АБСЭ

Новы закон не павінен стацца «абмежавальнікам свабоды слова ў інтэрнэце». Так лічыць упаўнаважаны АБСЭ па пытаньнях свабоды СМІ Міклаш Харашты.

«Добра, што ў апошнія два-тры гады беларускія ўлады імкнуліся ўстрымлівацца ад якіх-небудзь накіраваных супраць журналістаў акцыяў, закрыцьця газэтаў, празьмернага выкарыстаньня паўнамоцтваў Міністэрства інфармацыі, — адзначыў Харашты ў інтэрвію БЕЛАПАНу. — Але нельга забываць, што законы, якія гэта дазваляюць, усё яшчэ дзейнічаюць, хоць пакуль не выкарыстоўваюцца».

Харашты падкрэсліў, што адмена заканадаўчых актаў, якія могуць быць выкарыстаныя для ўціску на журналістаў, сталася б «сьведчаньнем сапраўднага прагрэсу». «Пакуль гэта ўсяго толькі перадышка, але ніяк не прагрэс», — падкрэсліў ён.

Харашты таксама адзначыў, што ў АБСЭ занепакоена праектам закону аб рэгуляваньні беларускай часткі інтэрнэту. «Як і ў шматлікіх іншых краінах, інтэрнэт у Беларусі зьяўляецца практычна адзінай крыніцай рознабаковае інфармацыі, — сказаў ён. — Тэлебачаньне ў Беларусі не дае магчымасьці для плюралізму меркаваньняў, становішча незалежных газэтаў вельмі хісткае, таму мы вельмі заклапочаныя магчымымі абмежаваньнямі ў інтэрнэце».

Па словах Харашты, ён накіраваў ліст міністру замежных справаў Беларусі Сяргею Мартынаву, у якім заклікаў зрабіць усё магчымае, каб новы закон не стаў «абмежавальнікам свабоды слова ў інтэрнэце».

Кажучы аб тым, што 2010 год у Беларусі зьяўляецца годам выбарчых кампаніяў, Харашты падкрэсліў, што рэкамэндуе беларускім уладам забясьпечыць для прадстаўнікоў усіх палітычных партыяў «доступ да тэлебачаньня». «Для Беларусі тэлебачаньне зьяўляецца той крыніцаю, зь якой большасьць грамадзянаў атрымлівае інфармацыю, таму ўсе палітычныя партыі павінны мець магчымасьць з ягонай дапамогаю данесьці свой пункт гледжаньня», — сказаў Харашты.

*
*
(Паведамленьне, рас.)

ОБСЕ против указа о цензуре интернета в Беларуси

Новый закон не должен стать «ограничителем свободы слова в интернете». Так считает уполномоченный ОБСЕ по вопросам свободы СМИ Миклош Харашти.

«Хорошо, что в последние два-три года белорусские власти старались воздерживаться от каких-либо направленных против журналистов акций, закрытия газет, чрезмерного использования полномочий Министерства информации, — отметил Харашти в интервью БелаПАН. — Но нельзя забывать, что законы, которые это позволяют, все еще действуют, хотя пока не применяются».

Харашти подчеркнул, что отмена законодательных актов, которые могут быть использованы для давления на журналистов, стала бы «свидетельством настоящего прогресса». «Пока это всего лишь передышка, но никак не прогресс», — подчеркнул он.

Харашти также отметил, что в ОБСЕ обеспокоены проектом закона о регулировании белорусской части интернета. «Как и во многих других странах, интернет в Беларуси является практически единственным источником разносторонней информации, — сказал он. — Телевидение в Беларуси не дает возможности для плюрализма мнений, положение независимых газет весьма шаткое, поэтому мы очень озабочены возможными ограничениями в интернете».

По словам Харашти, он направил письмо министру иностранных дел Беларуси Сергею Мартынову, в котором призвал сделать все возможное, чтобы новый закон не стал «ограничителем свободы слова в интернете».

Говоря о том, что 2010 год в Беларуси является годом избирательных кампаний, Харашти подчеркнул, что рекомендует белорусским властям обеспечить для представителей всех политических партий «доступ к телевидению». «Для Беларуси телевидение является тем источником, из которого большинство граждан получают информацию, поэтому все политические партии должны иметь возможность с его помощью донести свою точку зрения», — сказал Харашти.

Ігар Пятрышэнка, МЗС Беларусі

Гомельскі актывіст Руху “За Свабоду” Уладзімер Кацора зьвяртаўся ў дзяржаўныя ворганы з патрабаваньнем выканаць рашэньне Камітэту ААН па правах чалавеку аб аднаўленьні дзейнасьці грамадзкага аб’яднаньня “Грамадзянскія ініцыятывы”.

Адзін з зваротаў быў скіраваны ў Міністэрствы замежных справаў, якое наўпрост адказвае за дзеяньні Рэспублікі Беларусь у межах міжнародных пагадненьняў, працуе ў полі дзеяньня міжнароднага права, стварае імідж і твар краіны ў сфэры міжнародных узаемадачыненьняў і міждзяржаўнага партнэрства.

Здавалася, што дыпляматыя й міжнародная этыка, мова міжнародных зносінаў - павінны быць зразумелымі паважным асобам з гэтае немалаважнае ўстановы Беларусі, бо ўсе ўзаемаадносіны паміж суб’ектамі міжнароднага права будуюцца на дамоўнай аснове. А выкананьне дамоўных абавязкаў ёсьць асноваю высокага партнэрскага статусу й надзейнасьці краіны. Ніхто не хоча мець зносінаў з непрадказальнымі суб’ектамі, якія не выконваюць пагадненьні й не паважаюць створаныя для кантролю за выкананьнем дамоваў міжнародныя інстытуцыі.

Аднак, не. Бачна, лёгікай кіраўніцтва беларускага МЗС таксама непадзельна валодае ідэалягічная мэтазгоднасьць.

І сапраўды, не ўсё, што прапісана ў высокіх міжнародных дамовах, асабліва датычнае грамадзянскіх правоў і свабодаў, падыходзіць цяперашнему палітычнаму рэжыму, бо не працуе на актуальныя сёньня мэты. Асноўным прыярытэтам для яго тут (замест Асноўнага закону краіны й міжнародных пагадненьняў) ёсьць гарантаваная стабільнасьць уласнага бязконцага існаваньня ва ўладзе.

Усё гэта ўзгадалася адразу пасьля прачытаньня чарговага адказу з МЗБ Беларусі, у якім намесьнік Міністра Ігар Пятрышэнка адзначыў, што прынцып абавязковасьці й дабрасумленнасьці выкананьня міжнародных дамоваў (”pacta sunt servanda”) для такой дзяржавы-ўдзельніцы Міжнароднага Пакту аб Грамадзянскіх і Палітычных Правах (МПГіПП), як Беларусь - не дзейнічае ў адносінах да высноваў КПЧ ААН. Бо абавязкі па Пакце і Факультатыўным пратаколе да яго, не зьяўляюцца абавязкамі выконваць высновы ўпаўнаважанага (гэтымі дамовамі) міжнароднага воргану. Высновы Каміэту па ўстанаўленьні фактаў парушэньня Беларусьсю палажэньняў МПГіПП і адпаведных правоў чалавеку па індывідуальных паведамленьнях аўтараў - інтэрпрэтуюцца кіраўніцтвам МЗС як неабавязковыя для зьдзяйсьненьня “меркаваньні групы экспэтаў”. І не больш за тое.

