели “Брестской Весны” просят управление юстиции отменить решение об отказе в регистрации абъединения, вынесенное им в десятый раз, зарегистрировать “Брестскую весну” и обязать УВД облисполкома исправить ошибку в предоставленных сведениях о месте жительства одного из основателей. К заявлению приложены копии справки о месте регистрации заявителя и паспорта с пропиской.

Как сообщил правозащитник Владимир Величкин, “этим заявлением мы даём возможность управлению юстиции самим исправить несуразные оплошности и тем самым сохранить лицо в подобной ситуации”.

Паводле spring96.org,
падрыхтаваў Алесь Лета,
Беларускі Праўны Партал,
www.prava-by.info

Akrescina, Miensk

Пра гэта і не толькі праваабаронцу Сяргею Усьцінаву на асабістым прыёме паведаміў адзін з суддзяў вышэйшай судовай інстанцыі нашай краіны Данілюк Станіслаў Яўгеньевіч. На думку прадстаўніка канстытуцыйнай Феміды, любы чалавек, які зьдзейсніў правапарушэньне павінен выпрабаваць пэўныя цяжкасьці, а калі арыштаваны 15 сутак галадае - ад гэтага толькі карысць яго арганізму.

Сяргей Усцінаў на працягу апошняга часу вёў актыўную перапіску з Канстытуцыйным Судом па пытаньні роўнасьці грамадзян, якія знаходзяцца ў зняволеньні на атрыманьне пасылак, перадач і бандэроляў. Пасля таго, як ён атрымаў з сакратарыята Суда ліст аб спыненьні перапіскі па дадзеным пытаньні, праваабаронца запісаўся на асабісты прыём да канстытуцыйнага судзьдзі.

- Я быў вымушаны пайсьці на прыём, паколькі лічу, што адміністрацыйна арыштаваныя павінны нароўні з асобамі, асуджанымі ў крымінальным парадку мець магчымасьць атрыманьня харчовых пасылак, - заяўляе праваабаронца.

Судзьдзя на прыёме паводзіў сябе паважліва, нават прызнаўся, што першы раз ўжывую бачыць праваабаронцу.
- Даведаўшыся пра сутнасьць пытаньня, суддзя ў даволі рэзкай форме выказаўся: «Любы чалавек, які здзейсьніў правапарушэньне, павінен выпрабаваць пэўныя цяжкасьці, - цытуе суддзю С. Усцінаў.

Абураны праваабаронца лічыць, што кожны арганізм мае свае асаблівасьці, нехта мала есьць і яму хапае турэмнай ежы, хтосьці больш, і для гэтага яму патрэбна дадатковая ежа. Пра якасьць ежы арыштаваным спрачацца не даводзіцца. Чалавек з хранічнымі захворваньнямі не можа без наступстваў для здароўя есьці толькі турэмную ежу.

- Дазвольце, якія яшчэ цяжар і выпрабаваньні павінен вынесьці адміністрацыйна арыштаваны чалавек, акрамя абмежаваньня свабоды? - абураецца праваабаронца.

На прыёме таксама абмяркоўвалася пытаньне аб выкананьні раней прынятага Канстытуцыйным Судом рашэньня, згодна з якім заканадаўцам было прама ўказана прывесьці адміністрацыйны кодэкс у адпаведнасьць з іншымі актамі заканадаўства. Характэрны таксама і той факт, што Данілюк С.Я. лічыць, што прынятыя Канстытуцыйным Судом рашэньні носяць рэкамендацыйны характар!

У распачатай справе па абароне правоў адміністрацыйна арыштаваных асобаў Сяргей Усцінаў спыняцца не будзе, ён мае намер працягваць практыку сустрэч з суддзямі Канстытуцыйнага Суда да тых часоў, пакуль не даможацца змяненьня заканадаўства, якое дае кожнаму арыштаванаму права на атрыманьне прадуктовых пасылак.

*
*
(Паведамленьне, рас.)

Продуктовая посылка административно арестованным: необходимость или роскошь?

Проблему запрета на передачу продуктовых посылок административно арестованным Конституционный Суд считает находящимися на периферии общественного сознания.

Об этом и не только правозащитнику Сергею Устинову на личном приеме сообщил один из судей высшей судебной инстанции нашей страны Данилюк Станислав Евгеньевич. По мнению представителя конституционной Фемиды, любой человек, совершивший правонарушение должен испытать определенные тяготы, а если арестованный 15 суток голодает – от этого только польза его организму.

Сергей Устинов на протяжении последнего времени вел активную переписку с Конституционным Судом по вопросу равенства граждан, содержащихся в заключении на получение посылок, передач и бандеролей. После того, как он получил из секретариата

Суда письмо о прекращении переписки по данному вопросу, правозащитник записался на личный прием к конституционному судье.
- Я был вынужден идти на прием, так как считаю, что административно арестованные должны наравне с лицами, осужденными в уголовном порядке иметь возможность получения продуктовых посылок, - заявляет правозащитник.

Судья на приеме вел себя уважительно, даже признался, что первый раз вживую видит правозащитника.  
- Узнав суть вопроса, судья довольно в резкой форме высказался: «Любой человек, который совершил правонарушение, должен испытать тяготы, определенные, - цитирует судью С. Устинов.

Возмущенный правозащитник считает, что каждый человеческий организм имеет свои особенности, кто-то мало ест и ему хватает тюремной еды, кто-то больше, и для этого ему нужна дополнительная пища. О качестве пищи арестованным спорить не приходится. Человек с хроническими заболеваниями не может без последствий для здоровья есть только тюремную пищу.
- Позвольте, какие еще тяготы и лишения должен испытать административно арестованный  человек, кроме ограничения свободы? - возмущается правозащитник.

На приеме также обсуждался вопрос об исполнении ранее принятого Конституционным Судом решения, согласно которому законодателям было прямо указано привести административный кодекс в соответствие с иными актами законодательства. Характерен также тот факт, что Данилюк С.Е. принятые Конституционным Судом решения считает носящими рекомендательный характер!

В начатом деле по защите прав административно арестованных лиц Сергей Устинов останавливаться не будет, намерен продолжать начатую практику встреч с судьями Конституционного Суда до тех пор, пока не добьется изменения законодательства, дающего каждому арестованному право на получение продуктовых посылок.

Рэсурс: spring96.org