Афіцыйны пункт гледжаньня тут выразна падкрэсьлівае, што кіраўніцтва Беларусі й ягоны МЗС разглядаюць высновы КПЧ ААН толькі ў выглядзе рэкамэндацыяў дзяржаве па больш поўнай імплемэнтацыі норм міжнародных дамоваў у галіне правоў чалавеку.

Цікава толькі як пры гэтым стасуюцца падобныя інтэрпрэтацыі кіраўніцтва МЗС з безумоўнымі й не аспрэчваемымі ім абавязкамі дзяржавы безумоўна выконваць дадзеныя нормы? Не зразумела, як можна больш поўна выконваць норму дамовы, калі зафіксаваны КПЧ ААН факт парушэньня гэтае нормы на сувэрэнай тэрыторыі краіны-ўдзельніцы Пакту, такой як Беларусь, абвяшчаецца кіраўніцтвам гэтай краіны неабавязковым для прызнаньня й выпраўленьня?!

У гэтай сувязі, усё ж, мае сэнс зьвярнуць увагу спэцыялістаў МЗС і кіраўніцтва краіны на Агульны камэнтар №33 КПЧ ААН**, які выдадзены спэцыяльна для ўрэгуляваньня падобных непаразуменьняў і тлумачыць абавязковасьць высноваў КПЧ ААН для краінаў-удзельніцаў МПГіПП і Факультатыўнага пратаколу да яго.

Непрызнаньне краінаю-ўдзельніцай абавязковай сілы высноваў КПЧ ААН - раўназначна непрызнаньню фактаў парушэньня нормаў права па міжнародных дамовах (МПГіПП і Факультатыўнаму пратаколу), а таксама - парушэньню сувэрэнна абвешчанага, абавязковага для ўсіх падпісантаў прынцыпу дабрасумленнасьці ў выкананьні гэтых дамоўных нормаў.

У гэтым выпадку нават ня можа йсьці размовы пра наяўнасьць хоць нейкай палітычнай волі ці жаданьня кіраўніцтва краіны належным чынам  выконваць дазеныя міжнародныя пагадненьні ў галіне правоў чалавеку.

Уяўляецца, што па фактах такіх афіцыйных заяваў беларускага МЗС, міжнародныя партнэры Беларусі ды адпаведныя інстытуцыі ААН могуць зрабіць цалкам канкрэтныя, але зусім несуцяшальныя для іміджу краіны высновы.

Адказ намесьніка Міністра МЗС Беларусі Ігара Пятрашэнкі (рас.)

АГУЛЬНЫ КАМЭНТАР №33 КПЧ ААН (*.pdf, рас.)

** - Агульны камэнтар №33 КПЧ ААН (94-ая сэсія 13-31 кастрычніку 2008г.) вызначае Абавязкі краінаў-удзельніцаў Факультатыўнага пратаколу да Міжнароднага Пакту аб Грамадзянскіх і Палітычных правах (МПГіПП альбо Пакт)

*
*
(Паведамленьне, рас.)

Ответ МИД Беларуси - вызов КПЧ ООН и принципу добросовестного партнёрства по международным соглашениям

Гомельский активист Движения “За Свободу” Владимир Кацора обратился в государственные органы с требованием соблюсти решение Комитета ООН по правам человека о возобновлении деятельности общественного объединения “Гражданские инициативы”.

Одно из обращений было направлено в Министерство международных дел, которое непосредственно отвечает за действия Республики Беларусь в области международных соглашений, работает в поле действия международного права, создает имидж и лицо страны в сфере международных взаимоотношений и межгосударственного партнёрства.

Представлялось, что дипломатия и международная этика, язык международных отношений - должны быть понятными уважаемым особам из этого немаловажного учреждения Беларуси, ведь все взаимоотношения между субъектами международного права строятся на договорной основе. А исполнение договорных обязанностей является основой высокого партнёрского статуса и надёжности страны. Никто не хочет иметь отношений с непредсказуемыми субъектами, которые не исполняют соглашения и не уважают созданные для контроля за исполнением договоров международные институты.

Однако, нет. Видимо, логикой руководства беларуского МИД также безраздельно обладает идеологическая целесообразность.

И действительно, не всё, что прописано в высоких международных соглашениях, в особенности касательное гражданских прав и свобод, подходит сегодняшнему политическому режиму, т. к. не работает на актуальные сегодня цели. Основным приоритетом для него здесь (вместо Основного закона страны и международных соглашений) является гарантированная стабильность собственного бесконечного существования во власти.

Всё это припомнилось сразу после прочитания очередного ответа из МИД Беларуси, в котором заместитель Министра Игорь Петришенко отметил, что принцип обязательности и добросовестности исполнения международных соглашений (”pacta sunt servanda”) для такого государства-участника Международного Пакта о Гражданских и Политических Правах (МПГиПП), как Беларусь - не действует в отношении выводов КПЧ ООН. Ведь обязанности по Пакту и Факультативному протоколу к нему, не являются обязанностями исполнять выводы уполномоченного (этими соглашениями) международного органа. Выводы Комитета по установлению фактов нарушения Беларусью положений МПГиПП и соответствующих прав человека по индивидуальным сообщениям авторов из Беларуси - интерпретируются руководством МИД как необязательные для осуществления “мнения группы экспетов”. И не более того.

Официальный пункт зрения здесь отчётливо подчёркивает, что руководство Беларуси и его МИД рассматривают выводы КПЧ ООН только в виде рекомендаций государству по более полной имплементации норм международных соглашений в области прав человека.

Интересно только, как при этом соотносятся подобные интерпретации руководства МИД с безусловными и не опровергаемыми им обязанностями государства безусловно исполнять данные нормы? Не понятно, как можно более полно исполнять норму соглашения, когда установленный КПЧ ООН факт нарушения этой нормы на суверенной территории страны-участницы Пакта, такой как Беларусь, провозглашается руководством этой страны необязательным для признания и исправления?!

В этой связи, всё же, имеет смысл обратить внимание специалистов МИД и руководства страны на Общий комментарий №33 КПЧ ООН**, который издан специально для урегулирования подобных недоразумений и объясненяет обязательность выводов КПЧ ООН для стран-участниц МПГиПП и Факультативного протокола к нему.

Непризнание страною-участницей обязательной силы выводов КПЧ ООН - равнозначно непризнанию ею фактов нарушения норм права по международным соглашениям (МПГиПП и Факультативному протоколу), а также - нарушению суверенно заявленного, обязательного для всех подписчиков принципа добросовестности исполнения данных договорных норм.

Очевидно, что в этом случае даже не может быть и речи про существование хоть какой-то политической воли или желания руководства страны надлежащим образом исполнять данные международные соглашения в области прав человека.

Представляется, что по фактам таких официальных заявлений беларуского МИД, международные партнёры Беларуси и соответствующие институты ООН могут сделать вполне конкретные, но совсем неутешительные для имиджа страны выводы.

Ответ заместителя Министра МИД Беларуси Игоря Петрашенко (рус.).

Общий комментарий №33 КПЧ ООН (*.pdf, рус.)

** - Общий комментарий №33 КПЧ ООН (94-ая сессия 13-31 октября 2008г.) определяет Обязанности стран-участниц Факультативного протокола к Международному Пакту о Гражданских и Политических правах (МПГиПП либо Пакт)

Аляксей Лапіцкі, Жодзіна,

Для Беларускага ПРАЎНАГА ПАРТАЛУ,

www.prava-by.info

Адзьдзел Адукацыі, Жодзіна

На 10.02.2010 прызначана чарговае папярэдняе паседжаньне ў Жодзінскім судзе па скарзе бацькоў Яна Лапіцкага на неправамерныя дзеяньні службоўцаў Жодзінскага выканкаму па спыненьні беларускамоўнага навучаньня іхнага беларускамоўнага сына ў Гімназыі №1 горада Жодзіна.

А тым часам, 04.02.2010 бацькі Янкі Лапіцкага атрымалі ліст з Гімназыі №1, датаваны 14.01.2010. Як бачна, карэспандэнцыя дзіўным чынам не магла дайсьці да адрэсату ў Жодзіне цэлых 20 дзён (!?).

У лісьце адзначаецца, што адміністрацыя Гімназыі №1 г.Жодзіна прапануе працягнуць навучаньне іхнага беларускамоўнага сына ў складзе расейскамоўнае клясы адпаведна рашэньня Жодзінскага выканкаму №928 ад 23.06.2009.

У якасьці беларускамоўнай альтэрнатывы прапануецца навучацца дома (пры прадстаўленьні адпаведнай мэдычнай даведкі ВКК) альбо індывідуальна самастойна.

Практыка першай паловы 2009 навучальнага году паказала, што кіраўніцтва гімназыі не трымае слова й робіць усё магчымае, каб ліквідаваць апошні рэальны асяродак беларускамоўнага гімназычнага навучаньня ў Жодзіне. Усе прынцыповыя дамоўленасьці бацькоў з дырэктарам Гімназыі №1 Генадзем Каршуном былі ім праз тыдзень навучаньня Яна парушаны. Вярнуць юнака ў адукацыйную ўстанову не дапамагло й прадстаўленьне дакумэнтаў з неабходнымі заявамі бацькоў. Нават атрымаўшы пісьмовае пацьверджаньне з Мінадукацыі (ад намесьніка Міністра, Казіміра Фарыны) і спэцыяльную Пастанову №417 Камісыі па справах непаўнагадовых аб неабходнасьці Жодзінскага ГАА у 5-дзённы тэрмін забясьпечыць працяг навучаньня беларускамоўнага вучня ў Гімназыі №1, адміністрацыя адмовілася аднаўляць беларускамоўны адукацыйны працэс у памяшканьні адукацынай установы.

Ня гледзячы на гэта, у сваім лісьце, атрыманым бацькамі Янкі 04.02.2010, дырэктар Гімназыі №1 Г.Каршун нагадвае, што перашкаджаючы ў навучаньні сына, яны парушаюць арт. 17 Закона “Аб правах дзіцяці”, артыкулы 3 і 51 Закона “Аб адукацыі”.

Атрымаўшы дадзены дакумэнт, Аляксей Лапіцкі скіраваў да дырэктара чарговую заяву, у якой просіць аднавіць навучаньне па-беларуску ў паўнавартасным фармаце ў памяшканьні гімназыі па мінулай гімназычнай праграме з спэцыялізацыяй на ангельскую мову. А таксама патрабуе, спыніць дыскрымінацыйны ўціск на бацькоў і вучня, гарантавана забясьпечыць рэалізацыю канстытуцыйнага права ў спакойных умовах.

Трэба адзначыць, што парушаючы права на адукацыю й Закон “Аб зваротах грамадзянаў” адміністрацыя гімназыі не прадставіла аніводнага адказу на пададзеныя бацькамі ў 2009 годзе заявы. Дзіўна, але праверка пракуратуры дадзены факт не зафіксавала, спасылаючыся на тое, што ў дакумэнтацыі маюцца пазнакі аб зробленых адказах (!?).

05.02.2010, пасьля рэгістрацыі першай у 2010 годзе заявы да дырэктара гімназыі, Аляксей Лапіцкі меў зь ім размову наконт пэрспэктываў аднаўленьня навучаньня свайго беларускамоўнага сына Яна ў Гімназыі №1 горада Жодзіна.

Як паведамляе Аляксей Лапіцкі, яго зьдзівіла, што выклікаўшы яго да размовы, дырэктар Гімназыі №1 паводзіў сябе так, быццам ужо цалкам ведае вынікі разгляду пададзенай бацькамі Яна скаргі ў суд горада Жодзіна (!?).

Акрамя таго, ён адкрыта заявіў праваабаронцу аб тым, што каб не грамадзка-палітычная актыўнасьць апошняга, ягоны сын сёньня працягваў бы паціху навучацца далей, як гэта было й раней.

Дырэктар, Генадзь Каршун

Тым самым, Генадзь Каршун прызнаў, што на сям’ю Лапіцкіх аказваецца асэнсаваны адміністрацыйны ўціск, а ахвяраю для гэтага зьдзеку абраны непаўнагадовы Янка.

Больш за тое, дырэктар адкрыта прызнаў, што вырашыў не рэалізоўваць агучаную намесьнікам Міністра Рэспублікі Беларусь Казімірам Фарынай магчымасьць і не зьбіраўся аднаўляць навучаньне Яна ў памяшканьні Гімназыі №1 у Жодзіне нават пасьля адпаведных прадпісаньняў, прынятых Пастановаю №417 Камісыі па справах непаўнагадовых 20.10.2009. Бо адзначаная намесьнікам Міністра адукацыі Беларусі магчымасьць – не зьяўляецца для адміністрацыі гімназыі абавязковым прадпісаньнем. “Я сам вольны вырашаць рэалізоўваць яе, альбо не рэалізоўваць”, - адзначыў дырэктар.

І гэта ўсё – ня гледзячы на заявы й прозьбы бацькоў, фактычны афіцыйны дазвол на працяг адукацыі зь Мінадукацыі, а таксама спэцыяльную Пастанову №417 Камісыі па справах непаўнагадовых Жодзінскага выканкаму аб неабходнасьці аднаўленьня беларускамоўнага адукацыйнага працэсу ў памяшканьні гімназыі …(!?)

Дырэктар Жодзінскай Гімназыі №1 Генадзь Каршун удакладніў сваю пазыцыю. Ён упэўнены, што Пастанова №417 датычылася выключна кіраўніцтва Жодзінскага Гарадзкога Адзьдзелу Адукацыі, а не яго асабіста, як кіраўніка адукацыйнае ўстановы, дзе прадпісана было аднавіць беларускамоўны адукацыйны працэс. “Ад кіраўніцтва Жодзінскага ГАА я так і не атрымаў належных пісьмовых указаньняў на працяг навучаньня па-беларуску на тэрыторыі гімназыі,” - адзначыў дырэктар.

Аляксей Лапіцкі

Аляксей Лапіцкі ў адказ толькі адзначыў, што яму дзіўна чуць усё гэта. Бо з-за таго, што службоўцы, якія маюць высокія дзяржаўныя паўнамоцтвы й адпаведныя абавязкі перад грамадзянамі, заблыталіся ўва ўласных службовых паперках, амбіцыях ды цалкам падмянілі ідэалягічнай мэтазгоднасьцю абавязак гарантавана выконваць канстытуцыйнае права – ягоны беларускамоўны сын пазбаўлены неад’емнага права на адукацыю.

І ў гэтым, безумона, павінны не палітычныя погляды, перакананьні ці праваабрончая актыўнасьць бацькоў Яна, а скіраваная на ўціск гэтых перакананьняў, на абмежаваньне грамадзянскіх і палітычных правоў, на вынішчэньне й ізаляцыю ўсяго нацыянальна-беларускага, ганебная й чужынская для Беларусі ідэалягічная дактрына кіруючага палітычнага рэжыму ў Беларусі.

Ейныя дапамагатыя, відавочна й адкрыта парушаючы права, зьдзяйсьняючы перасьлед іншадумцаў, грамадзкіх акрывістаў ці палітычных апанэнтаў, могуць сёньня з асалодаю сьвяткаваць сваю перавагу й недатыкальнасьць, безпакаранасьць па законе.

Але сьвяткаваньне гэтае будзе ня вечным. І калі пачне працаваць закон праўды й права – кожны безумоўна адкажа за зьдзейсьненае й атрымае па заслугах …

*
*
(Паведамленьне, рас.)

На 10.02.2010 назначено очередное предварительное заседание в Жодинском суде по жалобе родителей Янки Лапицкого на неправомерные действия чиновников Жодинского исполкома по прекращении беларускоязычного обучения их беларускоязычного сына в Гимназии №1 города Жодино.

А тем временем, 04.02.2010 родители Янки Лапицкого получили письмо из Гимназии №1, датированное 14.01.2010. Как видно, корреспонденция удивительным образом не могла дойти до адресата в Жодино целых 20 дней (!?).

В письме отмечается, что администрация Гимназии №1 г.Жодино предлогает продолжить обучение их беларускоязычного сына в составе русскоязычного класса в соответствии с решением Жодинского исполкома №928 от 23.06.2009.

В качестве беларускоязычной альтернативы предлагается обучаться дома (при предоставлении соответствующей медицинской справки ВКК) либо индивидуально самостоятельно.

Практика первой половины 2009 учебного года показала, что руководство гимназии не держит слова и делает всё возможное, чтобы ликвидировать последнюю реальную площадку беларускоязычного гимназического обучения в Жодино. Все принципиальные договорённости родителей с директором Гимназии  №1 Геннадием Коршуном были им через неделю обучения Яна нарушены. Вернуть подростка в образовательное учреждение не помогло и представление  документов с необходимыми заявлениями родителей. Даже получив письменное подтверждение из Минобразования (от заместителя Министра, Казимира Фарыны) и специальное Постановление №417 Комиссии по делам несовершеннолетних о неабходимости Жодинского ГАА в 5-дневной срок обеспечить продолжение обучения беларусскоязычного ученика в Гимназии №1, администрация отказалась возобновить беларускоязычный образовательный процесс в помещении образовательного учреждения.

Не смотря на это, в своём письме, полученном родителями Янки 04.02.2010, директор Гимназии №1 Г.Коршун напоминает, что препятствуя в обучении сына, они нарушают ст. 17 Закона “О правах ребёнка “, статьи 3 и 51 Закона “Об образовании”.

Получив данный документ, Алексей Лапицкий направил директору очередное заявление, в котором просит продолжить обучение по-беларуски в полноценном формате в помещении гимназии по прошлой гимназической программе со специализацией на английский язык. А также требует, остановить дискриминационное притеснение на родителей и ученика, гарантированно обеспечить реализацию конституционного права в спокойных условиях.

Надо отметить, что нарушающая право на образование и Закон “Об обращениях граждан” администрация гимназии не представила ни одного ответа на поданные родителями в 2009 году заявления. Удивительно, но проверка прокуратуры данный факт не зафиксировала, ссылаясь на то, что в документации имеются пометки о сделанных ответах (!?).

05.02.2010, после регистрации первого в 2010 году заявления в адрес директора гимназии, Алексей Лапицкий провёл с ним беседу насчёт перспектив возобновления обучения своего беларускоязычного сына Яна в Гимназии №1 города Жодино.

Как сообшает Алексей Лапицкий, его удивило, что вызвав его на беседу, директор Гимназии №1 вёл себя так, как будто уже полностью знает итоги рассмотрения поданной родителями Яна жалобы в суд города Жодино (!?).

Помимо того, он открыто заявил правозащитнику о том, что если б не общественно-политическая активность последнего, его сын сегодня продолжал бы тихонько обучаться далее, как это было и раньше.

Тем самым, Геннадий Коршун признал, что на семью Лапицких оказывается осознанное административное давление, а жертвою в этом издевательстве выбран несовершеннолетний Янка.

Более того, директор открыто признал, что решил не реализовывать обозначенную заместителем Министра Республики Беларусь Казимирам Фарино возможность и не собирался возобновлять обучение Яна в помещении Гимназии №1 в Жодино даже после соответствующих предписаний, принятых Постановлением №417 Комиссии по делам несовершеннолетних 20.10.2010. Потому, что отмеченная заместителем Министра образования Беларуси возможность – не является для администрации гимназии обязательным предписанием. “Я сам свободен решать реализовать её, либо не реализовать,” – отметил последний.

И это всё – не смотря на заявления и просьбы родителей, фактическое официальное разрешение на продолжение образования из Минобразования, а также специальное Постановление №417 Комиссии по делам несовершеннолетних Жодинского исполкома о необходимости возобновления беларускоязычного образовательного процесса в помещении гимназии …(!?).

Директор Жодинской Гимназии №1 Геннадий Коршун уточнил свою позицию. Он уверен, что Постановление №417 относилось исключительно к руководству Жодинского Городского Отдела Образования, а не к нему непосредственно, как руководителю образовательного учреждения, где предписано было восстановить беларускоязычный образовательный процесс. “От руководства Жодинского ГОО я так и не получил надлежащих письменных указаний на продолжение обучения по-беларуски на территории гимназии,” – отметил директор.

Алексей Лапицкий в ответ только отметил, что ему удивительно слышать всё это. Ведь из-за того, что чиновники, которые имеют высокие государственные полномочия и соответствующие обязанности перед гражданами, запутались в собственных служебных бумажках, амбициях и целиком подменили ідеологіческой целесообразностью обязанность гарантированно исполнять конституционное право – его беларускоязычный сын лишен неотъемлемого права на образование.

И в этом, безусловно, виноваты не политические взгляды, убеждения или правозащитная активность родителей Яна, а направленная на притеснение этих убеждений, на ограничение гражданских и политических прав, на уничтожение и изоляцию всего национально-беларуского, позорная и чужая для Беларуси идеологическая доктрина правящего политического режима в Беларуси. Её приспешники, очевидно и открыто нарушающие право, осуществляя преследование инакомыслящих, общественных активистов или политических оппонентов , могут сегодня с наслаждением праздновать своё превосходство и неприкосновенность, безнаказанность по закону. Но празднование это будет не вечным. И когда начнёт работать закон правды и права – каждый безусловно ответит за содеянное и получит по заслугам …

Ліст з Гімназыі №1 ад 14.01.2010, атрыманы 04.02.2010

Заява да дырэктара Гімназыі №1 ад 05.02.2010

Алесь ВОЛЬНЫ,
Беларускі ПРАЎНЫ ПАРТАЛ,
www.prava-by.info

Зьміцер Дашкевіч, Менск

30 студзеня ў памяшканьні менскай штаб-кватэры Партыі БНФ адбыўся ўстаноўчы зьезд моладзевай арганізацыі «Малады фронт».

На зьезд прыехалі дэлегаты з усіх абласцей Беларусі. Як паведамляе БЕЛАПАН , кіраўнік «Маладога фронту» Зміцер Дашкевіч нагадаў, што арганізатары зьезду падавалі заяўкі на прадстаўленьне памяшканьня для яго правядзеньня больш чым у дзесятак грамадзкіх і культурніцкіх установаў.

«Аднак ва ўсіх установах у прадстаўленьні памяшканьняў нам было адмоўлена. Падставы адмоваў стандартныя: альбо памяшканьне занятае, альбо ў ім вядуцца рамонтныя працы. А Менскі міжнародны адукацыйны цэнтар адмовіў у памяшканьні таму, што адзін з заснавальнікаў гэтай установы, Мінгарвыканкам, ня даў згоду на прадстаўленьне памяшканьня», – сказаў Дашкевіч.

Зьміцер Дашкевіч адзначыў, што ня мае аніякіх ілюзыяў адносна магчымасьці рэгістрацыі арганізацыі.

«У 2006 і 2007 мы зьдзейсьнілі цэлы шэраг спробаў па рэгістрацыі арганізацыі. І гэта пазбаўляе ўладу самага галоўнага аргумэнту – нібы мы не жадаем рэгістравацца, адмыслова правакуем сытуацыю. Я не магу не адзначыць, што ўлады адмаўляюць у рэгістрацыі «МФ» па надуманых падставах. Калі ў выпадку з БХД ёсьць хоць бы фармальныя спасылкі на юрыдычныя рэчы, дык у нас адсутнічае нават такая фармальнасьць. Напрыклад, у адказе на спробу зарэгістравацца ў 2007 годзе нам адказалі, што ў нашай арганізацыі шмат судзімых за дзейнасьць ад імя незарэгістраванай арганізацыі. Гэта значыць нас асудзілі за дзейнасьць незарэгістраванай арганізацыі, і на гэтай падставе рэгістраваць адмаўляюцца. Гэта абсурд. Таму цяпер проста чарговая спроба зарэгістравацца. Мы яшчэ раз прадэманструем усю абсурднасьць беларускаму грамадзтву, міжнароднай супольнасьці», – заявіў Дашкевіч.

Гэта будзе ўжо шостая з 2000 года спроба зарэгістраваць «Малады фронт» у Беларусі. Афіцыйна арганізацыя зарэгістраваная ў Чэхіі як міжнароднае моладзевае аб’яднаньне.
*
*
(Паведамленьне, рас.)

Змитер Дашкевич: Действия белорусских властей – абсурдны

30 января в помещении минской штаб-квартиры Партии БНФ состоялся учредительный съезд молодежной организации «Малады фронт».

На съезд приехали делегаты из всех областей Беларуси. Как сообщает БелаПАН , руководитель «Маладога фронта» Змитер Дашкевич напомнил, что организаторы съезда подавали заявки на предоставление помещения для его проведения более чем в десяток общественных и культурных учреждений.

«Однако во всех учреждениях в предоставлении помещений нам было отказано. Причины отказов стандартные: или помещение занято, или в нем ведутся ремонтные работы. А Минский международный образовательный центр отказал в помещении потому, что один из учредителей этого учреждения, Мингорисполком, не дал согласие на предоставление помещения», – сказал Дашкевич.

Змитер Дашкевич отметил, что не питает никаких иллюзий в отношении возможности регистрации организации.

«В 2006 и 2007 мы предприняли целый ряд попыток по регистрации организации. И это лишает власть самого главного аргумента – якобы мы не желаем регистрироваться, специально провоцируем ситуацию. Я не могу не отметить, что власти отказывают в регистрации «МФ» по надуманным причинам. Если в случае с БХД есть хотя бы формальные ссылки на юридические вещи, то у нас отсутствует даже такая формальность. Например, в ответе на попытку зарегистрироваться в 2007 году нам ответили, что в нашей организации много судимых за деятельность от имени незарегистрированной организации. То есть нас осудили за деятельность незарегистрированной организации, и на этом основании регистрировать отказываются. Это абсурд. Поэтому сейчас просто очередная попытка зарегистрироваться. Мы еще раз продемонстрируем всю абсурдность белорусскому обществу, международному сообществу», – заявил Дашкевич.

Это будет уже шестая с 2000 года попытка зарегистрировать «Малады фронт» в Беларуси. Официально организация зарегистрирована в Чехии как международное молодежное объединение.

Беларускі ПРАЎНЫ ПАРТАЛ,

Алесь ЛЕТА,

www.prava-by.info

AAN

Як паведамляе агенцыя БЕЛАПАН, Камітэт ААН па правах чалавеку прызнаў парушэньне права актывіста дэмсілаў Валера Лук’янчыка быць абраным у Палату прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу. Выбары праходзілі 17 кастрычніка 2004 года. Аб гэтым сьведчыць тэкст высноваў па скарзе, які апублікаваны 28 студзеня на сайце Ўпраўленьня вярхоўнага камісару па правах чалавеку ААН, паведаміў БЕЛАПАН праваабаронца Раман Кісьляк.

Па ягоных словах, рашэньне было прынятае 21 кастрычніку 2009 года на апошняй сэсыі Камітэту ААН па правах чалавеку. Як паведаміў праваабаронца, жыхар гарадзкога пасёлку Коханова Талачынскага раёну Віцебскай вобласьці Валеры Лук’янчык 7 красавіка 2005 года зьвярнуўся ў камітэт у сувязі з адмоваю ў рэгістрацыі ініцыятыўнай групы па зборы подпісаў за вылучэньне яго кандыдатам у дэпутаты парлямэнту. 11 жніўня 2004 года Лук’янчык падаў дакумэнты ў акруговую выбарчую камісыю Талачынскай выбарчай акругі аб рэгістрацыі ініцыятыўнай групы ў колькасьці 64 чалавекі. 13 жніўня прэтэндэнт атрымаў пратакол аб адмове ў рэгістрацыі з-за парушэньня Выбарчага кодэксу: два чалавекі было ўключана ў групу без іхнае згоды, пра што яны напісалі ў акруговую выбарчую камісыю. Актывіст дэмсілаў палічыў, што гэта ня можа выкарыстоўвацца ў якасьці падставы для адмовы ў рэгістрацыі ініцыятыўнае групы. У прыватнасьці, Выбарчы кодэкс патрабуе, каб ініцыятыўная група складалася як мінімум з 10 чалавек, у то час, як у яго групе налічвалася больш за 60.

Раман Кісьляк, Бярэсьце

Адмову ў рэгістрацыі ініцыятыўнай групы да звароту ў Камітэт ААН па правах чалавеку Лук’янчык безпаспяхова абскардзіў у адпаведных беларускіх інстанцыях. “Выпадкі адмовы ў рэгістрацыі ініцыятыўных групаў кандыдатаў у пэрыяд правядзеньня выбарчых кампаніяў у нашай краіне не адзінкавыя. І тое, што Камітэт ААН у дадзенай справе прызнаў парушэньне артыкулу 25 Міжнароднага пакту аб грамадзянскіх і палітычных правах, можа спрыяць рашэньню праблемы. Ці адбудзецца гэта ў бягучым годзе, пакажуць выбары ў мясцовыя саветы”, — заявіў праваабаронца Раман Кісьляк.

*
*
(Паведамленьне, рас.)

Нарушение избирательного права установлено  Комитетом ООН по правам человека

Как сообщает агентство БелаПАН, Комитет ООН по правам человека признал нарушение права активиста демсил Валерия Лукьянчика быть избранным в Палату представителей Национального собрания. Выборы проходили 17 октября 2004 года. Об этом свидетельствует текст выводов по жалобе, который опубликован 28 января на сайте Управления верховного комиссара по правам человека ООН, сообщил БелаПАН правозащитник Роман Кисляк.

По его словам, решение было принято 21 октября 2009 года на последней сессии Комитета ООН по правам человека. Как сообщил правозащитник, житель городского поселка Коханово Толочинского района Витебской области Валерий Лукьянчик 7 апреля 2005 года обратился в комитет в связи с отказом в регистрации инициативной группы по сбору подписей за выдвижение его кандидатом в депутаты парламента. 11 августа 2004 года Лукьянчик подал документы в окружную избирательную комиссию Толочинского избирательного округа о регистрации инициативной группы в количестве 64 человек. 13 августа претендент получил протокол об отказе в регистрации по причине нарушения Избирательного кодекса: два человека было включено в группу без их согласия, о чем они написали в окружную избирательную комиссию. Активист демсил посчитал, что это не может использоваться в качестве основания для отказа в регистрации инициативной группы. В частности, Избирательный кодекс требует, чтобы инициативная группа состояла как минимум из 10 человек, в то время как в его группе насчитывалось более 60.

Отказ в регистрации инициативной группы до обращения в Комитет ООН по правам человека Лукьянчик безуспешно обжаловал в соответствующих белорусских инстанциях. “Случаи отказа в регистрации инициативных групп кандидатов в период проведения избирательных кампаний в нашей стране не единичны. И то, что Комитет ООН в данном деле признал нарушение статьи 25 Международного пакта о гражданских и политических правах, может способствовать решению проблемы. Произойдет ли это в текущем году, покажут выборы в местные советы”, — заявил правозащитник Роман Кисляк.

Паводле БелаПАН,
Падрыхтаваў Алесь ЛЕТА,
Беларусrі ПРАЎНЫ ПАРТАЛ,
www.prava-by.info

«Асацыяцыя еўрапейскіх журналістаў, якая прадстаўляе больш за 1000 журналістаў больш як у 20-і краінах, асуджае ўмяшальніцтва беларускіх уладаў у дзейнасць і небяспеку ўціску незалежнай медыясупольнасці ў краіне. Мы заклікаем неадкладна спыніць усе парушэнні дэмакратычных норм і правоў СМІ», — гаворыцца ў заяве AEJ.

АEJ таксама выказала падтрымку ацэнцы сітуацыі са СМІ і свабодай выказвання ў Беларусі, якую праўленне ГА «БАЖ» зацвердзіла 19 студзеня 2010 года. Арганізацыя таксама заклікала ўлады Беларусі «прыняць канкрэтныя прапановы БАЖ, каб забяспечыць незалежнае і прафесійнае асвятленне мясцовых і прэзідэнцкіх выбараў, якія набліжаюцца».

«Гэта азначае спыненне ўсіх форм перашкодаў незалежным медыя, прыняццё захадаў для забеспячэння належнага доступу СМІ і грамадства да інфармацыі ад усіх кандыдатаў, а таксама прывядзенне беларускага заканадаўства ў галіне СМІ ў адпаведнасць з міжнароднымі стандартамі», — гаворыцца ў заяве.

AEJ заклікала прэзідэнта Беларусі, парламент і ўсе ўрадавыя структуры «спыніць усе формы перследу БАЖ і дазволіць Асацыяцыі працягваць дзейнасць без першакодаў».

Нагадаем, што з лістапада 2009 года (часу правядзення Кангрэсу AEJ) БАЖ мае статус назіральніка пры гэтай арганізацыі.

Асацыяцыя еўрапейскіх журналістаў была створана ў 1961 годзе. У яе склад уваходзяць журналісты, аб’яднаныя ў нацыянальныя секцыі, створаныя ў больш як 20 краінах-сябрах Рады Еўропы.

*
*
(Паведамленьне, рас.)

Ассоциация европейских журналистов (AEJ) выступила с заявлением, в котором призвала руководство Беларуси прекратить преследование независимых журналистов и обеспечить беспрепятственную деятельность БАЖ.

«Ассоциация европейских журналистов, которая представляет более чем 1000 журналистов более как в 20-и странах, осуждает вмешательство беларуских властей в деятельность и опасность давления на независимые медиасообщества  в стране. Мы призываем немедля остановить все нарушения демократичных норм и прав СМИ», — говорится в заявлении AEJ.

АEJ также высказала поддержку оценки ситуации со СМИ и свободой высказывания в Беларуси, которую управление ГО «БАЖ» утвердила 19 января 2010 года. Организация также призвала власти Беларуси «принять конкретные предложения БАЖ, чтобы обеспечить независимое и профессиональное освещение местных и президентских выборов, которые приближаются».

«Это означает прекращение всех форм препяствия независимым медиа, принятие мер для обеспечения надлежащего доступа СМИ и общества к информации от всех кандидатов, а также приведение беларуского законодательства в области СМИ в соответствие с международными стандартами», — говорится в заявлении.

AEJ призвала президента Беларуси, парламент и все правительственные структуры «остановить все формы преследования БАЖ и разрешить Ассоциации продолжать деятельность без препятствий».

Напомним, что с ноября 2009 года (времени проведения Конгресса AEJ) БАЖ имеет статус наблюдателя при этой организации.

Ассоциация европейских журналистов была создано в 1961 году. В её состав входят журналисты, объединенные в национальные секции, созданные в более чем 20 странах-членах Совета Европы.

Паводле spring96.org,

Падрыхтаваў Алесь ЛЕТА,

Беларускі ПРАЎНЫ ПАРТАЛ,

www.prava-by.info

Анатоль Куляшоў, Менск

Падчас прэсавай канфэрэнцыі міністра нутраных спраў Беларусі Анатоля Куляшова журналісты паскардзіліся яму на грубыя паводзіны міліцыянтаў падчас масавых акцыяў, калі тыя перашкаджаюць фотакарэспандэнтам і відэаапэратарам выконваць свае працоўныя абавязкі.

“Мне пра гэта нічога не вядома”, адказаў Анатоль Куляшоў і прапанаваў журналістам паведамляць асабіста яму пра такія выпадкі і дасылаць фотаздымкі тых супрацоўнікаў праваахоўных органаў, якія гэта робяць. Пры гэтым міністар не выключае, што гэта былі правакацыі з боку альбо саміх журналістаў, альбо ўдзельнікаў акцыяў.

*
*
(Паведамленьне, рас.)

Во время пресконференции министра внутренних дел Беларуси Анатолия Кулешова журналисты пожаловались ему на грубое поведение милиционеров во время массовых акций, когда те препятствуют фотокорреспондентам и видеооператорам исполнять свои рабочие обязанности.

“Мне про это ничего не известно”, ответил Анатолий Кулешов и предложил журналистам сообщать лично ему про такие случаи и присылать фотоснимки тех сотрудников правоохранительных органов, которые это делают. При этом министр не исключает, что это были провокации со стороны либо самих журналистов, либо участников акций.

Крыніца: Радыё «Свабода».

Людзі ў нядолі

Чэская няўрадавая арганізацыя “Чалавек у нядолі” абвяшчае конкурс праектаў на мікрагранты па праграме:

Разьвіцьцё грамадзянскай супольнасьці ў рэгіёнах Беларусі,
фінансаванай Міністэрствам замежных справаў Чэскай Рэспублікі i праграмaй NED.

Чэская няўрадавая арганізацыя “Чалавек у нядолі” распачынае прыняцьцё заяваў на мікрагранты (сярэдняя сума да 2500 эўра) па праектах разьвіцьця і падтрымкі грамадзянскай супольнасьці ды інфармаванасьці аб правах чалавека ў рэгіёнах Беларусі. Мэтамі праграмы зьяўляюцца: актывізацыя грамадзкай дзейнасьці ў рэгіёнах, далучэньне новых людзей да грамадзкай дзейнасьці, прапагандаваньне каштоўнасьцяў, зьвязаных з правамі чалавека. Асаблівая ўвага будзе надавацца арыгінальнасьці і навізьне праектаў. Удзельнічаць у конкурсе могуць няўрадавыя арганізацыі, ініцыятыўныя групы і нефармальныя аб’яднаньні.

Падрабязнасьці: патрабаваньні да заявак, форма й тэрміны, кантакты можна ўбачыць ТУТ.

Алесь ЛЕТА,

Беларускі ПРАЎНЫ ПАРТАЛ,

www.prava-by.info

Прэсавая канфэрэнцыя, Менск

1 лютага адбудзецца прэс-канфэрэнцыя, прысьвечаная пачатку кампаніі па маніторынгу выбараў у мясцовыя Саветы дэпутатаў 26-га скліканьня “Праваабаронцы за свабодныя выбары”.

Удзельнікі прэсавай канфэрэнцыі: старшыня РПГА “Беларускі Гэльсынскі Камітэт” Алег Гулак, старшыня юрыдычнай камісыі РПГА БГК Гары Паганяйла, старшыня Праваабарончага цэнтру “Вясна” Алесь Бяляцкі ды юрыст ПЦ “Вясна” Валянцін Стэфановіч.

Прэсавая канфэрэнцыя адбудзецца ў офісе РПГА “Беларускі Гэльсынскі Камітэт” па адрэсе: г.Менск, вул. К.Лібкнэхта, 68, офіс 1201. Пачатак – у 11 гадзінаў.

За дадатковай інфармацыяй зьвяртацца па тэлефонах: +375173310844, +37517 222-48-00

*
*
(Паведамленьне, рас.)

Приглашение на пресс-конференцию

1 февраля состоится пресс-конференция, посвященная началу кампании по мониторингу выборов в местные Советы депутатов 26-го созыва «Правозащитники за свободные выборы».

Участники пресс-конференции: председатель РПОО «Белорусский Хельсинкский Комитет» Олег Гулак, глава юридической комиссии РПОО БХК Гарри Погоняйло, председатель Правозащитного центра «Весна» Алесь Беляцкий и юрист ПЦ «Весна» Валентин Стефанович.

Пресс-конференция состоится в офисе РПОО «Белорусский Хельсинкский Комитет» по адресу: г.Минск, ул. К.Либкнехта, 68, офис 1201. Начало - в 11 часов.
За дополнительной информацией обращайтесь по телефонам:
+37517 331 08 44
+37517 222-48-00

Паводле spring96.org,
“Праваабарнцы за свабодныя выбары”
Алесь ЛЕТА,
Беларускі ПРАЎНЫ ПАРТАЛ,
www.prava-by.info

Старшыня КС, Пятро Міклашэвіч

Заявы старшыні Канстытуцыйнага суда Пятра Міклашевіча на ўчорашняй прэсавай канфэрэнцыі прыводзяць да шоку.

26 студзеня на прэсавай канфэрэнцыі ў Менску старшыня Канстытуцыйнага суду Пятро Міклашевіч распавёў, ці адпавядаюць Канстытуцыі дамовы Мытнага зьвязу, як можна адмяніць сьмяротнае пакараньне й чаму суд не правярае законнасьць указаў Аляксандра Лукашэнкі, перадае «Эўрарадыё».

Падчас прэсавай канфэрэнцыі, на якой старшыня Канстытуцыйнага суду Пятро Міклашэвіч распавёў журналістам аб «стане канстытуцыйнай законнасьці ў Беларусі ў 2009 годзе», ён прызнаўся, што КС правяраў адпаведнасьць юрыдычным нормам дакумэнты па стварэньні Мытнага зьвязу. Але распавёў, што праверка гэтая была фармальнай.

«Мы правяралі ў парадку папярэдняга канстытуцыйнага кантролю гэтыя дакумэнты па парадку прыняцьця, форме прыняцьця гэтых законаў, кампэтэнцыі ворганаў, якія іх прынялі. Такім чынам, па фармальных юрыдычных працэдурах», - паведаміў старшыня КС.

Што ж тычыцца праверкі сутнасьці гэтых дамоваў, кажа старшыня суду, то іх правяраюць толькі ў тым выпадку, калі прэзыдэнт перад іхным падпісаньнем засумняваецца ў адпаведнасьці Канстытуцыі асобных палажэньняў у дамовах. Мабыць, ніякіх сумневаў у Аляксандра Лукашэнкі на гэты конт не паўстала.

«Такога звароту на стадыі падпісаньня законаў аб ратыфікацыі міжнародных дамоваў, зьвязаных з стварэньнем Мытнага зьвязу, да нас не паступала», - сказаў Міклашэвіч.

Пацікавіліся журналісты меркаваньнем старшыні Канстытуцыйнага суду й па пытаньні абкладаньня паставак у Беларусь нафты мытамі расейскага боку.

«Гэта не прадмет аналізу Канстытуцыйнага суду. Ёсць у мяне свой пункт гледжаньня, але я ня маю магчымасьці яго публічна апавяшчаць. Я магу публічна казаць толькі ў тым выпадку, калі гэта стане прадметам разгляду Канстытуцыйнага суду», - адзначыў старшыня КС.

Хоць і абмовіўся, што, на яго погляд, дамова аб пастаўках нафты ў нашу краіну, падпісаная ў 2007 годзе, працягвае дзейнічаць. Праўда, расейцы сьцьвярджаюць зваротнае.

Адказваючы на пытаньне карэспандэнту «Эўрарадыё», старшыня КС сказаў, што прынятыя ня так даўно праўкі ў закон «Аб апэратыўна-вышуковае працы» не супярэчаць канстытуцыйным нормам. Гаворка йдзе аб тым, каб праваахоўным ворганам дазволілі праводзіць апэратыўна-вышуковыя мерапрыемствы, праслухоўваць тэлефоны й гэтак далей без якой-небудзь адпаведнай санкцыі пракурору.

«Тут наўпростай супярэчнасьці канстытуцыйным нормам і палажэньням ня бачым мы. Мы разглядалі палажэньні дадзенага закону ў судзе ў парадку папярэдняга канстытуцыйнага кантролю й зыходзячы з артыкулу 23 Канстытуцыі, якая дае магчымасьць у мэтах нацыянальнай бясьпекі, абароны правапарадку й аховы здароўя рабіць вызначаныя абмежаваньні, то тут, адпаведна, было прынята сувымернае абмежаваньне ў мэтах узмацненьня змаганьня з злачыннасьцю», - сказаў Міклашэвіч.

Такім жа законным лічыць Пятро Міклашэвіч і атрыманы праваахоўнымі ворганамі дазвол арыштоўваць людзей без санкцыі пракурору. Досыць асабістага дазволу на гэта кіраўнікоў МУС, КДБ альбо Дэпартамэнту фінансавых расследваньняў.

Што тычыцца адмены сьмяротнага пакараньня, дык старшыня КС назваў два шляхі рашэньня гэтага пытаньня.

«Два магчымых варыянты ўвядзеньня мараторыя на сьмяротнае пакараньне. І тут я ніякіх канстытуцыйна-праўных перашкодаў не прадбачу. Што тычыцца адмены, гэта ўжо другі этап прыняцьця канчатковага рашэньня, дык тут ёсьць вызначаныя канстытуцыйна-праўныя аспэкты», - сказаў ён.

Што гэта за аспэкты, старшыня суду не ўдакладніў. Толькі заўважыў, што адны артыкулы канстытуцыі можна зьмяняць рашэньнем Лукашэнкі альбо «дэпутатаў», а іншыя — толькі пры дапамозе рэфэрэндуму. І даў такім чынам зразумець, што тут без рэфэрэндуму не абыйсьціся.

Па словах Пятра Міклашэвіча, летась Канстытуцыйны суд праверыў 104 закона, прынятых дэпутатамі нелегітымнай «палаты прадстаўнікоў». Усе яны былі прызнаныя адпавядаючымі Канстытуцыі. Журналісты пацікавіліся, а ці праверыў КС хоць адзін указ Лукашэнкі. На што атрымалі адказ, што ніхто з тых, хто мае на гэта права, не зьвяртаўся да іх з просьбай гэта зрабіць. Нагадаем, што паўнамоцтвамі звароту ў Канстытуцыйны суд валодаюць толькі сам Лукашэнка, «дэпутаты» абедзьвюх палатаў, урад, Вярхоўны й Гаспадарчы суды.

*
*
(Паведамленьне, рас.)

Заявления главы Конституционного суда Петра Миклашевича на вчерашней пресс-конференции шокируют.

26 января на пресс-конференции в Минске председатель Конституционного суда Петр Миклашевич рассказал, соответствуют ли Конституции соглашения Таможенного союза, как можно отменить смертную казнь и почему суд не проверяет законность указов Александра Лукашенко, передает «Еврорадио».

В ходе пресс-конференции, на которой председатель Конституционного суда Петр Миклашевич рассказал журналистам о «состоянии конституционной законности в Беларуси в 2009 году», он признался, что КС проверял соответствие юридическим нормам документы по созданию Таможенного союза. Но рассказал, что проверка эта была формальной.

«Мы проверяли в порядке предварительного конституционного контроля эти документы по порядку принятия, форме принятия этих законов, компетенции органов, которые их приняли. Таким образом, по формальным юридическим процедурам», - сообщил глава КС.

Что же касается проверки сути этих договоров, говорит председатель суда, то их проверяют лишь в том случае, если президент перед их подписанием засомневается в соответствии Конституции отдельных положений договоров. Видимо, никаких сомнений у Александра Лукашенко на этот счет не возникло.

«Такого обращения на стадии подписания законов о ратификации международных соглашений, связанных с образованием Таможенного союза, к нам не поступало», - сказал Миклашевич.

Поинтересовались журналисты мнением председателя Конституционного суда и по вопросу обложения поставляемой в Беларусь нефти пошлинами российской стороны.

«Это не предмет анализа Конституционного суда. Есть у меня своя точка зрения, но я не имею возможности ее публично оглашать. Я могу публично говорить лишь в том случае, если это станет предметом рассмотрения Конституционного суда», - отметил глава КС.

Хотя и оговорился, что, на его взгляд, договор о поставках нефти в нашу страну, подписанный в 2007 году, продолжает действовать. Правда, россияне утверждают обратное.

Отвечая на вопрос корреспондента «Еврорадио», председатель КС сказал, что принятые не так давно поправки в закон «Об оперативно-розыскной работе» не противоречит конституционным нормам. Речь идет о том, чтобы правоохранительным органам позволили проводить оперативно-розыскные мероприятия, прослушивать телефоны и так далее без соответствующей санкции прокурора.

«Здесь прямого противоречия конституционным нормам и положениям не видим мы. Мы рассматривали положения данного закона в суде в порядке предварительного конституционного контроля и исходя из статьи 23 Конституции, которая дает возможность в целях национальной безопасности, защиты правопорядка и охраны здоровья делать определенные ограничения, то здесь, соответственно, было принято соразмерное ограничение в целях усиления борьбы с преступностью», - сказал Миклашевич.

Таким же законным считает Петр Миклашевич и полученное правоохранительными органами разрешение арестовывать людей без санкции прокурора. Достаточно личного разрешения на это руководителей МВД, КГБ или Департамента финансовых расследований.

Что касается отмены смертной казни, то председатель КС назвал два пути решения этого вопроса.

«Два возможных варианта введения моратория на смертную казнь. И здесь я никаких конституционно-правовых препятствий не предусматриваю. Что касается отмены, это уже второй этап принятия окончательного решения, то здесь есть определенные конституционно-правовые аспекты», - сказал он.

Что это за аспекты, председатель суда не уточнил. Только заметил, что одни статьи конституции можно изменять решением Лукашенко или «депутатов», а другие — только при помощи референдума. И дал таким образом понять, что здесь без референдума не обойтись.

По словам Петра Миклашевича, в прошлом году Конституционный суд проверил 104 закона, принятых депутатами нелегитимной «палаты представителей». Все они были признаны соответствующими Конституции. Журналисты поинтересовались, а проверил ли КС хоть один указ Лукашенко. На что получили ответ, что никто из тех, кто имеет на это право, не обращался к ним с просьбой это сделать. Напомним, что полномочиями обращения в Конституционный суд обладают только сам Лукашенко, «депутаты» обеих палат, правительство, Верховный и Хозяйственный суды.

Паводле Хартыя’97,

Алесь ЛЕТА,

Беларускі ПРАЎНЫ ПАРТАЛ,

www.prava-by.info